Excoino
بهترین پهپادهای نظامی جهان

5 تا از بهترین پهپادهای نظامی جهان در سال ۲۰۲۵

از آمریکا تا چین و ترکیه، بهترین پهپادهای نظامی جهان در سال ۲۰۲۵ به صحنه آمده‌اند تا مفهوم جنگ هوایی را از اساس تغییر دهند.

پهپادهای رزمی بدون سرنشین (Unmanned Combat Aerial Vehicles – UCAVs) در سال‌های اخیر به‌طور بنیادین مفهوم نبرد هوایی را دگرگون کرده‌اند. این سامانه‌های پیشرفته نه‌تنها در عملیات‌های شناسایی و مراقبتی توانایی‌های بی‌سابقه‌ای ارائه می‌دهند، بلکه در اجرای حملات دقیق، هدف‌گیری هم‌زمان چند نقطه و پشتیبانی از نیروهای زمینی نیز نقشی حیاتی ایفا می‌کنند. در این بخش از اخبار نظامی به معرفی 5 مورد از بهترین پهپادهای نظامی جهان در سال ۲۰۲۵ می‌پردازیم.

فهرست مطالب

معرفی بهترین پهپادهای نظامی جهان در 2025

در گذشته پهپادها ابزارهایی محدود برای جمع‌آوری اطلاعات یا انجام مأموریت‌های کم‌ریسک بودند، اما امروز به ستون اصلی قدرت هوایی کشورها بدل شده‌اند. سرمایه‌گذاری گسترده دولت‌ها در توسعه، ساخت و خرید پهپادهای نظامی نشان می‌دهد که جنگ‌های مدرن به‌سمت نبردهای بی‌سرنشین و هوشمند گام بلندی برداشته‌اند. در این تحول جهانی، هر کشور تلاش دارد ترکیبی از برد پرواز بالا، ماندگاری طولانی در آسمان، سامانه‌های هدف‌گیری دقیق، ارتباطات ماهواره‌ای ایمن و هوش مصنوعی رزمی را در پهپادهای خود به کار گیرد.

از MQ‑9 Reaper آمریکایی که سال‌ها کارنامه‌ای درخشان در عملیات‌های فرامرزی ثبت کرده است، تا Bayraktar TB2 ترکیه‌ای که با هزینه‌ای پایین‌تر، اما دقت و تخریب بالا به نماد جنگ‌های نامتقارن تبدیل شد و حتی پلتفرم‌های نوظهور چین و روسیه که با فناوری مخفی‌کاری و سامانه‌های خودمختار به‌دنبال بازتعریف استانداردهای نبرد هوایی‌ هستند، رقابت جهانی در آسمان آینده بی‌وقفه در جریان است. در ذیل بهترین پهپادهای نظامی جهان سال ۲۰۲۵ را معرفی و بررسی می‌کنیم که هر یک با فناوری نوین و قدرت رزمی منحصربه‌فرد خود، مرزهای فناوری هوایی را جابه‌جا کرده‌اند.

5- پهپاد CAIG Wing Loong II کشور چین

پهپاد رزمی وینگ لونگ ۲ (Wing Loong II) یکی از موفق‌ترین و پرکاربردترین سامانه‌های هوایی بدون سرنشین چین به‌شمار می‌رود که توسط شرکت Chengdu Aircraft Industry Group (CAIG) توسعه یافته است. این پهپاد در رده‌ MALE (ارتفاع متوسط و مقاومت بالا) قرار دارد و برای انجام طیف متنوعی از مأموریت‌ها از جمله شناسایی، جاسوسی، هدف‌یابی لیزری، و حملات هوایی دقیق طراحی شده است. این پرنده‌ رزمی نخستین بار در سال ۲۰۱۵ معرفی و در سال ۲۰۱۷ پس از نخستین پروازهای آزمایشی، رسماً وارد خدمت عملیاتی شد.

وینگ لونگ ۲ درواقع نسل دوم خانواده‌ مشهور Wing Loong به‌شمار می‌رود که نسبت به نسخه‌ اولیه از نظر برد، ظرفیت تسلیحاتی و سامانه‌های ارتباطی جهش چشمگیری داشته و همین موضوع آن را به یکی از بهترین پهپادهای نظامی جهان بدل ساخته است. اگرچه ساختار کلی و طراحی بال‌ها و فیوزلاژ آن به‌وضوح از پهپاد آمریکایی MQ‑9 Reaper الهام گرفته، اما چین با به‌کارگیری فناوری بومی و زنجیره‌ی تأمین داخلی توانسته است پهپادی بسازد که عملکردی قابل‌مقایسه با MQ‑9 دارد، ولی هزینه‌ ساخت و نگهداری آن کمتر از یک‌سوم نمونه‌ آمریکایی است.

بیشتر بخوانید

از نظر مشخصات عملکردی، وینگ لونگ ۲ قادر است تا ۳۲ ساعت در آسمان ماندگار بماند و حدود ۲۰ ساعت در حداکثر سرعت ۲۰۰ نات (حدود ۳۷۰ کیلومتر بر ساعت) پرواز کند. سقف پروازی آن در حدود ۳۰٬۰۰۰ فوت (۹ کیلومتر) است و برد ارتباطی‌ آن به بیش از ۱٬۵۰۰ کیلومتر می‌رسد. موتور توربوشارژ پیستونی جدید این پهپاد به آن اجازه می‌دهد علاوه بر مصرف سوخت بهینه، قابلیت برخاست و نشست در شرایط دشوار را داشته باشد. از لحاظ تسلیحاتی، این پهپاد دارای شش جایگاه زیر بال‌هاست و توان حمل حدود ۴۸۰ کیلوگرم مهمات را دارد.

وینگ لونگ ۲ می‌تواند موشک‌های BA-7، FT-9، یا GB7/GB4 ساخت چین را حمل کند و از سامانه‌ کنترل آتش بومی برای هدف‌گیری دقیق لیزری و تصویربرداری حرارتی بهره می‌برد. در حوزه‌ صادرات نیز وینگ لونگ ۲ به یکی از پرفروش‌ترین پهپادهای رزمی چین بدل شده است. مدل صادراتی آن با انعطاف‌پذیری بالا طراحی شده تا به‌راحتی با سامانه‌های تسلیحاتی و ارتباطی ساخت چین ادغام شود. در حال حاضر، نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق چین (PLAAF) از وینگ لونگ ۲ در مأموریت‌های مرزی و شناسایی تاکتیکی استفاده می‌کند. در کنار آن، کشورهای عربستان سعودی، امارات متحده عربی، مصر، پاکستان، قزاقستان و نیجریه نیز نسخه‌های صادراتی آن را در ناوگان رزمی خود به کار گرفته‌اند.

مشخصات عملکردی و قیمت
  • نوع مأموریت (Role):: پهپاد رزمی برای مأموریت‌های حمله و شناسایی (Strike & Surveillance)
  • ظرفیت حمل (Payload): ظرفیت ۴۸۰ کیلوگرم شامل موشک‌های ضدتانک HJ-10 و بمب‌های هدایت‌شونده دقیق
  • کاربرد رزمی (Combat use): مورد استفاده کشورهای مختلف از جمله امارات متحده عربی و عربستان سعودی در جنگ‌های یمن و لیبی
  • هزینه (Cost): بین ۱ تا ۵ میلیون دلار برای هر واحد

4- پهپاد Kronshtadt Orion کشور روسیه

پهپاد اوریون (Kronshtadt Orion) نخستین پهپاد رزمی روسیه در رده‌ MALE (ارتفاع متوسط و ماندگاری پرواز بالا) محسوب می‌شود که به‌طور کامل در داخل این کشور طراحی و ساخته شده و به عنوان یکی از بهترین پهپادهای نظامی جهان در 2025 مطرح شده است. این پروژه نقطه‌عطفی در صنعت پهپاد روسیه محسوب می‌شود، زیرا پیش از آن روس‌ها در زمینه‌ پهپادهای تاکتیکی سبک و سامانه‌های سنگین راهبردی فعال بودند اما در بازه‌ میان‌رده، شکاف فناورانه‌ای وجود داشت. روند توسعه‌ اوریون از سال ۲۰۱۱ توسط گروه کرونشتات (Kronshtadt Group) آغاز شد و با آزمایش‌های متعدد پروازی در سال‌های بعد ادامه یافت تا سرانجام نخستین پرواز موفق خود را در سال ۲۰۱۶ به ثبت رساند.

پس از طی مراحل بهینه‌سازی و ارزیابی میدانی، این پهپاد در سال ۲۰۲۰ رسماً وارد خدمت وزارت دفاع روسیه شد. اوریون با طول حدود هشت متر و دهانه‌ بال نزدیک به شانزده متر طراحی شده است. بدنه‌ آن عمدتاً از مواد کامپوزیتی سبک‌وزن ساخته شده تا هم مصرف سوخت کاهش یابد و هم سطح مقطع راداری کمتر شود. موتور پیستونی توربوشارژ بومی، سرعت پرواز حدود ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت و سقف پروازی نزدیک به ۷,۵۰۰ متر را ممکن می‌کند. ماندگاری پرواز آن ۲۴ ساعت کامل است که برای عملیات نظارت، شناسایی، هدف‌گیری و پشتیبانی در میدان نبرد بسیار ارزشمند محسوب می‌شود. همچنین ارتباط داده‌ای پیشرفته و سامانه ارتباط ماهواره‌ای آن امکان کنترل از فاصله بیش از ۱,۰۰۰ کیلومتر را فراهم کرده است.

همچنین بخوانید

اوریون از لحاظ تسلیحاتی نیز انعطاف‌پذیر طراحی شده و می‌تواند مأموریت‌هایی از شناسایی و جمع‌آوری اطلاعات گرفته تا حملات دقیق هوا‌به‌سطح و جنگ الکترونیک تاکتیکی را پوشش دهد. ظرفیت کلی حمل مهمات آن ۲۵۰ کیلوگرم است و معمولاً چهار بمب یا موشک را در زیر بال‌های خود حمل می‌کند. مهمات قابل استفاده شامل بمب‌های هدایت‌شونده KAB‑20 و KAB‑50، موشک‌های هوا‌به‌سطح X‑50، موشک‌های ضدتانک Kornet‑D و همچنین پادهای جنگ الکترونیک است. گرچه ظرفیت حمل تسلیحات آن کمتر از پهپاد چینی Wing Loong II است، اما دقت بالا، سازگاری با مهمات بومی و ارتباط یکپارچه با سامانه فرماندهی روسیه باعث شده از لحاظ کارایی رزمی با Bayraktar TB2 ترکیه و TAI Anka قابل مقایسه باشد.

حضور آن در عملیات واقعی از جمله در اوکراین، سوریه و قفقاز شمالی عملکردی نسبتاً موفق را نشان داده است؛ به‌ویژه در مأموریت‌های حمله دقیق و شناسایی اهداف تحت شرایط اختلال الکترونیکی. در حال حاضر این پهپاد تنها در اختیار ارتش روسیه است، اما شرکت کرونشتات در حال توسعه‌ نسخه صادراتی آن با نام Orion‑E می‌باشد. این مدل برای کشورهایی در آفریقا، آسیای مرکزی و خاورمیانه پیشنهاد شده و به‌عنوان جایگزینی مقرون‌به‌صرفه برای پهپادهای ترکیه‌ای و چینی معرفی می‌شود.

مشخصات عملکردی و قیمت
  • نوع مأموریت (Role): پهپاد رزمی MALE برای شناسایی، مراقبت و حمله هوایی دقیق (ISR & Strike)
  • ظرفیت حمل (Payload): ۲۵۰ کیلوگرم شامل بمب‌های هدایت‌شونده KAB-20 و KAB-50، همچنین موشک‌های هوا به زمین Vikhr-1
  • کاربرد رزمی (Combat use): مورد استفاده ارتش روسیه در عملیات‌های نظامی سوریه و اوکراین
  • هزینه (Cost): بین ۵ تا ۱۰ میلیون دلار برای هر واحد

3- پهپاد TAI Anka کشور ترکیه

پهپاد آنکا (TAI Anka) به عنوان یکی از بهترین پهپادهای نظامی جهان، از مهم‌ترین گام‌های ترکیه در مسیر خودکفایی در عرصه هواپیماهای بدون سرنشین است که شاید به‌اندازه بیرقدار TB2 در میدان‌های نبرد مشهور نشده باشد، اما از نظر کارایی، فناوری و ظرفیت عملیاتی در سطحی بالاتر قرار دارد. این پهپاد در شرکت Turkish Aerospace Industries طراحی و تولید شده و پروژه آنکا در میانه دهه ۲۰۰۰ آغاز شد، زمانی که ترکیه نیاز به سامانه‌ای بومی برای مأموریت‌های شناسایی و مراقبت هوایی دوربرد را احساس کرد.

نخستین پرواز آزمایشی نمونه اولیه در سال ۲۰۱۰ انجام شد. پس از چند سال آزمون و اصلاح طراحی، در نهایت نسخه Anka‑A در سال ۲۰۱۶ رسماً وارد خدمت نیروی هوایی ترکیه شد. این نسخه عمدتاً برای شناسایی و گردآوری اطلاعات طراحی شده بود، اما پایه‌ای مستحکم برای گسترش انواع رزمی بعدی فراهم آورد. در ادامه نسخه Anka‑B در سال ۲۰۱۵ نخستین پرواز خود را انجام داد. این مدل با برخورداری از سیستم فرود و برخاست خودکار (ATOL)، پیوند داده‌ای قوی‌تر و ظرفیت بار بیشتر نسبت به نمونه اولیه، عملاً مسیر تسلیح پهپادهای بومی ترکیه را هموار ساخت. سرانجام، نسخه Anka‑S به‌عنوان مدل نهایی تولید انبوه معرفی شد که به آنتن ارتباط ماهواره‌ای (SATCOM) مجهز بود و امکان کنترل از هزاران کیلومتر آن‌سوتر را نیز فراهم می‌کرد.

بیشتر بخوانید

از منظر فنی، Anka در رده پهپادهای MALE (ارتفاع متوسط و ماندگاری بالا) قرار می‌گیرد. این پهپاد بسته به نسخه، می‌تواند تا بیش از ۳۰ ساعت در آسمان باقی بماند و تا ارتفاع ۳۰٬۰۰۰ پا اوج بگیرد. طول بدنه حدود ۸ متر، دهانه بال بیش از ۱۷ متر و وزن برخاست بیش از ۱٬۶۰۰ کیلوگرم دارد. سامانه پیشران آن اغلب از یک موتور دیزل توربوشارژ ساخت داخل با ملخ سه یا چهارپره تشکیل شده که توان حفظ پرواز طولانی در شرایط اقلیمی متنوع (از بیابان تا مناطق برفی) را فراهم می‌سازد.

در حوزه تسلیحات و تجهیزات، پهپاد آنکا به طیف گسترده‌ای از سامانه‌های بومی ترکیه‌ای مجهز است. در نسخه‌های رزمی، معمولاً از موشک‌های هدایت لیزری MAM‑L و MAM‑C ساخت شرکت Roketsan برای حملات دقیق استفاده می‌شود. این سامانه‌ها امکان هدف‌گیری امن و دقیق اهداف زمینی بدون نیاز به هدایت مداوم از اپراتور را فراهم می‌کنند. ظرفیت حمل بار حدود ۳۵۰ تا ۳۷۵ کیلوگرم است که از بیرقدار TB2 بالاتر بوده و اجازه استفاده از حسگرهای بزرگ‌تر، سوخت بیشتر و بار تسلیحاتی افزون‌تری را می‌دهد. حسگرهای پیشرفته‌ی الکترواپتیکی و فروسرخ تولید شرکت ASELSAN نیز به آنکا در انجام مأموریت‌های شبانه و عملیات شناسایی مؤثر کمک می‌کنند.

ویژگی‌های کلیدی آنکا شامل ماندگاری پرواز بالا، ظرفیت حمل بالاتر، ارتباط ماهواره‌ای امن، خودکنترلی پیشرفته و انعطاف عملیاتی در مأموریت‌های چندگانه است. این پهپاد می‌تواند مأموریت‌های گسترده‌ای از شناسایی، مراقبت و حمله دقیق تاکتیکی تا جنگ الکترونیک و گشت دریایی را بر عهده گیرد. علاوه بر ترکیه، کشورهای تونس، چاد و قزاقستان رسماً از کاربران این پهپاد هستند. همچنین اندونزی، ازبکستان، پاکستان و الجزایر برای خرید نسخه‌های مختلف آن در حال مذاکره یا ثبت سفارش بوده‌اند.

مشخصات عملکردی و قیمت
  • نوع مأموریت (Role): پهپادی با ارتفاع متوسط و قابلیت پرواز طولانی برای مأموریت‌های شناسایی، مراقبت و حمله (ISR & Strike)
  • ظرفیت حمل (Payload): ظرفیت ۳۵۹ کیلوگرم شامل سامانه‌های شناسایی SAR/EO/IR و محموله‌های جنگ الکترونیک SIGINT/COMINT
  • کاربرد رزمی (Combat use): کارایی اثبات‌شده در عملیات‌های نظامی ترکیه و لیبی
  • هزینه (Cost): بین ۱۰ تا ۲۰ میلیون دلار برای هر واحد

2- پهپاد Bayraktar TB2  کشور ترکیه

پهپاد بیرقدار TB2 را می‌توان نماد تحول در عرصه نبردهای مدرن و ستاره‌ای در میان بهترین پهپادهای نظامی جهان دانست. این پهپاد ساخت شرکت Baykar Defense ترکیه با ترکیب هزینه پایین، کارایی بالا و سهولت عملیاتی، توانسته به یکی از پرکاربردترین و اثرگذارترین پهپادهای جهان تبدیل شود. توسعه بیرقدار TB2 از اوایل دهه ۲۰۰۰ در ترکیه آغاز شد. نخستین پرواز آزمایشی آن در سال ۲۰۰۹ انجام گرفت و پس از چند سال توسعه و آزمون، در سال ۲۰۱۴ وارد خدمت رسمی نیروهای مسلح ترکیه شد. Baykar در طراحی این پهپاد تمرکز خود را بر پایداری پرواز، نگهداری آسان و قابلیت پرتاب از باندهای ساده گذاشت که همین ویژگی‌ها باعث شد TB2 حتی در جغرافیاهای متنوع و شرایط سخت آب‌وهوایی نیز به‌خوبی عمل کند.

از نظر فنی، بیرقدار TB2 در رده پهپادهای MALE (ارتفاع متوسط، ماندگاری بالا) قرار دارد. این پهپاد توان پرواز تا سقف ۲۷٬۰۰۰ پا را دارد و می‌تواند تا ۲۷ ساعت در آسمان باقی بماند. بدنه آن عمدتاً از مواد کامپوزیتی سبک ساخته شده تا در عین مقاومت، وزن کلی کاهش یابد. نیروی پیش‌ران توسط یک موتور پیستونی Rotax 912 یا TEI PD170 تأمین می‌شود و ملخ در بخش عقب نصب شده است. نسخه‌های جدیدتر مجهز به سامانه‌های ناوبری بومی، دوربین‌های الکترواپتیکی و فروسرخ پیشرفته و لینک‌های داده رمزگذاری‌شده برای کنترل از راه دور هستند. از لحاظ تسلیحاتی، TB2 توان حمل حدود ۱۵۰ کیلوگرم محموله را دارد و اغلب به مهمات هدایت‌شونده لیزری MAM‑L و MAM‑C ساخت شرکت Roketsan مجهز می‌شود. سامانه‌ کنترلی و نرم‌افزار پرواز نیز کاملاً در ترکیه توسعه یافته و امکان اجرای مأموریت‌های خودکار (از برخاست تا فرود) را فراهم می‌کند.

همچنین بخوانید

کارایی بیرقدار به‌طور واقعی در میدان‌های نبرد تثبیت شد. در سوریه، لیبی، قره‌باغ و اوکراین این پهپاد نقشی تعیین‌کننده ایفا کرد و توانست تانک‌ها، سامانه‌های دفاع هوایی و تجهیزات زرهی روسی را نابود کند که توجه جهانی را به خود جلب کرد. در جنگ قره‌باغ، بیرقدار به یکی از عوامل کلیدی برتری آذربایجان در برابر نیروهای ارمنستان بدل شد. در اوکراین نیز تصاویری از انهدام کاروان‌های زرهی و سامانه‌های ضدهوایی روسیه توسط این پهپاد شهرت جهانی یافت. اما فراتر از میدان نبرد، مدل اقتصادی و صنعتی TB2 نیز یکی از عوامل موفقیت آن است.

این پهپاد برخلاف سامانه‌های غربی، با هزینه تولیدی بسیار پایین‌تر عرضه می‌شود و برای کشورهایی با بودجه نظامی محدود، در دسترس‌تر است. همین ویژگی باعث شد شماری از کشورها نظیر قطر، لیبی، اتیوپی و جمهوری آذربایجان به خریداران اولیه آن تبدیل شوند. در ادامه، لهستان به‌عنوان نخستین عضو ناتو اقدام به خرید بیرقدار کرد. تا سال ۲۰۲۵، بیش از ۶۰۰ فروند بیرقدار TB2 تولید شده و مجموع ساعات پرواز ثبت‌شده آن از یک میلیون ساعت فراتر رفته است. Baykar همچنان به‌صورت مداوم نسخه‌های جدیدتر با برد ارتباطی طولانی‌تر، مقاومت جنگ الکترونیک بیشتر و سامانه‌های هدف‌گیری پیشرفته‌تری ارائه می‌دهد.

مشخصات عملکردی و قیمت
  • نوع مأموریت (Role): پهپاد رزمی برای مأموریت‌های شناسایی، مراقبت و حمله دقیق (ISR & Precision Strike)
  • ظرفیت حمل (Payload): ظرفیت ۱۵۰ کیلوگرم شامل مهمات هدایت‌شونده MAM-L و MAM-C
  • کاربرد رزمی (Combat use): کارایی اثبات‌شده در عملیات‌های نظامی سوریه، لیبی، قره‌باغ و اوکراین
  • هزینه (Cost): بین ۵ تا ۱۰ میلیون دلار برای هر واحد

پهپاد General Atomics MQ-9 Reaper کشور آمریکا

پهپاد MQ‑9 Reaper که به‌حق از آن به‌عنوان استاندارد طلایی پهپادهای رزمی مدرن و یکی از بهترین پهپادهای نظامی جهان در تاریخ یاد می‌شود، نماد تحول‌ هوایی قرن بیست‌ویکم است. این پهپاد، محصول شرکت آمریکایی General Atomics Aeronautical Systems است که بر پایه‌ تجربه‌ موفق برنامه‌ MQ‑1 Predator ساخته شد و مأموریتی کاملاً متفاوت را تعریف کرد که پهپادها را از ابزارهای شناسایی صرف، به پلتفرم‌های رزمی چندمنظوره با قدرت حمله و پایش هم‌زمان تبدیل کرد. ریپر نخستین پرواز خود را در سال ۲۰۰۱ انجام داد و پس از دوره‌ای طولانی از آزمایش‌های عملیاتی، در سال ۲۰۰۷ وارد خدمت رسمی نیروی هوایی ایالات متحده شد.

از همان زمان، با ارتقاهای سخت‌افزاری و نرم‌افزاری پیوسته، از جمله افزایش برد پروازی، بهبود توان تسلیحاتی، ارتقای سامانه‌های حسگر و هدف‌گیری و افزودن هوش مصنوعی به کنترل پرواز، به یکی از پیشرفته‌ترین پهپادهای رزمی جهان بدل شد. این پهپاد در رده‌ MALE (ارتفاع متوسط و ماندگاری بالا) قرار دارد، اما در عمل توانایی‌هایی فراتر از تعریف استاندارد این رده دارد. Reaper قادر است تا سقف ۵۰٬۰۰۰ پا پرواز کند و با بردی بیش از ۱٬۰۰۰ مایل دریایی، تا ۲۷ ساعت در آسمان باقی بماند. توان حمل بالای آن، که به حدود ۱٬۷۰۰ کیلوگرم تسلیحات خارجی و داخلی می‌رسد، امکان نصب موشک‌های هدایت‌شونده‌ی دقیق AGM‑114 Hellfire، بمب‌های هدایت لیزری GBU‑12 Paveway II، و مهمات هوشمند GBU‑38 JDAM را فراهم می‌کند.

بیشتر بخوانید

یکی از نقاط قوت بنیادین MQ‑9 در چندمنظوره بودن آن است. این پهپاد می‌تواند مأموریت‌های گوناگونی از جمله شناسایی و مراقبت (ISR)، پشتیبانی نزدیک هوایی (CAS)، حملات دقیق به اهداف استراتژیک و حتی عملیات جنگ الکترونیک و اخلال در ارتباط دشمن را انجام دهد. در حوزه‌ الکترونیک و حسگرها، MQ‑9 از ترکیب پیشرفته‌ای از رادار دهانه ترکیبی برای نقشه‌برداری دقیق زیر ابرها، حسگرهای الکترواپتیکال و مادون‌قرمز برای رهگیری شبانه‌روزی و سامانه‌ی هدف‌گیری لیزری برای هدایت دقیق تسلیحات بهره می‌برد. کنترل این داده‌ها با قابلیت شبکه‌محور و نیمه‌خودکار انجام می‌شود و Reaper نه تنها می‌تواند با اپراتور از راه ارتباط ماهواره‌ای تعامل داشته باشد، بلکه در صورت قطع ارتباط، قادر است بخش‌های حیاتی مأموریت را به‌صورت خودکار ادامه دهد.

از نظر عملیاتی، این پهپاد در دو دهه گذشته تقریباً در تمامی مناطق درگیری بزرگ دنیا شامل افغانستان و عراق تا سوریه و شمال آفریقا حضور داشته است. موفقیت‌های رزمی Reaper از جمله انهدام اهداف متحرک، فرماندهان گروه‌های مسلح، و تخریب سامانه‌های ضد‌هوایی دشمن، سبب شده از دید بسیاری از تحلیل‌گران، این پهپاد معادل نسل جدید «بمب‌افکن هوشمند راهبردی» تلقی شود. در سال‌های اخیر نیز نسخه‌های جدیدتر MQ‑9 با ارتقاهایی همچون چتر گسترش داده‌ ارتباطات امن، بدنه‌ مقاوم‌تر در برابر جنگ الکترونیک و افزودن قابلیت حمل حسگرهای مخصوص نظارت دریایی و سایبر معرفی شده‌اند.

ایالات متحده همچنان بزرگ‌ترین بهره‌بردار این پهپاد است و بیش از ۳۰۰ فروند MQ‑9 Reaper را در ناوگان خود دارد. اما این سامانه در سطح بین‌المللی نیز به صادرات موفقی دست یافته است. فرانسه، بریتانیا، ایتالیا، هلند، اسپانیا، هند و چند کشور دیگر از نسخه‌های رزمی و شناسایی آن استفاده می‌کنند.

مشخصات عملکردی و قیمت
  • نوع مأموریت (Role): پهپاد رزمی با قابلیت پرواز بلندمدت برای مأموریت‌های حمله، شناسایی و مراقبت (Long endurance strike, surveillance, and reconnaissance)
  • ظرفیت حمل (Payload): ظرفیت تقریبی ۱۷۰۰ کیلوگرم شامل موشک‌های هلفایر، بمب‌های هدایت‌شونده JDAMs و بمب‌های GBU-12 Paveway
  • کاربرد رزمی (Combat use): به‌طور گسترده در افغانستان، عراق، سوریه، یمن و سومالی مورد استفاده قرار گرفته است
  • هزینه (Cost): بین ۳۰ تا ۴۰ میلیون دلار برای هر واحد

پاسخ بدهید

وارد کردن نام و ایمیل اجباری است | در سایت ثبت نام کنید یا وارد شوید و بدون وارد کردن مشخصات نظر خود را ثبت کنید *

*