گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
ناوهای هواپیمابر چین با وجود گسترش سریع، ممکن است در برابر حملات آمریکا آسیبپذیر باشند، بهویژه اگر خارج از چتر دفاعی ساحلی خود عمل کنند. ایالات متحده استراتژی تهاجمی خود را برای غرق کردن این ناوها بر حملات اشباعکننده متمرکز کرده است.
نیروی دریایی ارتش آزادیبخش خلق چین (PLAN) با سرعت چشمگیری در حال توسعه ناوگان خود است و قصد دارد به شش ناو هواپیمابر دست یابد. در حال حاضر، این کشور سه ناو هواپیمابر عملیاتی دارد که شامل ناو لیائونینگ با ۲۴ جنگنده و ناو بومی شاندونگ با ۳۲ جنگنده میشود.
سومین ناو، فوجیان از سامانه پرتاب الکترومغناطیسی مشابه کلاس فورد آمریکا بهره میبرد و حدود ۴۰ جنگنده را حمل میکند، اما موتورهای معمولی آن برد عملیاتی محدودی دارند.
استراتژی «پیدا کن، تثبیت کن، منهدم کن» آمریکا
ایالات متحده برای مقابله با ناوهای هواپیمابر چین، استراتژی «پیدا کن، تثبیت کن، منهدم کن» (Find, Fix, Finish یا F3) را به کار میگیرد. این رویکرد یک زنجیره کشتار لایهبندی شده است که ردیابی مداوم هدف را با حملات اشباعکننده از چندین حوزه عملیاتی ترکیب میکند.
هدف نهایی این استراتژی، شناسایی، ردیابی دقیق و سپس انهدام اهداف حساس به زمان است که شامل ناوهای هواپیمابر دشمن نیز میشود. این استراتژی نه تنها به شناسایی هدف میپردازد، بلکه مکان دقیق آن را تثبیت کرده و با نیروهای مجاز، عملیات نهایی انهدام را انجام میدهد.
- ناوهای هواپیمابر جدید بریتانیا، کل ناوگان سلطنتی را در معرض خطر قرار میدهند
- نگاهی به ناو هواپیمابر پرنده Luanniao چین با قابلیت پرتاب موشک از فضا + ویدیو
ضعفهای عملیاتی ناوگان هواپیمابر چین
با وجود پیشرفتهای فنی، ناوهای هواپیمابر چین هنوز برای دستیابی به تواناییهای نیروی دریایی آمریکا راه درازی در پیش دارند. این امر عمدتاً به دلیل شکاف قابل توجه در تجربه عملیاتی، آموزش خدمه و دکترین نظامی است.
چین در زمینههایی مانند عملیات هوایی ۲۴ ساعته پایدار، جنگ ضدزیردریایی (ASW) و پشتیبانی لجستیکی در دریا با چالشهای بزرگی روبهرو است که تنها با گذشت زمان و کسب تجربه قابل توسعه هستند. برای مثال، چین هنوز فاقد یک هواپیمای هشدار زودهنگام مبتنی بر ناو (مانند KJ-600 که هنوز در حال آزمایش است) بوده و به هواپیماهای مستقر در خشکی برای برخی عملکردها متکی است.
آسیبپذیری ناوهای چین در برابر موشکها
برخلاف تبلیغات زیاد در مورد توانایی موشکهای «ناو-کش» چین علیه ناوهای آمریکایی، ناوهای هواپیمابر خود چین نیز به همان اندازه یا حتی بیشتر در برابر حملات موشکی آسیبپذیر هستند. کارشناسان نظامی معتقدند که ناوهای هواپیمابر چین در برابر حملات موشکی و زیردریاییها آسیبپذیرند، زیرا نیروی دریایی این کشور هنوز عملیات حفاظتی، بهویژه جنگ ضدزیردریایی، را به حد کمال نرسانده است.
طراحی این ناوها برای فعالیت تحت پوشش شبکههای موشکی مستقر در خشکی است، نه داشتن سیستمهای دفاعی جامع و مستقل مانند ناوهای آمریکا. این رویکرد، در نهایت، به معنای عدم توانایی چین برای اعزام گروههای ضربت ناو هواپیمابر به مناطق دور از سواحل خود است.
- زیردریاییها و ناوهای آمریکایی با پرینت ۳ بعدی خودشان را تعمیر میکنند!
- آیا عدد ۷۲ روی ناو آبراهام لینکلن یک کد سری است؟
جنگافزارهای آمریکا برای تهدید ناوهای چین
ارتش آمریکا مجموعهای از جنگافزارهای پیشرفته را در اختیار دارد که میتوانند ناوهای هواپیمابر چین را تهدید کنند:
- زیردریاییهای کلاس ویرجینیا (Virginia-class submarines): این زیردریاییهای پنهانکار با اژدرهای پیشرفته مارک ۴۸ (Mk 48) که برای انفجار زیر بدنه کشتی طراحی شدهاند، میتوانند آسیب حداکثری وارد کنند.
- موشکهای کروز تاماهاوک (Tomahawk cruise missiles): نسخه دریایی این موشکها که از سامانههای پرتاب عمودی زیردریاییها و کشتیهای جنگی شلیک میشوند، دارای فناوری هدایت بهروز شدهای هستند که مسیر خود را در حین پرواز برای هدف قرار دادن اهداف متحرک تنظیم میکند.
- موشکهای ضدکشتی دوربرد (LRASM): این موشکهای کروز پنهانکار و سطحپیمایی که برای هدفگیری مستقل در محیطهای پرتنش طراحی شدهاند، میتوانند از پلتفرمهای مختلفی از جمله جنگندههای F-35C و F/A-18 (مستقر بر ناو) و بمبافکنهای B-1B و B-2 پرتاب شوند.
نقشه آمریکا ترکیبی از این حملات (اژدرهای مارک ۴۸، موشکهای کروز تاماهاوک و موشکهای LRASM) از کشتیها، زیردریاییها و هواپیماها است تا سیستم دفاعی ناکافی چین را اشباع و منهدم کند.
تواناییهای ایالات متحده در این زمینه، بهویژه با نقش محوری زیردریاییهای کلاس ویرجینیا، عامل بازدارنده مهمی در هرگونه درگیری احتمالی با چین محسوب میشود.