پروتکل‌های اولین تماس: آیا ما برای ارتباط با موجودات فضایی آماده‌ایم؟

با افزایش گزارش‌های مشاهده اشیای پرنده ناشناس، پرسش از آمادگی بشر برای مواجهه با حیات فرازمینی جدی است. از این رو، پروتکل‌های اولین تماس برای چنین رویدادی تدوین شده‌اند.

اگرچه هنوز شواهد قطعی از موجودات فضایی وجود ندارد و علم نیز موجودیت آن‌ها را تأیید نکرده است، سازمان‌هایی نظیر ناسا و مؤسسه SETI خود را ملزم به طراحی دستورالعمل‌هایی دیده‌اند تا در صورت کشف یک سیگنال فرازمینی، اقدام مناسبی صورت گیرد. اما این پروتکل‌های کنونی با چالش‌هایی اساسی روبرو هستند.

چالش‌های پروتکل‌های اولین تماس

اولین چالش بزرگ این است که پروتکل‌های فعلی تنها برای سناریوی دریافت سیگنال یا پیام از فرازمینی‌ها طراحی شده‌اند. آن‌ها راهنمایی برای مواجهه با کشف حیات هوشمند در منظومه شمسی یا حتی سیاره زمین ارائه نمی‌دهند. دانشمندان معتقدند با توجه به قوانین فیزیک و محدودیت‌های سرعت نور، احتمال دریافت ارتباط از فواصل دور بسیار کم است؛ برای مثال، یک سیگنال از فاصله ۱۰۰۰ سال نوری، حداقل ۱۰۰۰ سال طول می‌کشد تا به ما برسد.

پروتکل‌های اولین تماس

چالش دوم، ابهام در محتوای پاسخی است که انسان‌ها باید به چنین ارتباطی بدهند. به گفته سث شوستاک، مشاور ارشد SETI، در حال حاضر هیچ اجماع مشخصی برای «چه چیزی بگوییم» وجود ندارد.

نحوه واکنش به سیگنال‌های فرازمینی

بر اساس پروتکل‌های SETI، هر فردی که سیگنالی از منبع فرازمینی دریافت کند، ابتدا باید اتحادیه بین‌المللی نجوم (International Astronomical Union) و سازمان ملل متحد را مطلع سازد. پس از تأیید سیگنال، یابنده اولیه حق انحصاری برگزاری یک کنفرانس خبری جهانی را خواهد داشت. تمام داده‌های جمع‌آوری‌شده عمومی خواهند شد، با یک استثنا: مختصات دقیق منبع سیگنال محرمانه می‌ماند تا از هرگونه تلاش برای آغاز گفت‌وگوی بین‌ستاره‌ای خودسرانه جلوگیری شود. اما مهم‌ترین سؤال این است که آیا بشریت اصلاً باید پاسخ دهد و در صورت پاسخ، چه چیزی باید بگوید؛ موضوعی که دهه‌هاست محل بحث و جدل است.

بیشتر بخوانید

چرا باید در پاسخ محتاط بود؟

پروتکل‌های اولین تماس

بسیاری از دانشمندان بر این باورند که ما نباید به سیگنال‌های فرازمینی پاسخ دهیم، مبادا پیام اشتباهی بفرستیم یا با گونه‌ای متخاصم روبرو شویم. استیون هاوکینگ فقید، فیزیکدان نظری مشهور، بارها تأکید کرد که انسان‌ها باید محتاط باشند و تا زمانی که «کمی بیشتر پیشرفت کنیم»، از ارسال پاسخ خودداری کنیم. او هشدار می‌داد که گونه‌های فرازمینی ممکن است از نظر فناوری بسیار پیشرفته‌تر باشند و ما را «باارزش‌تر از باکتری» ندانند. هاوکینگ برای توضیح این خطر، مواجهه کریستف کلمب و اروپایی‌ها با بومیان آمریکا را مثال می‌زد که به قتل‌عام بومیان انجامید.

در مقابل، برخی دیگر از دانشمندان معتقدند که ملاقات با گونه‌ای دیگر در کیهان می‌تواند اتفاق خوبی باشد، اما حتی آن‌ها نیز بر لزوم احتیاط شدید تأکید دارند. آن‌ها پیشنهاد می‌کنند که پیش از هرگونه ارتباط مستقیم، باید ده‌ها سال به مطالعه آن‌ها بپردازیم تا از ماهیت تهدیدآمیز یا دوستانه بودنشان مطلع شویم.

پاسخ بدهید

در اینجا می‌توانید نظر خود را ثبت کنید. لطفاً از درج توهین و مطالب خلاف قوانین خودداری کنید. دیدگاه‌ها پس از تایید منتشر می‌شوند.