فریاد ۱۵۳ هزار امضا برای پایان خاموشی؛ مردم خواستار بازگشت اینترنت جهانی شدند

موج گسترده کارزار درخواست اینترنت با ثبت بیش از ۱۵۳ هزار امضا، به صریح‌ترین پیام مدنی کاربران تبدیل شده که خطاب به سران قوا، خواستار رفع انسداد شبکه و نجات کسب‌وکارهای خود از لبه پرتگاه هستند.

از هجدهم دی‌ماه که کرکره اینترنت بین‌الملل پایین کشیده شد، زندگی دیجیتال میلیون‌ها ایرانی در تعلیق فرو رفت. اکنون با گذشت بیش از دو هفته از این وضعیت، صبر جامعه لبریز شده و فعالان حوزه فناوری، دانشجویان و صاحبان مشاغل خرد، در اقدامی هماهنگ صدای اعتراض خود را از طریق پلتفرم‌های مدنی به گوش مسئولان رسانده‌اند. این طومار الکترونیکی که لحظه‌به‌لحظه بر تعداد امضاکنندگانش افزوده می‌شود، حامل یک پیام ساده اما حیاتی است: «اینترنت را وصل کنید، زندگی ما مختل شده است.»

• امضا کنید: کارزار درخواست برقراری مجدد شبکه جهانی اینترنت

معیشت در گرو بایت‌ها؛ وقتی اینترنت نان شب است

متن این کارزار که خطاب به رئیس‌جمهور، دبیر شورای عالی امنیت ملی و وزیر ارتباطات تنظیم شده، بر روی زخمی دست گذاشته که این روزها معیشت خانوارها را تهدید می‌کند. نویسندگان این نامه تأکید کرده‌اند که در عصر حاضر، اینترنت دیگر یک ابزار سرگرمی نیست، بلکه شریان حیاتی اقتصاد است.

بسیاری از امضاکنندگان، کسانی هستند که رزق و روزی‌شان مستقیماً به شبکه جهانی وابسته است. با تداوم قطعی اینترنت، این افراد رسماً بیکار شده‌اند و سفره خانواده‌هایشان کوچک‌تر شده است. در بخشی از این بیانیه آمده است که اختلالات اخیر حتی فراتر از دیتا رفته و در مقاطعی، سیستم پیامک و تماس صوتی موبایل را نیز با چالش مواجه کرده است که این امر پذیرفتنی نیست.

قفل شدن دروازه علم بر روی دانشجویان

ضلع دیگر این بحران، جامعه دانشگاهی و پژوهشی کشور است. دانشجویانی که برای تکمیل پایان‌نامه‌ها و دسترسی به منابع علمی روز دنیا نیاز مبرم به دیتابیس‌های بین‌المللی دارند، اکنون پشت دیوار بلند فیلترینگ مانده‌اند.

این کارزار هشدار می‌دهد که تداوم وضعیت فعلی، باعث از اعتبار ساقط شدن تحقیقات و هدر رفتن زحمات نخبگان می‌شود. بلاتکلیفی پژوهشگران در دسترسی به مقالات علمی، ضربه‌ای جبران‌ناپذیر به بدنه علمی کشور وارد می‌کند که اثرات آن در سال‌های آینده نمایان خواهد شد.

پارادوکس امنیتی؛ تحریم مردم، آزادی جاسوسان!

یکی از نکات تأمل‌برانگیز در متن این مطالبه‌گری، اشاره به ناکارآمدی قطع اینترنت در مقابله با تهدیدات خارجی است. امضاکنندگان با استدلالی منطقی مطرح کرده‌اند که کارزار درخواست اینترنت به این دلیل شکل گرفته که مسدودسازی شبکه داخلی، تنها مردم عادی را خلع سلاح کرده است.

در واقع، جاسوسان و عوامل خرابکار احتمالی، با دسترسی به تجهیزات پیشرفته ماهواره‌ای (نظیر استارلینک)، عملاً نیازی به زیرساخت‌های مخابراتی ایران ندارند. بنابراین، دود این محدودیت‌ها تنها به چشم شهروندان قانون‌مداری می‌رود که برای فعالیت‌های روزمره و سالم خود به اینترنت نیاز دارند. این ۱۵۳ هزار امضا، سندی تاریخی از مطالبه‌گری ملتی است که خواهان بازگشت به شرایط عادی و بهره‌مندی از حقوق اولیه شهروندی خود هستند.