گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
تداوم قطعی اینترنت و مسدودسازی پلتفرمهای تبلیغاتی، صنعت سینمای کشور را با بحرانی بیسابقه و ریزش شدید مخاطب روبهرو کرده است، بهطوری که فعالان این حوزه از نبود امنیت شغلی و حمایتهای دولتی در زمان بحران گلایه دارند.
در عصر دیجیتال، حیات صنایع فرهنگی و هنری بیش از هر زمان دیگری به زیرساختهای ارتباطی گره خورده است. تصور اینکه باز بودن فیزیکی دربهای سالنهای سینما برای رونق گیشه کافی است، یک خطای راهبردی محسوب میشود. زمانی که شریانهای اصلی اطلاعرسانی و سامانههای فروش بلیت آنلاین دچار اختلال میشوند، زنجیره اتصال میان مخاطب و پرده نقرهای قطع میگردد. وضعیت فعلی نشان میدهد که آسیبپذیری مشاغل هنری در برابر نوسانات فضای مجازی تا چه حد بالاست و چگونه یک تصمیم فنی در حوزه ارتباطات، میتواند معیشت هزاران نفر را به خطر بیندازد.
فلج شدن چرخه فروش آنلاین و تبلیغات
سعید خانی، از تهیهکنندگان شناختهشده و مدیر پردیس سینمایی صبامال، در تحلیلی از وضعیت این روزهای گیشه، انگشت اتهام را به سمت محدودیتهای سایبری نشانه رفته است. واقعیت این است که در اکوسیستم مدرن سینماداری، بخش اعظم فروش بلیتها از طریق درگاههای اینترنتی و اپلیکیشنها انجام میشود. با وقوع قطعی اینترنت، عملاً این درگاهها از دسترس خارج شده یا با کندی شدید مواجه میشوند که نتیجه مستقیم آن، افت فاحش فروش است.
علاوه بر مشکل فنی در خرید بلیت، حذف بازوی قدرتمند تبلیغات در شبکههای اجتماعی نیز ضربه مهلکی به این صنعت وارد کرده است. وقتی امکان اطلاعرسانی درباره اکران فیلمها در فضای مجازی وجود ندارد، مخاطبان بالقوه اصلاً از وجود آثار روی پرده مطلع نمیشوند. این تهیهکننده تأکید میکند که سینما و تئاتر همواره در صف اول آسیبدیدگان بحرانهای اجتماعی، از دوران کرونا گرفته تا ناآرامیهای اخیر، قرار داشتهاند و نبود زیرساخت پایدار، امنیت شغلی فعالان این حوزه را به شدت متزلزل کرده است.
تنهایی اهالی هنر در بحرانهای اجتماعی
نکته دردناکتری که در اظهارات فعالان سینمایی به چشم میخورد، گلایه از «رها شدگی» توسط متولیان امر است. در شرایطی که جامعه با التهابات روحی دستوپنجه نرم میکند و حال عمومی مردم مساعد نیست، انتظار میرفت نهادهای بالادستی نظیر سازمان سینمایی و وزارت ارشاد، با تشکیل اتاقهای فکر و جلسات اضطراری، راهکاری برای عبور از این گردنه سخت ارائه دهند.
خانی با انتقاد از این انفعال مدیریتی میگوید: «کسی سراغ ما نیامد که بگوید در اوضاع قطعی اینترنت و نبود مخاطب چه کار میکنید؟» این پرسش کلیدی مطرح است که نقش حمایتی اصناف و حاکمیت دقیقاً در چه زمانی باید نمود پیدا کند؟ به نظر میرسد شکاف میان بدنه سینما و مدیران دولتی در زمانهای بحران عمیقتر میشود و عدم درک صحیح از وابستگی اقتصاد هنر به اینترنت آزاد، این صنعت را به لبه پرتگاه کشانده است.
