گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
کشفی معمایی در اسکاتلند، بار دیگر محققان را در برابر یک معمای ۲۰۰ ساله قرار داده است. تابوتهای مینیاتوری اسکاتلند، با جزئیات خیرهکننده و رازآلود خود، همچنان پس از سالها بیجواب ماندهاند و داستانهای فراوانی را رقم زدهاند.
این ۱۷ تابوت باستانی کوچک که در سال ۱۸۳۶ توسط گروهی از کودکان مدرسهای در غاری کشف شدند، موضوع بحثهای داغی از جادوگری تا یادبود قربانیان جنایت هستند. امروزه، تنها هشت عدد از این تابوتهای ظریف در موزه ملی اسکاتلند به نمایش گذاشته شدهاند و این راز ۲۰۰ ساله همچنان بدون پاسخ مانده است.
جزئیات تابوتهای مینیاتوری ۲۰۰ ساله
هر یک از این تابوتهای چوبی، که طولی حدود ۷ تا ۱۰ سانتیمتر دارند، از یک تکه چوب ساخته شدهاند و حاوی یک پیکره انسانی کوچک و دقیق هستند. این پیکرهها با لباسهای نخی پوشانده شده و با دقت فراوان، جزئیات مراسم تدفین را تداعی میکنند.
- کشف نمادهای هندسی باستانی ۴۰ هزار ساله؛ آیا انسانهای اولیه زبان مشترک داشتند؟
- ۶ شهر گمشده که باستانشناسان هرگز پیدا نکردهاند
درپوش و کنارههای تابوتها نیز با تکههای کوچک قلع و میخهای برنجی تزئین شدهاند که نشان از مهارت و ظرافت سازندگان آنها دارد. تحقیقات نشان میدهد که پیکرهها احتمالا توسط یک صنعتگر و تابوتها توسط دو نفر متفاوت ساخته شدهاند که ابزار و مواد مورد استفاده، به تخصص کفاشی اشاره دارد.
نظریههای اصلی درباره تابوتهای مینیاتوری
هدف از ساخت این تابوتهای مینیاتوری اسکاتلند همچنان یکی از بزرگترین معماهاست. دو نظریه اصلی درباره این کشف تاریخی اسکاتلند وجود دارد:
پیوند با قتلهای برک و هار
یکی از قویترین نظریهها، تابوتها را به جنایات ویلیام برک و ویلیام هار، دو مهاجر ایرلندی و قاتل سریالی بدنام ادینبورگ، مرتبط میداند. در اوایل قرن نوزدهم، با افزایش نیاز دانشکدههای پزشکی به اجساد برای کالبدشکافی، سرقت از قبرها و حتی قتل برای تأمین این نیاز رایج شد.
برک و هار حداقل ۱۶ نفر را به قتل رساندند و اجساد آنها را به دکتر رابرت ناکس میفروختند. برخی معتقدند این تابوتها، یادبود ۱۷ قربانی این قاتلان هستند که ارواح سرگردانشان نیاز به آرامش داشتند.
- شگفتانگیزترین کشفیات باستان شناسی در سال ۲۰۲۵ که تاریخ را تغییر دادند
- راز کوهستان تراشخورده مونته آلبان؛ شهری که قله کوه را حذف کرد!
یادبود جنگ رادیکال سال ۱۸۲۰
نظریه دیگر، این تابوتها را به جنگ رادیکال سال ۱۸۲۰ در اسکاتلند پیوند میدهد. جف نیسبت، تاریخدان آماتور و نویسنده، بر این باور است که این تابوتها برای زنده نگه داشتن “شعلههای شورش” و به عنوان یادبودی برای رادیکالهایی که در این درگیریها کشته شدند، ساخته شدهاند. این نظریه آنها را نمادی از مقاومت و یادبود قربانیان سیاسی آن دوره میداند.