گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
ناوهای هواپیمابر بریتانیا، کلاس Queen Elizabeth، با وجود توانایی جهانی، ناوگان سلطنتی را در معرض خطر جدی قرار دادهاند. این سرمایهگذاری عظیم، چالشهای جدیدی برای امنیت دریایی بریتانیا به همراه دارد.
نیروی دریایی بریتانیا با دو ناو هواپیمابر ۶۵ هزار تُنی کلاس Queen Elizabeth، به دنبال توانایی ضربتی مستمر و حضور جهانی است.
اما کارشناسان معتقدند این ناوها با اولویتهای استراتژیک بریتانیا در اقیانوس اطلس شمالی و ناوگان سلطنتی برای مقابله با تهدید زیردریایی همخوانی ندارند.
پارادوکس ناوگان هوایی بریتانیا: نمایش جهانی در برابر نیازهای محلی
ناوهای هواپیمابر بریتانیا، با قابلیت حمل جتهای نسل پنجم F-35 و گسیل نیروهای متحد، ظاهراً ابزاری برای نمایش قدرت جهانی هستند. در سال ۲۰۲۵، ناو HMS Prince of Wales با استقرار جهانی ۸ ماهه و طی مسافتی بیش از ۴۰ هزار مایل دریایی، این توانایی را به نمایش گذاشت.
با این حال، نیازهای حیاتیتر بریتانیا در نزدیکی مرزهای خود، یعنی در اقیانوس اطلس شمالی و آبهای اروپا، چالشهای جدیتری را مطرح میکنند. در این مناطق، کنترل دریا و دفاع زیرآبی اهمیت بیشتری نسبت به نمایش قدرت هوایی دارند.
- نگاهی به ناو هواپیمابر پرنده Luanniao چین با قابلیت پرتاب موشک از فضا + ویدیو
- زیردریاییها و ناوهای آمریکایی با پرینت ۳ بعدی خودشان را تعمیر میکنند!
- آیا عدد ۷۲ روی ناو آبراهام لینکلن یک کد سری است؟
لندن ابزاری ساخته که برای حضور جهانی اختیاری بهینه شده، در حالی که مشکل استراتژیک روزمره نیروی دریایی، تابآوری در اقیانوس اطلس شمالی و دریاهای کمعمق اروپا است.
چالشهای جغرافیایی و اهمیت اقیانوس اطلس شمالی
اقیانوس اطلس شمالی مجدداً به یک منطقه استراتژیک حیاتی تبدیل شده است؛ راهرویی برای تقویت و تأمین تدارکات در هر جنگ اروپایی. این منطقه همچنین محلی است که زیردریاییها و پلتفرمهای نظارتی روسیه میتوانند ناتو را تحت فشار قرار دهند.
در چنین محیطی، آنچه سرنوشت را تعیین میکند، برد عملیاتی یک ناو هواپیمابر نیست، بلکه توانایی نیروی دریایی در یافتن، ردیابی و مقابله با تهدیدات زیرآبی در طول هفتههاست.
- جنگندههای Su-30SM روسیه و F-18 اسپانیا بر فراز دریای بالتیک با یکدیگر درگیر شدند
- گسترش همکاریهای نظامی چین و روسیه تهدیدی جدید برای ناتو است
ناوهای هواپیمابر میتوانند با پوشش هوایی و حمل هلیکوپتر به این نبرد کمک کنند، اما جایگزین قدرت دریایی حیاتی اقیانوس اطلس شمالی، شامل زیردریاییهای تهاجمی، ناوچههای ضد زیردریایی و پشتیبانی گشت دریایی نمیشوند.
هزینههای پنهان ناوهای هواپیمابر جدید
یک ناو هواپیمابر هرگز فقط یک کشتی نیست؛ بلکه محور یک گروه ضربتی است که هنگام استقرار، به شدت بر بقیه ناوگان فشار وارد میکند. هنگامی که این کشتیها و خدمه از قبل متعهد شدهاند، ناو هواپیمابر به جای یک دارایی، به یک بار تبدیل میشود.
گزارشها در ژانویه ۲۰۲۶ نشان داد که تنها سه فروند از شش ناوشکن Type 45 نیروی دریایی عملیاتی بودند. این آمار نشان میدهد که تأمین یک پوشش حفاظتی مناسب برای یک ناو هواپیمابر، حتی در زمان صلح، چقدر دشوار است.
ناوگان ناوچهها نیز تحت فشار وظایف ثابت و تعهدات ناتو قرار دارد. بازنشستگی کشتیهای قدیمیتر سریعتر از ورود جایگزینها، کمبودها را در لغو استقرارها، تعویق تعمیرات و کاهش خدمه آشکار میکند.
- ناوهای هواپیمابر کلاس آیووا: چرا رویای نیروی دریایی آمریکا هرگز محقق نشد؟
- آیا خلبانان نیروی دریایی ایالات متحده از حالت خودکار برای فرود جتها روی ناوهای هواپیمابر استفاده میکنند؟
محدودیتهای بال هوایی و F-35
ناوهای هواپیمابر بریتانیا حول محور جتهای F-35B ساخته شدهاند که هواپیماهای فوقالعادهای هستند. با این حال، موجودی محدود جنگندههای اف 35، مبادلات دشواری را میان آمادگی ناو، آموزش و مأموریتهای زمینی ایجاد میکند.
این مسئله، توانایی تولید مداوم پروازهای جنگی را در طول استقرارهای طولانیمدت محدود میسازد و قدرت هوایی مستقر در دریا را به قدرت «مقطعی» تبدیل میکند.
در اواسط سال ۲۰۲۵، دولت بریتانیا برنامههایی برای خرید ۱۲ هواپیمای F-35A برای مأموریت دوگانه ناتو، علاوه بر خرید F-35B موجود، اعلام کرد که این مشکل را تشدید میکند.
- 48 جنگنده جدید و رادارگریز F-35A در حیاط خلوت چین مستقر میشوند
- چرا متحدان آمریکا دیگر جنگندهها و موشکهای این کشور را نمیخرند؟
ارزش اتحاد، هزینه ملی: سرمایهگذاری پرریسک بریتانیا
ناوهای هواپیمابر زمانی بیشترین منطق استراتژیک را پیدا میکنند که به عنوان بخشی از یک سیستم ائتلافی گستردهتر، اغلب با پشتیبانی ایالات متحده، عمل کنند. استقرار گروه ضربتی ناو هواپیمابر در سال ۲۰۲۵، صریحاً به عنوان یک تلاش بینالمللی بزرگ با شرکای متعدد معرفی شد.
با این حال، این سؤال بودجهای دشواری را مطرح میکند: اگر ناوهای هواپیمابر عمدتاً به دلیل سهم خود در اتحاد ارزشمند باشند، بریتانیا در حال پرداخت هزینههای گزافی برای یک قابلیت است که بیشترین اثربخشی را در چارچوب جمعی دارد.
در همین حال، مأموریتهایی با ماهیت ملی، مانند حفاظت از آبهای داخلی، وظایف اسکورت در اقیانوس اطلس شمالی و امنیت زیرساختهای زیردریایی، نیازمند تعداد، در دسترس بودن و پایداری هستند تا نمایش قدرت.