گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
ناسا به تازگی از طرحهای جدید و جسورانه خود برای کره ماه، مریخ و مدار زمین رونمایی کرده است. چشم انداز ده سال این سازمان چیست؟
ناسا طی یک دهه اخیر به دنبال ایجاد تحولات جدی و نوین بوده و با اعلام تعدادی از این تغییرات انقلابی و مهم، تلاش کرده چشم انداز آینده این سازمان را به منظور حضور انسان روی کره ماه و نادیده گرفتن بخشهای غیرضروری ترسیم کند. به تازگی مدیر ناسا، جرد آیزاکمن، رهبری مأموریت بزرگ آرتمیس 2 و ارسال فضانوردان به مدار ماه را بر عهده داشته است. تحولات اخیر ناسا تمرکز اصلیاش بر ساخت یک پایگاه قمری در یک دهه آینده معطوف شده و این در حالی است که پروژه دروازه ماه به طور کامل متوقف شده!
طرحهای جدید و جسورانه ناسا
با این حال، اعلامیه جدید ناسا صرفا محدود به ماه نیست و این سازمان از برنامههای خود برای آغاز یک مأموریت هستهای به سیاره مریخ خبر داده است. از طرفی ناسا به صراحت طرح کنونی برای حمایت مالی از جایگزین تجاری ایستگاه فضایی بین المللی را کنار گذاشته تا بودجه لازم به منظور تحقق سایر اهداف و پروژههایش را تأمین کند. رویداد اخیر ناسا سرشار از جزئیات تازه و هیجان انگیزی بوده که چشم انداز آینده را به تصویر میکشد و ما در ادامه این مطلب از گجت نیوز نگاهی به برنامههای ناسا میاندازیم.
تمرکز کامل روی مأموریت آرتمیس 2
ناسا چند روز پیش و پس از چندین بار تأخیر به علت پارهای چالشهای حل شدنی، فضاپیمای آرتمیس 2 را به فضا پرتاب کرد. این مأموریت پس از 50 سال از آخرین مأموریت ناسا راجع به ماه، راهی تنها قمر زمین شد و در آن زمان تمام تمرکز سازمان معطوف به موفقیت آمیز بودن آن شده بود. هم اکنون فضانوردانی که به رهبری وایزمن مشغول انجام وظیفه هستند، اطلاعات غنی و سرشاری از نیمه پنهان ماه به زمین میفرستند و دریچههای جدیدی به روی بشریت باز کردهاند.
یکی از مهمترین اهداف ناسا از مأموریت آرتمیس 2، ساخت پایگاه دائمی روی ماه است. آنها قصد دارند به صورت منظم مأموریتهای بدون سرنشین به ماه اعزام کنند تا زیرساختهای این پایگاه بزرگ قمری را مستقر سازند. هم اکنون نخستین گام با موفقیت برداشته شده و در ادامه با سرعت بیشتری ادامه پیدا میکند، به گونهای که برای سال 2027 میلادی، ده مأموریت و برای سال 2028 دوازده مأموریت برنامهریزی شده است.
مأموریتهای آینده بخشی از برنامه «خدمات تجاری محمولههای قمری» ناسا (CLPS) هستند؛ برنامهای که در آن ناسا برای رساندن محمولههای خود به سطح ماه، به شرکای تجاریاش تکیه میکند. با این حجم از سفرهای منظم به ماه، مریخ نورد VIPER ناسا نیز سرانجام شانس فرود روی سطح ماه را در سال 2027 و در قالب یکی از مأموریتهای بلو اوریجین پیدا خواهد کرد.
همچنین فرودگرهای تجاری قرار است چهار پهپاد با نام MoonFall را نیز به ماه برسانند. این پهپادها طراحی شدهاند تا با پرش روی سطح ماه حرکت کنند و مناطق دور از دسترس را مورد بررسی و نقشهبرداری قرار دهند. پس از ارسال نخستین محمولهها، ناسا قصد دارد جای پایی ثابت در ماه به دست آورد تا بتواند پایگاه خود را بسازد و تا سال 2032 یک زیرساخت نیمه قابل سکونت ایجاد کند. مرحله نهایی این برنامه بین سالهای 2032 تا 2036 اجرا خواهد شد؛ دورهای که در آن ناسا امیدوار است زیستگاههایی برای مأموریتهای طولانی مدت انسانی روی سطح ماه بنا کند.
- چرا فضانوردان هنوز از تکنولوژی قدیمی استفاده میکنند؟ پاسخ ناسا جالب است
- رئیس ناسا: کشف حیات فرازمینی سناریویی دور از ذهن نیست
خداحافظی با دروازه ماه
تمرکز بر ساخت پایگاه روی ماه، هزینههای زیادی به همراه دارد. ناسا پروژه جاهطلبانه Lunar Gateway را کنار گذاشته و قصد دارد بخشی از تجهیزات آن را برای کاربردهای دیگر بازطراحی کند. این پروژه قرار بود در مدار نزدیک به دور ماه قرار بگیرد و به عنوان یک پایگاه مداری برای فضانوردان عمل کند، اما حالا ناسا تصمیم گرفته تمرکز خود را به طور کامل روی مأموریتهای سطح ماه بگذارد.
به گفته آیزاکمن، نباید برای کسی تعجبآور باشد که ما پروژه دروازه ماه را در شکل فعلی آن متوقف کردهایم و تمرکزمان را روی زیرساختهایی گذاشتهایم که از عملیات پایدار روی سطح ماه پشتیبانی میکنند.
تغییرات اخیر برنامه آرتمیس بر پایه یک اعلام قبلی شکل گرفتهاند و نشان از یک بازطراحی جدی در برنامه ماه ناسا دارد. در اواخر فوریه، آیزاکمن از برنامهای خبر داد که طی آن در سال 2027 یک مأموریت اضافه انجام میشود تا فضاپیمای اوریون و فرودگرهای تجاری در مدار زمین به هم برسند و سپس برای فرود فضانوردان روی ماه مورد استفاده قرار گیرند.
اکنون ناسا هدف خود را فراتر برده و قصد دارد در سال 2028 فضانوردان را روی ماه فرود بیاورد و حتی ممکن است این کار را دو بار در همان سال و در قالب مأموریتهای آرتمیس 4 و 5 تکرار کند. این شتاب در برنامه پروازهای سرنشیندار در راستای هدف ساخت یک زیستگاه انسانی روی ماه است و دقیقا توضیح میدهد چرا پروژه دروازه ماه در حال حاضر کنار گذاشته شده است.
براساس اعلام معاون پیشین برنامه دروازه ماه، پایگاه مداری برای رسیدن به اهداف ما ارزشمند بوده و به این معنا نیست که نمیتوانیم آن را به زمان دیگری موکول کنیم. کارلوس گارسیا گالان، معاون پیشین برنامه Gateway که اکنون مدیر اجرایی برنامه پایگاه ماه ناسا است، در ادامه افزود که ما باید روی سطح ماه تمرکز کنیم و در نهایت همه هم میخواهند روی سطح باشند.
- ماموریت آرتمیس 2 ناسا رکورد فاصله بشر از زمین را میشکند
- پرتاب تاریخی ماموریت آرتمیس 2 ناسا؛ بازگشت انسان به مسیر ماه پس از نیمقرن
فراتر از ماه
با وجود تمام تمرکزی که صرف ماه شده، ناسا همچنان نگاهش را به مریخ هم حفظ کرده است. این سازمان اعلام کرده قصد دارد تا سال 2028 نخستین فضاپیمای هستهای را به سمت سیاره سرخ ارسال کند. هدف این مأموریت نمایش استفاده از انرژی شکافت هستهای برای سفرهای میانسیارهای است.
پس از رسیدن به مریخ، فضاپیمای Space Reactor-1 Freedom قرار است ناوگانی از هلیکوپترها را برای کاوش سطح سیاره مستقر کند. این مأموریت با نام Skyfall با الهام از Ingenuity طراحی شده است. (همان نخستین هلیکوپتری که توانست در سیارهای دیگر پرواز کند)
اما برخلاف یک هلیکوپتر تک منظوره، اسکای فال شش هلیکوپتر کوچک را با یک کپسول واحد به مریخ میفرستد، به نحوی که هر کدام به طور مستقل روی سطح سیاره فرود میآیند. این نسل جدید از هلیکوپترهای مریخی قرار است راه را برای فرود انسان در آینده بر سیاره همسایه هموار کند.
- ماموریت آرتمیس 2 ناسا چه تفاوتی با ماموریتهای آپولو خواهد داشت؟
- فضانورد ناسا به یک باره قدرت تکلم خودش را در فضا از دست داد!
نباید پروژه LEO را فراموش کرد
در حالی که ناسا تمرکز اصلی خود را بر ایجاد حضور در سطح ماه گذاشته است، همچنان بر تعهدش برای حفظ حضور انسانی در مدار پایین زمین (LEO) تأکید میکند. با این حال، هنوز به طور دقیق مشخص نیست این هدف چگونه قرار است محقق شود.
ناسا و شرکای بینالمللیاش قصد دارند ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) را تا سال 2030 از مدار خارج کنند و آن را در جو زمین به پایانی آتشین بسپارند؛ جایی که بخش زیادی از آن هنگام ورود مجدد خواهد سوخت. این سازمان در سال 2021 برنامه «مقاصد تجاری مدار پایین زمین» (CLD) را به عنوان یک همکاری عمومی – خصوصی برای ساخت جایگزینی برای ISS راهاندازی کرد.
اما در جریان رویداد اخیر ناسا، مقامات این سازمان پذیرفتند که گذار به ایستگاههای فضایی تجاری به مراتب دشوارتر از چیزی است که تصور میشد. آمیت خشاتریا، معاون مدیر ناسا، تأکید کرد که ما نمیتوانیم بر پایه خیال پردازی درباره این رویکرد تصمیم بگیریم و باید واقعبینانه رفتار کنیم. چنین عملیات پیچیدهای که دولتهای متحد جهان 30 سال برای نگهداری آن تلاش کردهاند، چیزی نیست که به طور طبیعی در صنعت وجود داشته باشد.
بر اساس برنامه CLD، ناسا قرار بود بودجهای را به یک یا دو شرکت اختصاص دهد تا ایستگاههای فضایی خود را در مدار بسازند، اما خشاتریا توضیح داد که در نبود یک بازار بالغ و با توجه به بودجه فعلی، ما نمیتوانیم حتی ساخت دو ایستگاه را تأمین مالی کنیم و حتی تأمین یک ایستگاه هم دشوار است. او در ادامه گفت که ما نمیتوانیم به این توهم ادامه دهیم که مسیری که در آن قرار داریم در نهایت به نتیجه خواهد رسید.
در نتیجه، ناسا برنامه CLD را در شکل فعلی آن متوقف کرده و به دنبال یک استراتژی جدید رفته است. این سازمان قصد دارد به شرکتها اجازه دهد ماژولهای تجاری خود را به ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) متصل کنند تا تواناییهای فنی و عملیاتی در مدار پایین زمین توسعه پیدا کند. سپس، اگر تقاضا برای ایستگاههای فضایی تجاری شکل بگیرد، این ماژولها میتوانند از ISS جدا شده و به صورت مستقل به مأموریت خود ادامه دهند.
با از بین رفتن چشم انداز ساخت یک ایستگاه فضایی خصوصی، احتمالا عمر ISS کمی طولانیتر خواهد شد. اوایل همین ماه، سنای آمریکا نسخه اصلاح شده لایحه مجوز ناسا را تصویب کرد که پایان عمر ISS را از 2030 به 2031 به تعویق میاندازد.
