آیا سگهای چرنوبیل که پس از فاجعه هستهای ۱۹۸۶ در معرض تشعشع قرار گرفتهاند، در حال تکامل سریع هستند؟ این پرسشی است که ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است.
منطقه ممنوعه چرنوبیل پس از تخلیه انسانی، به پناهگاهی برای حیات وحش تبدیل شده و اکنون نزدیک به ۴۰ سال است که رادیواکتیو باقی مانده. این شرایط منحصربهفرد، فرصتی برای محققان فراهم آورده تا تأثیر تشعشعات اتمی مزمن را بر موجودات زنده بررسی کنند. در حالی که آسیبهای ژنتیکی مشاهده شده، نشانههایی از سازگاری نیز دیده میشود.
تحقیقات اولیه درباره تکامل سگهای چرنوبیل
مطالعات جدید به بررسی احتمال تکامل سریع حیوانات در منطقه ممنوعه چرنوبیل (CEZ) به دلیل قرار گرفتن در معرض تشعشعات هستهای میپردازد. یک تحقیق در سال ۲۰۲۵، آسیبهای ژنتیکی و همچنین پاسخهای انطباقی را در گیاهان و جانوران منطقه مشاهده کرد.
- سپر محافظ چرنوبیل در حمله پهپادی سوراخ شد؛ فاجعه اتمی دیگری در راه است؟
- بلایی که تشعشعات هستهای بر سر بدن میآورد؛ مرگی خاموش و دردناک
- سگ های منطقه ممنوعه چرنوبیل به رنگ آبی روشن درآمدهاند!
علاوه بر این، مطالعهای دیگر در سال ۲۰۲۴ تفاوتهای ژنتیکی واضحی را میان سگهای چرنوبیل داخل و خارج از CEZ نشان داد، اما محققان تأکید میکنند که این فقط آغاز راه برای درک تکامل سریع است.
ابهامات و بحثهای علمی پیرامون سگهای چرنوبیل
اطلاعات موجود همچنان نامشخص است؛ زیرا سگهای مورد مطالعه چندین نسل پس از فاجعه چرنوبیل زندگی کردهاند. یک مطالعه در سال ۲۰۲۳ حداقل ۱۵ خانواده ژنتیکی مشترک را در میان سگهای چرنوبیل شناسایی کرد و نشان داد که سگهای شهر چرنوبیل از نظر ژنتیکی با دیگر سگهای جهان متفاوت هستند.
با این حال، مطالعه ۲۰۲۴ و اظهارات محققان حاکی از آن است که تغییرات ژنتیکی مشاهدهشده در نسلهای بعدی، لزوماً به جهشهای ناشی از تشعشعات هستهای مربوط نیست. درک چگونگی تأثیر تشعشعات بر تکامل برای آگاهی از پیامدهای بلندمدت ضروری است.
گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 







