غولپیکرترین دستاورد مهندسی دریایی بشر، بزرگترین شی متحرک ساخت بشر در جهان شناخته میشود. این کشتی نفتکش عظیم، رکوردهای جهانی متعددی را به نام خود ثبت کرده است.
ساخت این ابرمخزن نفتی با ابعادی خیرهکننده، نمادی از جاهطلبیهای انسانی در ساخت سازههای عظیم و منحصر به فرد است. این کشتی غولپیکر که چندین بار نامش تغییر کرد، در نهایت پس از دههها خدمت فعال، از رده خارج شد.
تاریخچه ساخت بزرگترین شی متحرک
در دهه ۱۹۷۰ میلادی، استاوروس نیارخوس، میلیاردر و قطب کشتیرانی یونانی، رؤیای ساخت یک نفتکش فوقالعاده بزرگ (ULCC) را در سر داشت. در سال ۱۹۷۹، شرکت کشتیسازی سومیوتومو هوی اینداستریز ژاپن کار بر روی این پروژه را آغاز کرد. اما بهدلیل مشکلات مالی نیارخوس و اختلاف در تحویل، این کشتی پیش از تحویل رسمی با فراز و نشیبهایی مواجه شد.
- تنها کشتی هایی که قدرت رسیدن به قطب شمال را دارند
- کشتی تهاجمی دوزیست Type 076 چین، تمام معادلات دریایی را به هم میریزد
در همان سال، سی. وای. تونگ، سرمایهدار کشتیرانی مستقر در هنگکنگ و مالک اورینت اوورسیز کانتینر لاین (OOCL)، آن را خریداری و تکمیل کرد.
این کشتی نهایتاً در سال ۱۹۸۱ با نام سیوایز جاینت (Seawise Giant) به آب انداخته شد و توسط گینس در سه دسته شامل طولانیترین کشتی، بزرگترین کشتی از نظر ظرفیت حمل و بزرگترین کشتی اسقاط شده، ثبت شده است.
ابعاد خیرهکننده و ویژگیهای منحصربهفرد
سیوایز جاینت با طولی معادل ۴۵۸ متر (۱۵۰۴ فوت)، از بلندترین سازههای جهان مانند برجهای پتروناس کوالالامپور (۴۲۴ متر) و ساختمان امپایر استیت منهتن (۴۴۳ متر) نیز بلندتر بود. این کشتی غولپیکر دارای یک عرشه به وسعت ۳۳۹,۵۰۰ فوت مربع بود که خدمه برای جابجایی در آن از دوچرخه استفاده میکردند.
این تانکر نفتی میتوانست بیش از ۴ میلیون بشکه نفت خام را در ۴۶ مخزن خود حمل کند. از نظر مشخصات فنی، سکان آن ۲۳۰ تن و پروانهاش ۵۰ تن وزن داشت؛ همچنین هر یک از حلقههای زنجیر لنگر ۳۶ تنی آن از وزن یک خودرو بیشتر بود. این کشتی برای توقف کامل در حالت پربار، به حدود ۹.۶ کیلومتر مسافت نیاز داشت.
چالشها و سرنوشت در جنگ
یکی از بزرگترین چالشهای سیوایز جاینت، ابعاد عظیم آن بود که مانع از عبور آن از مسیرهای دریایی حیاتی مانند کانال سوئز، کانال پاناما و کانال مانش میشد.
این محدودیت، آن را مجبور میکرد تا مسیر طولانیتر و پرهزینهتری را از طریق دماغه امید نیک بپیماید. در سال ۱۹۸۸ و در اوج جنگ ایران و عراق، این کشتی در تنگه هرمز هدف موشکهای عراقی قرار گرفت و در آبهای کمعمق غرق شد.
- نه فتوشاپ نیست، این کشتی غولپیکر با نیروی «باد» اقیانوس را میپیماید!
- آیا واقعا کاپییتان ها با کشتی های خود غرق میشوند؟ تاریخچه پشت این سنت را بخوانید
- کشتی افسانهای جنگ سرد در آستانه تبدیل شدن به بزرگترین صخره مصنوعی جهان است
شرکت OOCL آن را غیرقابل نجات اعلام کرد، اما یک شرکت نروژی به نام نرمال اینترنشنال با صرف میلیونها دلار و استفاده از ۳۷۰۰ تن فولاد، آن را نجات داده و پس از تعمیرات گسترده، با نام هپی جاینت (Happy Giant) دوباره به خدمت بازگرداند.
زندگی پرفرازونشیب و پایان کار بزرگترین تانکر نفتی
پس از بازگشت به خدمت، هپی جاینت در مدت کوتاهی به مبلغ ۳۹ میلیون دلار به یورگن یاره، سرمایهدار کشتیرانی نروژی، فروخته شد و نام آن به یاره وایکینگ (Jahre Viking) تغییر یافت. این کشتی برای یک دهه دیگر به حمل مقادیر عظیم نفت خام در سراسر جهان ادامه داد.
در سال ۲۰۰۴، با تغییر روند صنعت نفت به سمت استفاده از کشتیهای کوچکتر و سریعتر، یاره وایکینگ به شرکت فرست اولسن تانکرز سنگاپور فروخته شد. این شرکت آن را به یک واحد شناور ذخیرهسازی و تخلیه (FSO) تبدیل کرد و نام جدید ناک نِویس (Knock Nevis) را بر آن نهاد.
این واحد به مدت پنج سال در میدان نفتی الشاهین قطر در خلیج فارس به فعالیت پرداخت. سفر دههها طولانی این بزرگترین شی متحرک ساخت بشر در نهایت در سال ۲۰۰۹ به پایان رسید. ناک نویس برای اسقاط به شرکتی در گجرات هند فروخته شد و در این فرایند، نام نهایی مونت (Mont) را دریافت کرد.
عملیات اسقاط آن بیش از یک سال با مشارکت ۱۸,۰۰۰ کارگر طول کشید. تنها بخش باقیمانده از آن، لنگر ۳۶ تنیاش است که اکنون در موزه دریانوردی هنگ کنگ به نمایش گذاشته شده است.
گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 









