Excoino
جایگزین‌های امن تتر

جایگزین‌های امن تتر: استیبل کوین‌هایی که در برابر فریز شدن مقاوم‌اند

پس از موج مسدودسازی آدرس‌ها توسط تتر، تمرکز بر جایگزین‌های امن در برابر فریز مانند استیبل کوین‌ها به اولویت تبدیل شده است.

تتر (USDT) از آغاز تا امروزبه عنوان بزرگ‌ترین و پر‌استفاده‌ترین استیبل‌کوین بازار رمزارزها محسوب می‌شود و با ارزش بازار بالاتر از ۱۸۶ میلیارد دلار تا دسامبر ۲۰۲۵، ستون اصلی جریان نقدینگی در دنیای ارزهای دیجیتال است. این رمز‌ارز با هدف حفظ ارزش ثابت یک دلاری طراحی شده تا کاربران بتوانند در فضای پرنوسان بازار کریپتو، به دارایی‌ مطمئن و قابل پیش‌بینی تکیه کنند.

با این حال برای کاربران ایرانی، خرید تتر گاهی رفتاری دوگانه و غیرقابل پیش‌‌بینی دارد. از یک سو، افزایش نرخ دلار در داخل کشور باعث می‌شود تبدیل ریال به تتر سودآور باشد. اما سوی دیگر ماجرا، ماهیت کاملاً متمرکز و تحت کنترل شرکت Tether Limited است که این مزیت را با ریسک جدی همراه می‌کند. تتر برخلاف استیبل‌کوین‌های غیرمتمرکز، توسط یک شرکت واحد صادر و مدیریت می‌شود. همین تمرکز مدیریتی، آن را به نوعی «شمشیر دو‌لبه» بدل کرده است.

گزارش‌های متعددی طی سال‌های اخیر نشان داده‌اند که تتر، بنا به درخواست نهادهای قضایی یا رگولاتوری، هزاران آدرس کیف پول را فریز کرده و ده‌ها میلیارد دلار USDT را از دسترس خارج ساخته است. این موضوع برای کاربران کشورهای تحت تحریم از جمله ایران تهدیدی آشکار است؛ چرا که هر تراکنش مرتبط با آدرس‌ها یا صرافی‌های مشکوک می‌تواند به مسدودسازی دارایی‌ها منجر شود.

به همین دلیل، بسیاری از فعالان رمزارز و توسعه‌دهندگان حوزه دیفای به‌دنبال جایگزین‌های امن تتر هستند که برخلاف آن، فاقد کلید فریز مرکزی بوده و در معماری آن‌ها امکان مسدودسازی وجود ندارد. در ادامه‌ این مطلب از گجت نیوز چند نمونه از این استیبل‌کوین‌ها را معرفی خواهیم کرد که در برابر فریز شدن مقاوم‌اند و می‌توانند برای کاربران ایرانی انتخاب‌هایی امن‌تر و پایدارتر باشند.

فهرست مطالب

5 مورد از بهترین جایگزین‌های امن تتر

اگر هدف یافتن جایگزین‌های امن تتر باشد، نخست باید دو معیار پایداری ارزش و غیرمتمرکز بودن ساختار را در نظر گرفت. تنها استیبل‌کوین‌هایی می‌توانند در برابر فریز یا سانسور مقاوم باشند که هم ارزش خود را به دلار یا دارایی مشخصی گره زده باشند و هم تحت کنترل هیچ شرکت یا نهاد واحدی عمل نکنند. در استیبل‌کوین‌های غیرمتمرکز تمام فرآیندهای صدور، وثیقه‌گذاری و حفظ قیمت از طریق قراردادهای هوشمند روی بلاک‌چین انجام می‌شود.

در این مدل، کد جایگزین تصمیم انسانی است و شبکه‌ بلاک‌چین به‌صورت خودکار تضمین می‌کند پشتوانه‌ هر توکن معتبر و حساب‌شده باقی بماند. به همین دلیل هیچ نهاد مرکزی توانایی فریز کردن دارایی یا مسدودسازی آدرس‌ها را ندارد. ویژگی غیرمتمرکز بودن، نه‌فقط مزیت امنیتی بلکه یک گام مهم در جهت استقلال مالی و حاکمیت کاربر بر دارایی‌ها محسوب می‌شود.

این نوع معماری به کاربران، به‌ویژه در کشورهای تحریم‌شده یا دارای محدودیت تراکنش اجازه می‌دهد کنترل کامل روی موجودی خود را حفظ کنند و بدون خطر بلوکه شدن، از مزایای ثبات دلاری استفاده نمایند. در ادامه شماری از برترین جایگزین‌های امن تتر که استیبل‌کوین‌های غیرمتمرکز بازار هستند را معرفی می‌کنیم.

استیبل‌کوین اس‌یواس‌دی (sUSD)

sUSD یک استیبل‌کوین مصنوعی است که بر پایه‌ پروتکل Synthetix ساخته شده و به‌عنوان یکی از نخستین نمونه‌های دارایی پایدار غیرمتمرکز در دنیای دیفای شناخته می‌شود. این پروژه از سال ۲۰۱۸ فعالیت خود را آغاز کرده و به‌مرور به یکی از ستون‌های اصلی در اکوسیستم مالی غیرمتمرکز تبدیل شده است. نقش sUSD در این شبکه محوری است، زیرا بسیاری از معاملات، وثیقه‌گذاری‌ها و ابزارهای مشتقه در Synthetix بر اساس این توکن انجام می‌شود.

در این مدل، ارزش sUSD برخلاف استیبل‌کوین‌های سنتی مانند تتر یا یو‌اس‌دی‌سی که پشتوانه‌شان پول نقد در حساب بانکی است، بر پایه‌ی دارایی‌های رمزارزی داخل بلاک‌چین تأمین می‌شود. کاربران برای ایجاد این توکن باید ارز SNX را به‌عنوان وثیقه قفل کنند. به این ترتیب، sUSD نماینده‌ دلاری است که ارزشش نه از طریق اسکناس فیات بلکه از طریق وثیقه‌ دیجیتال تضمین می‌شود. چنین طراحی‌ به کاربران اجازه می‌دهد بدون تکیه بر بانک‌ها یا مؤسسات مالی، دارایی‌های مصنوعی شبیه‌سازی‌شده‌ی متنوعی مانند طلا، نقره، سهام یا کالاهای جهانی را معامله یا در آن‌ها سرمایه‌گذاری کنند.

بیشتر بخوانید

sUSD به عنوان یکی از جایگزین‌های امن تتر از این جهت متمایز است که هیچ نهاد متمرکزی توانایی کنترل یا فریز کردن موجودی کاربر را ندارد. تمام عملیات از صدور تا انتقال و تسویه، توسط قراردادهای هوشمند انجام می‌شوند و مدیریت پروژه به‌صورت DAO و از طریق رأی‌گیری جامعه دنبال می‌شود. همین ساختار غیرمتمرکز تضمین می‌کند که هیچ شرکت یا مرجع واسطه‌ای نتواند دسترسی کاربران را محدود کند.

وثیقه‌گذاری sUSD معمولاً به‌صورت بیش‌ازحد انجام می‌شود، یعنی مقدار SNX قفل‌شده بیشتر از ارزش توکن‌های تولیدشده است تا ثبات قیمت حفظ گردد. این مدل اگرچه امنیت مالی بالایی ایجاد می‌کند، اما برای کاربران تازه‌وارد ممکن است پیچیده و پرهزینه باشد، زیرا نیاز به وثیقه زیاد و مدیریت دقیق ارزش SNX دارد. از سوی دیگر، وابستگی مستقیم به قیمت SNX باعث می‌شود که نوسان ارزش این توکن بر پایداری کلی سیستم تأثیر بگذارد و در دوره‌های افت قیمت، خطر لیکوئید شدن وثیقه وجود داشته باشد.

باوجود این چالش‌ها، sUSD یکی از پویاترین توکن‌های دیفای محسوب می‌شود و نقدینگی مطلوبی در شبکه‌های لایه دو مانند آربیتروم و آپتیمیسم دارد، کارمزد تراکنش‌هایش پایین است و در بازارهای فیوچرز و پروتکل‌های تعامل‌پذیر دیفای به‌طور گسترده استفاده می‌شود. این مزایا همراه با ویژگی فریزناپذیری و کنترل کاملاً آنچِین، جایگاه sUSD را به‌عنوان یکی جایگزین‌های امن تتر تثبیت کرده‌ است.

استیبل‌کوین اتنا یواس‌دی (USDe)

ارز دیجیتال USDe ساخته شرکت Ethena (اتِنا) به‌عنوان یکی از جایگزین‌های امن تتر و نسل تازه‌ای از استیبل‌کوین‌های غیرمتمرکز مصنوعی شناخته می‌شود که هدف اصلی آن حفظ ارزش معادل دلار آمریکا بدون وابستگی به نظام بانکی سنتی است. به همین دلیل گاهی از آن با عنوان «دلار مصنوعی» یاد می‌شود.

این پروژه با استفاده از قراردادهای هوشمند شبکه اتریوم و بهره‌گیری از ترکیب وثیقه‌گذاری دارایی‌های دیجیتال (مانند ETH یا نسخه‌های استیک‌شده آن) و الگوریتم‌های تنظیم بازار توانسته است مدلی نو از استیبل‌کوین را ارائه دهد که همزمان هم امن است و هم قابلیت مقیاس‌پذیری بالایی برای کاربرد در حوزه‌های مختلف دیفای، پرداخت‌ها و ذخیره‌سازی ارزش دارد.

USDe بر اساس استراتژی معروف Cash and Carry Trade کار می‌کند و به اختلاف قیمت میان بازار نقدی و بازار آتی (فیوچرز) اتریوم پایبند است. زمانی که کاربر USDe جدید مینت می‌کند، باید مقدار معینی دارایی دیجیتال را به‌عنوان وثیقه در قرارداد قفل کند. پروتکل Ethena با استفاده از این وثیقه، اتریوم یا نسخه‌های استیک‌شده آن را خریداری کرده و هم‌زمان در بازار آتی همان مقدار پوزیشن فروش (Short) باز می‌کند. این دو موقعیت یکدیگر را پوشش می‌دهند و باعث می‌شوند که صرف‌نظر از نوسانات قیمتی اتریوم، ارزش پورتفولیوی کلی ثابت بماند.

همچنین بخوانید

نتیجه آن است که قیمت USDe همواره نزدیک به یک دلار حفظ می‌شود. بااین‌حال این روش کاملاً بدون ریسک نیست و چنانچه صرافی‌هایی که اتنا در آن‌ها این معاملات را انجام می‌دهد با بحران نقدینگی روبه‌رو شوند، پوزیشن‌های فروش ممکن است به‌درستی بسته نشوند و پشتوانه دلاری دچار اختلال گردد. یکی از ویژگی‌های مهم USDe آن است که مانند تتر (USDT) امکان فریز یا مسدودسازی دارایی در قرارداد هوشمند خود ندارد. چون شرکت توسعه‌دهنده به هیچ سیستم بانکی آمریکایی یا حساب ذخیره متمرکز متصل نیست، دارایی کاربران کاملاً بر بستر بلاک‌چین و در اختیار خودشان باقی می‌ماند.

پشتوانه USDe ترکیبی از الگوریتم و وثیقه است و نه دلار واقعی. این رمزارز در اواخر سال ۲۰۲۳ معرفی شد و از همان ابتدا با تمرکز بر حوزه دیفای و تأمین بازدهی واقعی محبوبیت بالایی پیدا کرد. جذابیت اصلی آن برای کاربران، بازده بالا است که از دو منبع شامل پاداش حاصل از استیکینگ اتریوم و دریافتی از نرخ فاندینگ مثبت بازارهای فیوچرز تامین می‌شود. این سودها در قالب بهره دلاری یا توکن‌های مشتق به دارندگان پرداخت می‌شود.

البته همان‌طور که بازدهی بالا می‌تواند جذاب باشد، ریسک‌هایی نیز وجود دارد. در شرایط بازار نزولی و زمانی که Funding Rate منفی شود، درآمد پروتکل کاهش یافته یا حتی منفی می‌شود. همچنین اتنا برای حفظ تعادل نیاز دارد تا پوزیشن‌های خود را در صرافی‌های بزرگ و پرنقدشونده نگه دارد. در صورت بروز مشکل در این صرافی‌ها یا تغییر قابل‌توجه در نقدینگی بازار، ثبات سیستم ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد.

استیبل‌کوین دای (DAI)

یکی دیگر از جایگزین‌های امن تتر، دای (DAI) است که به عنوان یکی از کهن‌ترین و معتبرترین استیبل‌کوین‌های غیرمتمرکز در شبکه اتریوم شناخته می‌شود. این رمزارز توسط سازمان خودگردان غیرمتمرکز میکردائو (MakerDAO) ایجاد شد که اکنون با نام Sky فعالیت می‌کند. دای با هدف ایجاد یک دلار دیجیتال غیرمتمرکز و بدون نیاز به نظام بانکی سنتی طراحی شد. ساختار آن بر پایه وثیقه‌گذاری دارایی‌های دیجیتال بنا شده است، به‌طوری که به‌جای سپرده‌های فیاتی، دارایی‌هایی مانند اتریوم (ETH)، WBTC یا استیبل‌کوین‌هایی نظیر USDC در قراردادهای هوشمند قفل می‌شوند.

ارزش این وثیقه‌ها همیشه باید بیشتر از مقدار دای‌های در گردش باشد؛ به همین دلیل سیستم دای را بیش‌وثیقه‌گذاری‌شده (Over‑Collateralized) توصیف می‌کنند. الگوریتم دای به‌گونه‌ای طراحی شده که اگر ارزش دارایی‌های قفل‌شده کاهش یابد، پروتکل به‌صورت خودکار بخشی از وثیقه را نقد می‌کند تا تعادل ۱:۱ بین دای و دلار آمریکا حفظ شود.

کاربران می‌توانند با استفاده از قراردادهای هوشمند، رمزارزهای مختلف را وثیقه کنند و در ازای آن دای مینت نمایند. در ابتدا فقط اتریوم به‌عنوان وثیقه پذیرفته می‌شد، اما با گذشت زمان سیستم به مدل چندوثیقه‌ای (Multi‑Collateral DAI) ارتقا یافت و اکنون حتی دارایی‌های واقعی مانند اوراق خزانه‌داری آمریکا نیز از طریق ابزارهای مالی توکنیزه‌شده به‌عنوان پشتوانه قابل استفاده‌اند. این تنوع، پایداری و نقدشوندگی سیستم را افزایش داده، ولی هم‌زمان بحث‌هایی درباره میزان استقلال و غیرمتمرکز ماندن دای ایجاد کرده است.

بیشتر بخوانید

طرفداران این رویکرد اعتقاد دارند ترکیب دارایی‌های گوناگون، ریسک نوسانات بازار کریپتو را کاهش می‌دهد و به تعادل اقتصادی پروتکل کمک می‌کند. در مقابل، منتقدان هشدار می‌دهند که پذیرش وثیقه‌های متمرکزی مانند USDC که توسط شرکت آمریکایی Circle صادر می‌شود و قابلیت فریزکردن دارد، باعث می‌شود دای در برابر قوانین و تصمیمات خارجی آسیب‌پذیر شود. با وجود این انتقادها، خود دای از نظر فنی همچنان غیرقابل فریز است، چون قرارداد هوشمند آن تابع یا اختیاری برای مسدودکردن آدرس‌ها ندارد و هیچ نهادی نمی‌تواند به‌صورت متمرکز بر دارایی کاربران کنترل اعمال کند.

دای در دسامبر ۲۰۱۷ راه‌اندازی شد و از آن زمان تاکنون بدون هیچ توقف عمده یا موردی از سانسور فعالیت کرده است. این رمزارز به‌واسطه شفافیت بالا، ذخایر درون‌زنجیره‌ای، نقدینگی فراوان در صرافی‌های غیرمتمرکز و متمرکز و ادغام عمیق در پروتکل‌هایی مانند Aave، Curve و Uniswap، به یکی از ارکان اصلی اکوسیستم مالی غیرمتمرکز تبدیل شده است. از مهم‌ترین مزایای دای می‌توان به شفافیت کامل داده‌ها در بلاک‌چین، امکان بررسی وضعیت وثیقه‌ها به‌صورت لحظه‌ای، نقدینگی بالا، سازگاری با استاندارد ERC‑20 و سابقه طولانی عملیات پایدار بدون فریز اشاره کرد. در مقابل، ریسک بهره‌گیری از وثیقه‌های متمرکز همچون USDC یا دارایی‌های دنیای واقعی همواره تهدیدی برای استقلال آن باقی می‌ماند.

استیبل‌کوین فراکس (FRAX)

فراکس (Frax) یکی از پروژه‌های برجسته و متفاوت در دنیای رمزارزهاست که تلاش می‌کند ویژگی‌های وثیقه‌گذاری سنتی و الگوریتم‌های هوشمند تنظیم عرضه را در قالب یک سیستم واحد و منسجم ترکیب کند. این استیبل‌کوین مفهوم وثیقه‌گذاری کسری همراه با مکانیزم‌های الگوریتمی را به‌طور عملی اجرا کرد. هدف از این مدل، حفظ ارزش FRAX در محدوده برابر با یک دلار آمریکا بود. هنگامی که بحران پروژه ترا (Terra/LUNA) در سال ۲۰۲۲ اعتماد بازار را به استیبل‌کوین‌های الگوریتمی خدشه‌دار کرد، تیم Frax Finance تصمیم گرفت مسیر تازه‌ای در پیش بگیرد و سیستم را از مدل کسری به سمت وثیقه‌گذاری کامل (Fully Collateralized) تغییر دهد.

اکنون هر واحد FRAX به‌طور صددرصد توسط ذخایر واقعی پشتیبانی می‌شود، که شامل دارایی‌هایی نظیر USDC، توکن‌های نقدینگی در پروتکل‌های دیفای (DeFi LP Tokens) و حتی اوراق خزانه‌داری کشور آمریکا است که از طریق زیرساخت‌های غیرمتمرکز توکنیزه‌سازی در پروتکل نگهداری می‌شوند. اکوسیستم Frax بسیار گسترده است و تبدیل به ساختاری یکپارچه برای سرویس‌های مالی غیرمتمرکز شده است.

همچنین بخوانید

توکن FRAX دارای تابع فریز یا مسدودسازی در قرارداد هوشمند خود نیست. این یعنی هیچ نهاد مرکزی قادر به توقف یا مسدود کردن تراکنش‌ها در کیف پول‌های شخصی کاربران نخواهد بود. با این حال چون پشتوانه فراکس شامل دارایی‌های متمرکزی مانند USDC است، اگر صادرکننده USDC اقدامی مانند فریز توکن‌های قفل‌شده در قراردادها انجام دهد، ممکن است اثرات غیرمستقیمی بر ثبات سیستم داشته باشد هرچند خود FRAX در کیف پول شما غیرقابل فریز باقی‌ می‌ماند.

این پروژه به عنوان یکی از جایگزین‌های امن تتر توانسته اعتماد جامعه دیفای را به دست آورد و نقشی موثر در توسعه زیرساخت‌های غیرمتمرکز دلار دیجیتال ایفا کند. اکوسیستم آن روزبه‌روز بزرگ‌تر می‌شود، نقدینگی بالایی دارد و در بسیاری از پروتکل‌های مطرح مانند Curve، Aave و Uniswap ادغام شده است. از جمله مزایای فراکس می‌توان به اکوسیستم قدرتمند و چندوجهی دیفای، شفافیت بالا در نمایش ذخایر و وضعیت وثیقه‌ها، انعطاف‌پذیری مدل اقتصادی و حفظ ثبات ارزش در بازارهای پرنوسان اشاره کرد. با این حال، وابستگی نسبی آن به دارایی‌های متمرکز نظیر USDC هنوز یک ریسک بالقوه برای پایداری کاملاً غیرمتمرکز محسوب می‌شود.

استیبل‌کوین ال‌یواس‌دی (LUSD)

استیبل‌کوین LUSD یکی از معدود رمزارزهای پایدار واقعاً غیرمتمرکز و مقاوم در برابر سانسور و فریز شدن در دنیای دیفای است. این توکن توسط پروتکل لیکوییتی (Liquity) منتشر می‌شود. پس از راه‌اندازی پروتکل، تیم سازنده دیگر هیچ‌گونه کنترل یا دسترسی به تغییر در کد یا قراردادهای هوشمند ندارد و این مسئله به لیکوییتی سطحی از تمرکززدایی می‌بخشد که به‌ندرت در سایر پروژه‌ها دیده می‌شود.

در سازوکار لیکوییتی، تنها دارایی مورد استفاده به‌عنوان پشتوانه اتریوم (ETH) است. یعنی هیچ توکن واسطه‌ای مثل USDC یا USDT و هیچ دارایی متمرکزی در سبد وثیقه وجود ندارد. کاربران می‌توانند با وثیقه‌گذاری اتریوم در قراردادهای هوشمند پروتکل، استیبل‌کوین LUSD را با نسبت وثیقه‌گذاری بیشتر از مقدار مورد نیاز وام بگیرند. کل فرآیند به‌صورت درون‌زنجیره‌ای و بدون دخالت انسان انجام می‌شود و همه چیز از صدور تا بازپرداخت، مبتنی بر الگوریتم‌های اقتصادی و ریاضیاتی است.

بیشتر بخوانید

به‌محض استقرار روی شبکه اتریوم، هیچ‌کس نمی‌تواند در آن تغییری ایجاد یا آدرس خاصی را مسدود کند. این یعنی انتقال LUSD بین کیف پول‌ها به‌طور کامل آزاد است و هیچ قدرت مرکزی نمی‌تواند مانع آن شود. به همین علت جامعه رمزارزها LUSD را غیرقابل‌سانسورترین استیبل‌کوین جهان و یکی از بهترین جایگزین‌های امن تتر می‌نامد.

LUSD در آوریل ۲۰۲۱ راه‌اندازی شد و از آن زمان، به‌دلیل سادگی، امنیت بالا و استقلال کامل از دارایی‌های متمرکز، جایگاه ویژه‌ای در میان علاقه‌مندان به دیفای پیدا کرده است. برتری‌های LUSD شامل غیرقابل‌سانسور بودن مطلق، پشتوانه کاملاً غیرمتمرکز، امنیت ریاضیاتی و شفافیت کامل در بلاک‌چین است. در مقابل، نقاط ضعف آن عمدتاً مربوط به نقدینگی محدودتر نسبت به استیبل‌کوین‌های بزرگ‌تر مانند DAI یا USDC و احتمال نوسان اندک در قیمت به‌ویژه هنگام ناپایداری بازار ا‌تریوم است.

ماهیت متمرکز استیبل‌کوین‌ها و ریسک فریز شدن دارایی‌ها

استیبل‌کوین‌های متمرکز مانند تتر (USDT) و یو‌اس‌دی‌سی (USDC) اگرچه نقش مهمی در ثبات بازار رمزارزها دارند، اما به‌دلیل ماهیت ساختاری خود در معرض خطر فریز شدن یا مسدود شدن دارایی‌ها قرار دارند. دلیل اصلی این موضوع، وابستگی کامل چنین استیبل‌کوین‌هایی به شرکت‌های صادرکننده و سیستم مالی سنتی است.

تتر توسط شرکت Tether Ltd و یو‌اس‌دی‌سی توسط Circle منتشر می‌شود. این شرکت‌ها برای حفظ ارزش ۱:۱ میان رمزارز و دلار آمریکا، به‌ازای هر توکن صادرشده، معادل آن را در حساب‌های بانکی یا مؤسسات مالی معتبر نگهداری می‌کنند. از آنجا که این نهادها در کشورهای دارای قوانین مالی سخت‌گیرانه ثبت شده‌اند، ملزم به رعایت دستورالعمل‌های نظارتی و قانونی از جمله مقررات دفتر کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه‌داری ایالات متحده (OFAC) هستند.

همچنین بخوانید

چگونه تابع Blacklist دارایی کاربران را قفل می‌کند؟

زمانی که کیف‌ پول یا مجموعه‌ای از آدرس‌ها در فهرست تحریم‌های اوفک یا مظنون به فعالیت غیرقانونی قرار گیرد، شرکت صادرکننده موظف است امکان استفاده از استیبل‌کوین را برای آن آدرس‌ها مسدود کند. این فرآیند از طریق یکی از ویژگی‌های خاص قرارداد هوشمند توکن انجام می‌شود که به آن تابع لیست سیاه (Blacklist) گفته می‌شود. در این عملکرد، شرکت صادرکننده می‌تواند آدرس‌های خاصی را مستقیماً در کد قرارداد اضافه کند تا تراکنش از آن آدرس‌ها غیرفعال شود.

در چنین وضعیتی، توکن‌ها همچنان در کیف پول کاربر باقی می‌مانند و از بین نمی‌روند. اما قابلیت انتقال، فروش یا نقد شدن آن‌ها به‌کلی از بین می‌رود. به بیان ساده، کاربر دارایی‌ خود را از دست نمی‌دهد اما این دارایی عملاً بی‌ارزش می‌شود، زیرا هیچ راهی برای خرج کردن یا جابه‌جایی آن وجود ندارد.

شرکت تتر بارها تأکید کرده است که با نهادهای قضایی و مجریان قانون همکاری کامل دارد تا از سوءاستفاده از توکن‌های خود جلوگیری کند. با این حال،نسخه تتر روی شبکه بایننس اسمارت چین (BEP20) تا این لحظه مکانیزم فریز را در سطح قرارداد هوشمند فعال نکرده است. در مقابل، یو‌اس‌دی‌سی که تحت نظارت مستقیم Circle و Coinbase قرار دارد، از نظر سرعت واکنش به تحریم‌ها و انسداد آدرس‌ها بسیار سریع‌تر است و موارد متعددی از مسدود کردن دارایی‌ها به دلیل فعالیت مشکوک در آن گزارش شده است.

سایر استیبل‌کوین‌های متمرکز مانند ترو یو‌اس‌دی (TUSD) و بی‌یو‌اس‌دی (BUSD) یا اف‌دی‌یو‌اس‌دی (FDUSD) که توسط بایننس و شرکایش کنترل می‌شوند نیز دارای همین قابلیت هستند و در سطح مدیریتی می‌توانند تراکنش‌ها را متوقف سازند. این شرایط باعث شده برخی تحلیلگران رمزارز، استیبل‌کوین‌های متمرکز را بیش از آنکه «دارایی دیجیتال» بنامند، نوعی «سپرده دیجیتالی» بدانند. به همین علت توصیه می‌شود کاربرانی که در مناطق تحریمی فعالیت می‌کنند، برای ذخیره ارزش یا استفاده در پلتفرم‌های غیرمتمرکز از جایگزین‌های امن تتر که معرفی کردیم استفاده کنند.

جمع‌بندی نهایی؛ با تترهای خود چکار کنیم؟

در پاسخ به این پرسش که آیا باید همین حالا تمام تترهای خود را بفروشیم، پاسخ قطعی خیر است. نیازی به واکنش هیجانی یا فروش فوری وجود ندارد. تتر همچنان یکی از پرکاربردترین و باثبات‌ترین استیبل‌کوین‌های بازار جهانی است و به‌دلیل حجم عظیم معاملات روزانه، نقدشوندگی بسیار بالایی دارد. به همین خاطر برای معاملات روزانه، حفظ سرمایه در کوتاه‌مدت یا استفاده در بازارهای فیوچرز و مارجین، همچنان گزینه‌ای منطقی و کارآمد به شمار می‌آید.

کاربران ایرانی نیز به‌ویژه به‌خاطر نوسانات نرخ دلار و سهولت تبدیل تتر به ریال، از آن بهره زیادی می‌برند. با این حال، ماهیت کاملاً متمرکز و قابل‌فریز بودن USDT و USDC باعث می‌شود برای پس‌انداز و نگهداری بلندمدت مناسب نباشند. هرچه حجم دارایی بیشتر باشد، میزان ریسک شما نیز بالاتر خواهد رفت، زیرا در شرایط تشدید تحریم‌ها یا اقدامات نظارتی دولت‌های غربی، این نوع استیبل‌کوین‌ها ممکن است هدف مسدودسازی شوند یا دسترسی کاربران برخی مناطق محدود شود. تجربه‌های گذشته در انسداد آدرس‌ها توسط تتر و سیرکل نشان داده که این خطر کاملاً واقعی است، حتی اگر شما هیچ تخلفی انجام نداده باشید.

اگر سرمایه‌ای قابل‌توجه در قالب تتر یا USDC دارید و قصد ندارید به‌این‌زودی از آن استفاده کنید، بهتر است به‌جای تمرکز کامل روی استیبل‌کوین‌های متمرکز، بخشی از آن را به استیبل‌کوین‌های غیرمتمرکز و جایگزین‌های امن تتر انتقال دهید. گزینه‌هایی مانند DAI (دای) که توسط MakerDAO مدیریت می‌شود، یا USDe که ساختار ترکیبی و ضدسانسور دارد، برای ذخیره ارزش و حفظ امنیت دارایی مناسب‌ترند.

این کوین‌ها در سطح قرارداد هوشمند هیچ تابع فریزکننده‌ای ندارند و توسط جامعه غیرمتمرکز اداره می‌شوند نه شرکت خصوصی  که در نتیجه حتی در صورت اعمال سخت‌ترین محدودیت‌ها، دارایی شما از نظر فنی قابل توقیف نخواهد بود. همچنین توصیه می‌شود این دارایی‌ها را تنها در کیف‌پول‌های غیرحضانتی نگهداری کنید که کلید خصوصی آن در اختیار خودتان باشد، نه در سرور یک شرکت یا صرافی. بدین ترتیب، کنترل کامل بر دارایی‌های خود را خواهید داشت و هیچ نهاد واسطه‌ای امکان فریز یا دخالت نخواهد داشت.

پاسخ بدهید

وارد کردن نام و ایمیل اجباری است | در سایت ثبت نام کنید یا وارد شوید و بدون وارد کردن مشخصات نظر خود را ثبت کنید *

*