گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
بازدیدکنندگان میتوانند در سازه کروی غولپیکر ساخت شرکت Moon World Resort، حس واقعی گامبرداشتن در سکوت و خلأ سطح ماه را تجربه کنند.
شرکت کانادایی Moon World Resorts بار دیگر طرح جاهطلبانه خود برای ساخت سازه عظیم معماری به شکل ماه را به نمایش گذاشته است؛ بنایی کروی با ارتفاع چندصد متر که با فناوریهای پیشرفته واقعیت مجازی و شبیهسازی گرانش، تجربهای واقعی از قدمزدن روی سطح ماه را برای بازدیدکنندگان روی زمین فراهم میکند.
بر اساس برنامهریزی اولیه، این سازه کروی غولپیکر قرار است بخشی از مجموعهای گردشگری و پژوهشی باشد که در دل خود امکانات آموزشی، هتلهای لوکس و فضای تمرینی فضانوردان آینده را جای دهد. مسئولان شرکت اعلام کردهاند که اگر مراحل طراحی و سرمایهگذاری طبق برنامه پیش برود، از سال ۲۰۳۲ نخستین بازدیدها از ماه زمینی ممکن خواهد شد.
بزرگترین سازه کروی غولپیکر جهان در آستانه ساخت
ایدهای که چند سال پیش برای بازآفرینی تجربه قدمزدن روی سطح ماه در قالب یک سازه کروی عظیم مطرح شده بود، حالا با نسخهای بهمراتب بزرگتر، فنیتر و جاهطلبانهتر بازگشته است. پروژه جدید با نام Moon توسط همان تیم سازنده اولیه دنبال میشود و هنوز مکان نهایی اجرای آن تعیین نشده است. با این حال، در بیانیه رسمی شرکت Moon World Resorts از کشورهایی چون عربستان سعودی، امارات متحده عربی، ایالات متحده آمریکا، استرالیا، برزیل، چین، مصر، هند، لهستان، اسپانیا و تایلند بهعنوان گزینههای میزبانی یاد شده است.
در صورت ایجاد، بنای اصلی پروژه «ماه» عنوان بزرگترین و بلندترین سازه کروی واقعی جهان را به خود اختصاص خواهد داد. قطر این کره طبق طرح فعلی ۲۷۱ متر و ارتفاع آن ۳۱۲ متر است؛ ابعادی حیرتانگیز که تقریباً دو برابر سازه مشهور MSG Sphere در لاسوگاس (با قطر ۱۵۷ و ارتفاع ۱۱۲ متر) خواهد بود. تنها مقایسه این اعداد نشان میدهد که مون قرار نیست صرفاً یک جاذبه گردشگری باشد، بلکه نمادی از توان مهندسی و جسارت در طراحی معماری مدرن خواهد بود.
درون این کره عظیم، فضایی چندعملکردی طراحی شده که هتلی با چهار هزار اتاق، قلب و هسته اصلی آن را تشکیل میدهد. پیرامون آن، بخشهایی برای اقامتهای کوتاهمدت، سالنهای همایش و گردهمایی، مجموعههای تندرستی، رستورانها، فضاهای فرهنگی و حتی یک هتل کوچکتر روی سطح زمین در نظر گرفته شده است تا بازدیدکنندگان نهتنها تجربهای فضایی، بلکه یک اقامت کامل با امکانات رفاهی پیشرفته در جوار این سازه کروی غولپیکر داشته باشند.
راز فناوری بازسازی گرانش ماه در سازه آیندهنگر مون ورلد
در قلب پروژه جاهطلبانه مون ورلد ریزورتس، بخشی وجود دارد که میتواند به نماد اصلی این سازه عظیم و آیندهنگر تبدیل شود: سطح قمری مصنوعی در بالاترین نقطه کره، جایی که قرار است بازدیدکنندگان طعم واقعی قدم زدن بر ماه را بدون ترک زمین تجربه کنند. این قسمت، نهتنها از نظر طراحی الهامبخشترین بخش مجموعه به شمار میرود، بلکه از دید فنی نیز یکی از چالشبرانگیزترین عناصر پروژه است.
در واقع، جاذبه گرانشی ماه حدود یکششم زمین است که باعث میشود فضانوردان هنگام حرکت، با جهشهای بلند و آهسته روی سطح آن گام بردارند. بازسازی این احساس نیازمند ترکیب پیچیدهای از فناوریهای مکانیکی، واقعیت مجازی و سامانههای فیزیکی پیشرفته است.
- خیز بلند عربستان برای فتح آسمان؛ برج جده به طبقه هشتادم رسید!
- شکست جاهطلبیهای بن سلمان؛ تمام فولاد جهان هم برای ساخت پروژه لاین کافی نبود
- شگفتیهای معماری جهان در سال 2025 را بشناسید؛ جذابترین و جاهطلبانهترین سازهها
هنوز سازندگان جزئیات دقیق نحوه ایجاد این حس را فاش نکردهاند، اما بر اساس تجربیات گذشته در شبیهسازی بیوزنی، انتظار میرود از کابلهای معلق هوشمند، کفهای قابل تنظیم با فشار و کشش متغیر، سیستمهای نرمافزاری کنترل حرکت و حتی تجهیزات حسگر بدن برای هماهنگسازی با حرکات کاربر استفاده شود.
در تصاویر مفهومی منتشرشده این سازه کروی غولپیکر توسط ۲۰ برج مرتفع احاطه شده است. این برجها نقش سازههای نگهدارنده و مراکز خدماتی را برعهده دارند و با ایجاد یک مسیر پیادهروی پانورامیک و مرتفع در اطراف کره، به بازدیدکنندگان امکان میدهند نمایی ۳۶۰ درجه از مجموعه را مشاهده کنند. سقف این مسیر بهصورت کامل با پنلهای خورشیدی مدرن پوشیده شده تا علاوه بر تقویت زیبایی معماری، بخشی از انرژی مورد نیاز کل مجموعه از منابع تجدیدپذیر تأمین شود.
چشمانداز ۲۰۳۲؛ ترکیب واقعیت مجازی با معماری پایدار
طراحان در برنامهریزی کلان پروژه، حتی از احداث ۱۶ کره کوچکتر در اطراف سازه اصلی سخن گفتهاند که هرکدام از این واحدها میتوانند به کاربریهای گوناگون اختصاص یابند. چنین طراحی چندلایهای، نشاندهنده ترکیب پژوهش، تفریح و تجربه فضایی در قالب یک اکوسیستم شهری فشرده است.
براساس گزارشهای منتشر شده، در نقشه جامع توسعه مجموعه جزئیات گستردهتری نیز وجود دارد. از جمله میتوان به پارکینگهای عظیم چندطبقه، مرکز حملونقل داخلی و بینشهری، محل نشست و برخاست بالگردهای خصوصی و اضطراری، سکوی پرواز مخصوص تاکسیهای هوایی عمودپرواز، مجموعههای مسکونی و تجاری لوکس با برندهای معتبر جهانی و فضای سبز زنجیرهای با طراحی پایدار اشاره کرد.
- 8 شاهکار باستانی که علم هنوز از توضیح آنها عاجز است
- این خانه عجیب و لوکس، امنترین پناهگاه آخرالزمانی جهان است
- جزیره برابوس در ابوظبی؛ زندگی مجلل به سبک یک خودروساز لوکس
این تنوع کاربریها نشان میدهد هدف نهایی، چیزی فراتر از یک جاذبه توریستی صرف خواهد بود و مون قرار است به یک شهر کوچک خودکفا با محوریت فناوری و گردشگری فضایی تبدیل شود. طراحی مناظر اطراف با درختان بومی مقاوم، مسیرهای دوچرخهسواری و پارکهای موضوعی نیز حاکی از تلاش برای ایجاد تعادل میان طبیعت، فناوری و معماری فوقمدرن است. با این همه، پروژه هنوز در مرحله مفهومی قرار دارد و محل نهایی اجرای آن تعیین نشده است.
در نهایت اعلام رسمی شرکت مبنی بر احتمال افتتاح در سال ۲۰۳۲ بیشتر جنبه تبلیغاتی دارد، زیرا تحقق چنین طرحی مستلزم تأمین سرمایهگذاری چند میلیارددلاری، انتخاب دقیق موقعیت جغرافیایی و تکمیل نقشههای مهندسی در مقیاس واقعی است. بدین ترتیب، پروژه مون در حال حاضر بیش از آنکه یک واقعیت اجرایی باشد، چشماندازی از آینده گردشگری است که در آن انسانها میتوانند به جای سفر به فضا، همان تجربه را با ایمنی و سادگی روی زمین داشته باشند.