Excoino
دارک مود (Dark Mode)

دارک مود (Dark Mode) یا قاتل خاموش چشم؟ حقیقتی تلخ درباره حالت تیره موبایل

آیا استفاده از دارک مود – Dark Mode واقعاً برای سلامت چشم مفید است یا خطرات پنهانی دارد؟ بررسی تأثیر مدولاسیون نور و سوسوزدن نمایشگرها را اینجا بخوانید.

استفاده از دارک مود در گوشی‌های موبایل که اغلب کاربران آن را راهکاری برای محافظت از چشم می‌دانند، برخلاف باورهای رایج می‌تواند به اندازه حالت روشن باعث خستگی دید و سردرد شود. انتخاب میان فضای تیره یا روشن در رابط کاربری معمولاً به سلیقه شخصی افراد بستگی دارد اما اطلاعات جدید نشان می‌دهد که ماجرا پیچیده‌تر از یک انتخاب ساده است. اگرچه نور بسیار زیاد نمایشگرها در حالت روشن باعث آزار شبکیه چشم می‌شود اما حالت تاریک نیز با روشی کاملاً متفاوت و پنهان به بینایی آسیب می‌زند.

بسیاری از کاربران تصور می‌کنند با فعال‌کردن تم تیره نور صفحه به‌طور کامل کاهش می‌یابد و چشم استراحت می‌کند. واقعیت فنی ماجرا این است که گوشی‌ها در این وضعیت از تکنیکی به نام کاهش نور مدولاسیون پهنای پالس یا PWM استفاده می‌کنند. این مکانیزم در مقایسه با زمانی که نور صفحه روی حداکثر تنظیم شده یا کاملاً خاموش است فشار بیشتری به سیستم عصبی چشم وارد می‌کند.

آیا دارک مود واقعاً از چشم‌ها محافظت می‌کند؟

فلسفه اولیه معرفی این قابلیت به کاهش مصرف انرژی در نمایشگر اولد مربوط می‌شد زیرا در این پنل‌ها پیکسل‌های مشکی کاملاً خاموش می‌شوند. خاموش‌شدن پیکسل‌ها به معنای کاهش مصرف باتری است اما مشکل اصلی در نحوه پیاده‌سازی این ویژگی توسط توسعه‌دهندگان نهفته است. بسیاری از اپلیکیشن‌ها و حتی رابط کاربری گوشی‌ها پس از فعال‌سازی این حالت پیکسل‌ها را خاموش نمی‌کنند و تنها یک پس‌زمینه خاکستری یا سرمه‌ای تیره را جایگزین رنگ سفید می‌کنند.

وقتی پیکسل‌ها به جای رنگ مشکی مطلق صرفاً رنگ تیره نمایش می‌دهند همچنان روشن هستند و انرژی مصرف می‌کنند. تنها در برخی برنامه‌ها مانند پلتفرم ایکس یا توییتر سابق گزینه‌های متعددی برای تنظیم تیرگی وجود دارد که شامل خاموشی کامل پیکسل‌ها نیز می‌شود. استفاده از دارک مود در نمایشگرهای مدرن نه‌تنها همیشه مفید نیست بلکه به دلیل استفاده از فناوری PWM باعث افزایش پرش تصویر یا سوسوزدن صفحه می‌شود.

بیشتر بخوانید

این سوسوزدن نامحسوس به‌ویژه در محیط‌های کم‌نور می‌تواند منجر به سردرد و مشکلات بینایی شود. در گوشی‌های جدید به جای کاهش واقعی ولتاژ پیکسل‌ها برای کم‌کردن نور، صفحه نمایش صدها بار در ثانیه خاموش و روشن می‌شود. مغز انسان این خاموش و روشن شدن سریع را به عنوان کاهش روشنایی تفسیر می‌کند اما چشم فشار ناشی از این تغییرات شدید را حس خواهد کرد.

مکانیزم آسیب‌رسان سوسوزدن تصویر

زمانی که از روش PWM استفاده می‌شود نمایشگر پس از یک وقفه کوتاه با حداکثر قدرت نوری خود فلش می‌زند. این اختلاف شدید نور میان لحظه خاموشی و لحظه روشنایی که گاهی به ۲۰۰۰ نیت می‌رسد برای افرادی که چشم‌های حساس دارند بسیار آزاردهنده است. حتی کسانی که تصور می‌کنند حساسیتی ندارند پس از استفاده طولانی‌مدت از حالت تیره با تکنولوژی PWM دچار خستگی مزمن چشم می‌شوند.

در علم پزشکی به این پدیده مدولاسیون نور زمانی گفته می‌شود و پژوهش‌های متعدد تأثیرات منفی آن بر سلامتی را تأیید کرده‌اند. شما می‌توانید با دوربین یک گوشی دیگر و تنظیم سرعت شاتر روی ۱/۶۰۰۰ ثانیه از صفحه نمایش گوشی خود فیلم‌برداری کنید تا متوجه این خطوط تیره متحرک شوید. هرچقدر نوارهای تیره ضخیم‌تر باشند یعنی گوشی با شدت بیشتری در حال فلاش‌زدن است و فشار بیشتری به چشم وارد می‌کند.

نمایشگرسازها، سلامت ما را قربانی می‌کنند

شرکت‌های سازنده نمایشگر اولد لزوماً مجبور به استفاده از این روش نیستند اما برای جذاب‌تر نشان‌دادن رنگ‌ها و کاهش هزینه‌های تولید سلامت کاربر را قربانی می‌کنند. تا زمانی که این روش استاندارد تغییر نکند بهترین راهکار استفاده از حالت Light outs یا خاموشی مطلق پیکسل‌هاست که سوسوزدن را به حداقل می‌رساند.

برخی تولیدکنندگان مانند سامسونگ تلاش کرده‌اند با این روش مشکلات را کاهش دهند اما شدت روشنایی بالای پنل‌های این شرکت همچنان برای افراد حساس دردسرساز است. گوگل نیز در این زمینه عملکرد شفافی ندارد و با وجود ادعای استفاده از پس‌زمینه مشکی برای کاهش مصرف باتری، در گوشی‌های پیکسل از پس‌زمینه خاکستری استفاده می‌کند. در نهایت باید گفت که در فضاهای تاریک نه حالت روشن و نه حالت تیره فعلی هیچ‌کدام ایده‌آل نیستند و صنعت موبایل نیازمند نمایشگرهایی است که بدون سوسوزدن نور را مدیریت کنند.

پاسخ بدهید

در اینجا می‌توانید نظر خود را ثبت کنید. لطفاً از درج توهین و مطالب خلاف قوانین خودداری کنید. دیدگاه‌ها پس از تایید منتشر می‌شوند.