بمب افکن H-20 چین، جدیدترین هواپیمای پنهانکار این کشور، با موانع مهندسی قابل توجهی روبروست. ژنرال استفن دیویس از فرماندهی حمله جهانی ایالات متحده، تهدید فوری این بمب افکن را ناچیز ارزیابی کرده است.
پروژه بمب افکن H-20 چین، با وجود برنامهریزی برای گسترش تواناییهای استراتژیک پکن، همچنان با چالشهای اساسی دست و پنجه نرم میکند. این پروژه که هدف آن ایجاد یک قابلیت حمله جهانی و ارتقاء سهگانه هستهای چین است، به دلیل مسائل فنی و صنعتی پیشرفت کندی دارد و هنوز راه درازی تا عملیاتی شدن کامل در پیش رو دارد.
بمب افکن H-20 چین: قابلیتها و انتظارات
بمب افکن H-20، طبق گمانهزنیها، قرار است یک هواپیمای پنهانکار با طراحی بال پرنده و قابلیت پرواز در بردهای بلند باشد که به نوعی با بمب افکن B-2 اسپریت آمریکایی قابل مقایسه است. مشخصات پیشبینیشده برای این هواپیما شامل برد پروازی حدود ۱۰,۰۰۰ کیلومتر، ظرفیت حمل ۱۰ تن بار و قابلیت حمل موشکهای کروز است.
چین امیدوار است H-20 بتواند یک بازوی هوایی با برد جهانی واقعی را فراهم کند و اعتبار سهگانه هستهای خود را افزایش دهد، با این توانایی که جزایر گوام، هاوایی و حتی بخشهایی از ایالات متحده را تهدید کند. در حال حاضر، نیروی بمب افکن چین عمدتاً بر مدلهای قدیمی H-6 متمرکز است که از طراحی شوروی سابق الهام گرفته و در برابر سامانههای دفاعی مدرن آسیبپذیر هستند.
- بی-21 رایدر را فراموش کنید: بمبافکن رادارگریز جدید H-20 چین در راه است
- صد بمب افکن پنهانکار H-20 چین توازن قدرت در اقیانوس آرام را تغییر میدهد
- چرا بمب افکن رادارگریز H-20 چین، غربیها را نگران نکرده است؟
- چرا آمریکا اهمیتی به بمب افکن H-20 چین نمیدهد؟
چرا بمب افکن پنهانکار H-20 با چالشهای مهندسی روبروست؟
ژنرال دیویس معتقد است که چین هرچند در حال پیگیری تهاجمی قابلیتهای بمب افکن پنهانکار استراتژیک است، اما هنوز به سطح مطلوب دست نیافته است. گزارشهای اطلاعاتی آمریکا پیشتر به موانع مهندسی اشاره کرده بودند و کیفیت پنهانکاری H-20 احتمالاً با پلتفرمهای آمریکایی مانند B-2 یا B-21 ریدر برابری نمیکند. پنتاگون نیز در گزارشهای اخیر خود در مورد زمانبندی H-20 مبهم عمل کرده و این بمب افکن در جدیدترین گزارش سالانه چین غایب بود.
توسعه یک بمب افکن پنهانکار واقعی نیازمند دانش مواد پیشرفته، تلرانسهای تولید بسیار دقیق، موتورهای با عملکرد بالا و فیوژن حسگرهای بالغ است. تجربه ایالات متحده با B-2 و B-21 نشان میدهد این فرآیند چقدر پیچیده است. در حالی که چین در هوانوردی تاکتیکی، از جمله جنگندههای نسل پنجم، پیشرفتهای چشمگیری داشته است، یک بمب افکن پنهانکار دوربرد همچنان معیاری بسیار بالاتر و چالشی بزرگتر محسوب میشود.
جایگاه بمب افکن H-20 در رقابت منطقهای و جهانی
در حال حاضر، ناوگان بمب افکن چین برای عملیاتهای منطقهای مانند مقابله با سناریوهای تایوان، عملیات در دریای چین جنوبی و پوشش منطقه گوام بهینهسازی شده است. پلتفرمهای H-6 نیز در حال حاضر با روسیه گشتهای دوربرد انجام میدهند. با این حال، دستیابی به یک بمب افکن جهانی کاملاً متفاوت است؛ حمله جهانی نیازمند برد مداوم، بقا در فضای هوایی به شدت دفاع شده و پشتیبانی لجستیکی استراتژیک است.
حتی اگر بمب افکن H-20 به تأخیر بیفتد یا با موانع مهندسی باقی بماند، منطق استراتژیک پشت آن روشن است: چین به دنبال یک بازوی هوایی انعطافپذیرتر و دوربردتر برای سهگانه هستهای خود است. ژنرال دیویس تاکید میکند که تضمینهای او مبنی بر “هنوز آماده نبودن” H-20، به عنوان پیامرسانی استراتژیک برای اطمینان بخشی به متحدان و نشان دادن اعتماد به قدرت نسبی ایالات متحده عمل میکند. این اظهارات احتمالاً منعکسکننده اطمینان از یک شکاف فناوری واقعی است. حتی در صورت ورود H-20 به خدمت، ایالات متحده همچنان برتری خود را حفظ خواهد کرد.
گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 









