سیارات فراخورشیدی

زمانی را در آینده‌‌ی بسیار دور تصور کنید که در آسمان شب، هیچ اثری از ماه نباشد. شوکه کننده خواهد بود، اما دانشمندان هشدار می‌دهند که شاید روزی با خروج ماه از مدار زمین ، چرخش آن به دور خورشید آغاز و به چیزی تبدیل شود که اسمش را پلونت ...

تلسکوپ فضایی تس (TESS) ناسا، کوچکترین سیاره فراخورشیدی دوران ماموریتش را کشف کرد. دنیای بیگانه‌ای که ابعادی بین زمین و خواهر کوچک‌تر سیاره‌ی ما، یعنی مریخ دارد.

کهکشان‌ها میلیاردها سیاره‌ی بلقوه زیست‌پذیر را در خود جای داده‌اند؛ با این اوصاف آیا وجود حیات فرازمینی در آن‌ها محتمل است یا زمین را باید یک تافته جدا بافته بدانیم؟ در ادامه به بررسی جوانب مختلف این موضوع خواهیم پرداخت.

طبق تحقیق تازه‌ای از دانشگاه لینکلن انگلستان، محتمل‌ترین مکان‌ها برای میزبانی از حیات بیگانه قمرهای فراخورشیدی (exomoons) هستند. یعنی ماه‌های در حال چرخش  به دور سیاراتی که در خارج از منظومه شمسی و چه بسا ورای کهکشان راه شیری واقع شده‌اند.

چرا هنوز زمین هیچ پیغامی را از بیگانگان فضایی دریافت نکرده؟ آیا واقعا ممکن است که فرازمینی‌ها در حال تماشای ما باشند؟ چه بسا سکونتگاه ما چیزی جز یک باغ وحش کیهانی (Galactic Zoo) نباشد. این یکی از سناریوهای مورد بحث محققان در یک همایش بین‌المللی بود.

اخترشناسان یک سیاره فراخورشیدی جدید کشف کرده اند که به نظر می رسد اندازه ای دو برابر سیاره زمین داشته باشد. مهمتر آنکه این احتمال وجود دارد که بر روی این سیاره آب در جریان باشد.

اخترشناسان می‌گویند به شواهدی مبنی بر وجود یک ابر زمین (super-Earth) در اطراف ستاره مشهور «بارنارد» دست یافته‌اند؛ ستاره‌ای کوچک که یک کوتوله کم‌نور است و کمتر از 6 سال نوری با خورشید فاصله دارد.

تلسکوپ فضایی کپلر (Kepler Space Telescope) سرانجام بازنشسته شد. ناسا اعلام کرده سوخت این فضاپیما تمام شده و به همین دلیل، کپلر پس از انجام چندین ماموریت موفقیت‌آمیز، برای همیشه خاموش شده است.

با توجه به فراوانی قمرها در منظومه شمسی، شاید این تصور پیش بیاید که اقمار فراخورشیدی (ماه سیارات خارج از منظومه شمسی) نیز به وفور یافت می‌شوند. البته هنوز دانشمندان موفق به شناسایی حتی یک قمر فراخورشیدی (exomoon) هم نشده‌اند؛ اما اخیرا امیدها برای چنین کشفی زنده شده است.

ناسا در ادامه‌ی برنامه‌هایی که برای کشف حیات بیگانه هوشمند در دست اقدام دارد، با جدیت بیشتری روی دریافت سیگنال‌هایی خاص از اعماق فضا متمرکز شده است؛ آثار و علائمی که می‌توانند از وجود تمدنی پیشرفته در ورای منظومه شمسی حکایت داشته باشند.