جنگنده J-10، با وجود عدم برخورداری از قابلیتهای پنهانکاری، نقش محوری در ساختار نیروی هوایی چین ایفا میکند. این هواپیما میتواند موازنه قدرت را در منطقه ایندو-پاسیفیک تغییر دهد.
جنگنده چندمنظوره چنگدو J-10 نقطه عطفی در هوانوردی نظامی چین محسوب میشود. این نخستین جنگنده مدرن چینی است که بهصورت بومی طراحی و در مقیاس وسیع تولید شده و از پلتفرمهای برگرفته از شوروی سابق فاصله گرفته است. با قابلیتهای چشمگیر و هزینه عملیاتی پایین، جنگنده J-10 اهداف استراتژیک پکن را در مناطق کلیدی مانند دریای جنوبی چین و اطراف تایوان پشتیبانی میکند.
خاستگاه و توسعه جنگنده J-10
توسعه جنگنده J-10 در دهه ۱۹۸۰ با هدف جایگزینی ناوگانهای سالخورده J-6 و J-7 پکن آغاز شد. این محصول نهایی در اوایل دهه ۲۰۰۰ به خدمت وارد شد و ابتدا با موتورهای روسی AL-31FN قدرت میگرفت، اما بعدا به موتورهای چینی WS-10 ارتقا یافت.
جی 10 یک جنگنده تکموتوره چندمنظوره با پیکربندی بال دلتا و کانارد است. این هواپیما با سیستم پرواز با سیم (fly-by-wire) برای چابکی و عملکرد بالا در زوایای حمله طراحی شده است. جنگنده J-10 قادر به دستیابی به سرعتهای مافوق صوت در محدوده ماخ ۲ است.
سه نوع از J-10 وجود دارد:
- J-10A: مدل اولیه با رادار اسکن مکانیکی و قابلیت چندمنظوره پایه.
- J-10B: دارای اویونیک بهتر، رادار پیشرفته و ورودی هوای بدون انحراف (diverterless supersonic inlet) و قابلیت جستجو و ردیابی فروسرخ (IRST).
- J-10C: مدرنترین نسخه عملیاتی تا به امروز، مجهز به رادار آرایه فازی فعال (AESA)، سازگاری با موشک هوا به هوای دوربرد PL-15، لینکهای داده بهبودیافته و سیستمهای جنگ الکترونیک پیشرفته.
مشخصات فنی جنگنده J-10
- سال معرفی: ۲۰۰۴ (J-10A) / ۲۰۱۸ (J-10C)
- تعداد ساخته شده: حدود ۶۰۰+ (تخمینی، همه مدلها)
- طول: ۱۶٫۹ متر
- عرض بال: ۹٫۷۵ متر
- وزن (حداکثر برخاست): حدود ۱۹٬۰۰۰ کیلوگرم
- موتور: ۱ × توربوفن WS-10B (مدلهای A/B اولیه با AL-31FN)
- حداکثر سرعت: ماخ ۲٫۰
- برد: شعاع عملیاتی حدود ۱٬۸۵۰ کیلومتر (برد انتقالی حدود ۳٬۲۰۰ کیلومتر با مخازن سوخت خارجی)
- سقف پرواز: حدود ۱۸٬۰۰۰ متر
- میزان بار قابل حمل: حدود ۶٬۰۰۰ کیلوگرم در ۱۱ نقطه اتصال (موشکهای هوا به هوای PL-10، PL-12، PL-15؛ بمبهای هدایتشونده دقیق؛ موشکهای ضدکشتی)
- تعداد خدمه: ۱ نفر (۲ نفر در مدل آموزشی J-10S)
نقش چندمنظوره و استراتژیک J-10
جنگنده J-10 میتواند برای ماموریتهای متنوعی از جمله برتری هوایی، حملات دقیق، حملات دریایی و رهگیری استفاده شود. در نیروی هوایی ارتش آزادیبخش خلق چین (PLAAF)، جنگنده جی 10 ستون فقرات نیروی جنگندههای غیرپنهانکار را تشکیل میدهد. این هواپیما قابلیت انجام پروازهای عملیاتی پرتعداد را دارد و مکمل جنگندههای سنگینتر J-16 و جنگنده پنهانکار J-20 است. از نظر تاکتیکی، J-10 بهعنوان یک جنگنده چابک با قابلیتهای فراتر از برد بصری (BVR) عمل میکند که میتواند در آرایشهای شبکهای با هواپیماهای هشدار و کنترل زودهنگام هوابرد (AEW&C) و پدافند هوایی زمینی همکاری کند.
از نظر استراتژیک، جنگنده J-10 یک جنگنده انبوه و مقرونبهصرفه است که به چین اجازه میدهد تعداد زیادی از جتهای مدرن را به خدمت بگیرد و ناوگانهای قدیمی را به سرعت جایگزین کند. این امر برای برنامهریزیهای مربوط به سناریوی تایوان، گشتزنی در دریای جنوبی چین و دفاع هوایی از سرزمین اصلی بسیار حیاتی است.
- جنگنده J-10 چین با موشک هایپرسونیک جدید YJ-21E دیده شد
- چین سومین نمونه اولیه از هواپیماهای جنگی نسل بعدی را آزمایش کرد
- چین ماکت جنگنده J-20 را به فرمانده نیروی هوایی ایران اهدا کرد
- پروژه جنگنده فضایی وایت امپرور چین یک فریب بزرگ رسانهای و ماکت بود!
نقاط قوت پلتفرم J-10 شامل بدنه چابک، ادغام موشکهای دوربرد و هزینههای عملیاتی پایینتر نسبت به جنگندههای سنگین دوموتوره است. در نسخه C نیز اویونیک مدرن از مزایای آن محسوب میشود. محدودیتهای آن شامل برد کمتر نسبت به جنگندههای سنگین، ملاحظات بقا در مورد تکموتوره بودن، وابستگی تاریخی به موتورهای روسی و البته دیدپذیری بالای آن است. جنگنده J-10C احتمالا برای دههها در خدمت باقی خواهد ماند و بهعنوان مکملی برای J-20 عمل خواهد کرد.
گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 







