با وجود فناوریهای پیشرفته، نقش خلبانان در هدایت جتها حیاتی است. اما آیا فرود خودکار جت روی ناو هواپیمابر واقعیتی است که خلبانان نیروی دریایی ایالات متحده از آن بهره میبرند؟
در حالی که سیستمهای خودکار فشار را از خلبانان کم میکنند، نظارت و تخصص انسانی در صنعت هوانوردی حیاتی است. مانورهای پیچیده و پرخطر نظامی، بهویژه برای خلبانان نیروی دریایی آمریکا، نیاز به دقت بالایی دارند.
آیا فرود خودکار جت روی ناو هواپیمابر واقعا اتفاق میافتد؟
خلبانان نیروی دریایی آمریکا از حالت خلبان خودکار کاملا مستقل برای فرود خودکار جت روی ناو هواپیمابر استفاده نمیکنند. فرود روی ناو متحرک، چالشی بزرگ است. با این حال، سیستم Precision Landing Mode (حالت فرود دقیق) به خلبانان در این فرآیند حیاتی یاری میرساند.
سیستم Precision Landing Mode: تکامل و عملکرد
پروژه Precision Landing Mode (با نام اولیه Magic Carpet) در سال ۲۰۱۵ آغاز شد و تا ۲۰۲۱ برای آموزش خلبانان تازه کار تکمیل گردید. این سیستم در جتهایی مانند F-/A-18E-F سوپر هورنت (F-/A-18E-F Super Hornet) ادغام شده و با حفظ تراز دماغه هواپیما و بهینهسازی زاویه برای چنگال دم، اقدامات پیچیده خلبان را کاهش میدهد.
- جنگنده آمریکایی F-22 رپتور حتی به اسرائیل هم فروخته نمیشود!
- سرعت مافوق صوت و ارتفاع باورنکردنی؛ ادعاهای جنگنده نسل ششم MiG-41 روسیه تا چه حد واقعی است؟
- کدام هواپیماهای آمریکایی در عملیات ونزوئلا شرکت داشتند؟
- چین در حال ساخت ناو هواپیمابر هستهای است
- نیروی دریایی آمریکا کلاس جدیدی از کشتیهای جنگی را به آب میاندازد
تاثیر چشمگیر حالت فرود دقیق بر تجربه خلبانان
فرود روی ناو هواپیمابر به دلیل فضای محدود و نبود حاشیه خطا بسیار دشوار است. Precision Landing Mode تنظیمات دستی خلبان را از ۳۰۰ به کمتر از ۱۰ مورد کاهش میدهد. در سال ۲۰۲۱، کاپیتان دن کاتلین (Capt. Dan Catlin) عملکردی بیسابقه از خلبانان تازه کار را گزارش داد. با این حال، حفظ مهارت فرود دستی حیاتی است. این سیستم اکنون در F-35 لایتنینگ II نیز پیادهسازی شده است.
گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 







