گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
در نبرد پنهانکاری، توانایی ردیابی ناو هواپیمابر دشمن حیاتی است. آیا ناو آبراهام لینکلن یا جرالد فورد هدف آسانتری برای سیستمهای شناسایی ایران محسوب میشود؟
ایران برای شناسایی کشتیهای آمریکایی، به رادارهای فراتر از افق و پهپادها متکی است. طراحی متفاوت این ناوها بر ردیابیپذیری آنها تأثیر مستقیم دارد.
رادارگریزی: لینکلن یا فورد؟
ناو آبراهام لینکلن (USS Abraham Lincoln) با ساختار سنتی و برج کنترل بزرگ، سطح مقطع راداری بیشتری دارد و ردیابی آن آسانتر است. در مقابل، ناو جرالد فورد (USS Gerald R. Ford) با طراحی پنهانکارانه و برج کوچکتر، امواج رادار را پراکنده و ردپای راداری کمتری داشته که ردیابیاش را دشوارتر میسازد.
ابزارهای ردیابی و حمله ایران
ایران از رادارهای فراتر از افق (OTH) چون سپهر (Sepehr) و غدیر (Ghadir) (با برد تا ۱۱۰۰ کیلومتر) و پهپاد شناسایی مهاجر-۶ (Mohajer-6) برای شناسایی استفاده میکند. سامانههای جنگ الکترونیک قدیمیتر لینکلن در برابر پهپادها ضعیفتر عمل میکنند. موشک بالستیک ضدکشتی خلیج فارس (Khalij Fars) (برد ۳۰۰ کیلومتر) و موشک کروز ابومهدی (Abu Mahdi) (برد بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر) گزینههای حمله ایران در صورت ردیابی ناو هواپیمابر هستند.
سکوت الکترونیکی، گریز از شناسایی
با وجود مزایای پنهانکاری ناو جرالد فورد، هیچ یک از ناوها بدون کنترل دقیق انتشار سیگنال (EMCON) کاملاً نامرئی نیستند. پخش سیگنالهای راداری فعال توسط هر ناو، موقعیت دقیق آنها را برای اطلاعات الکترونیکی ایران فاش میکند.