تصاحب سیاره زمین در نبود بشر

کدام حیوان در نبود بشر می‌تواند سیاره زمین را تصاحب کند؟

آیا حیوانی وجود دارد که بتواند در نبود بشر، سیاره زمین را تصاحب کند؟ شامپانزه‌ها یا دلفین‌ها گزینه مناسبی هستند یا موش و گربه‌ها؟

اگر انسان‌ها از روی کره زمین محو شوند، زندگی به مسیر خود ادامه خواهد داد، اما ساختار قدرت در طبیعت به‌ طور بنیادین دگرگون می‌شود. پرسش مهم‌تر از بقا این است که آیا گونه‌ای می‌تواند جایگاه برتر و مسلط در اکوسیستم را به دست بگیرد یا نه؟

فهرست مطالب

تصاحب سیاره زمین در نبود بشر

تصاحب سیاره زمین در نبود بشر

انسان‌ها طی ده‌ها هزار سال گذشته تأثیر عمیقی بر جهان طبیعی گذاشته‌ و اکوسیستم‌ها را تغییر داده‌ و باعث انقراض گونه‌های متعددی شده‌اند. به گفته برخی گزارش‌ها، ورود انسان به استرالیا حدود 47 هزار سال پیش با نابودی پستانداران عظیم‌الجثه‌ای مثل دیپترودون (یکی از کیسه‌داران فسیلی) همزمان بوده که مثال بارزی از اثر مستقیم حضور انسان بر تعادل زیستی سیاره است.

اثرگذاری طولانی‌ مدت انسان، جای خالی بزرگی در اکوسیستم به جا گذاشته است. پر کردن این خلأ صرفا با مقاومت در برابر شرایط ممکن نیست و برای این کار، باید گونه‌ای هوشمند، هماهنگ و توانمند برای دستکاری محیط به طور مداوم نیاز داریم که هدف مشخصی را دنبال کند.

بیشتر بخوانید

شامپانزه‌ها یا دلفین‌ها چطور هستند؟

تصاحب سیاره زمین در نبود بشر

این اختاپوس توانایی‌های شناختی قابل توجهی را که فراتر از گونه‌های ساکن خشکی یافت می‌شود، دارد.

شامپانزه‌ها و گوریل‌ها معمولا نزدیک‌ترین همنوعان ما در دنیای جانوری محسوب می‌شوند. آن‌ها ذهن‌ پیچیده‌ای دارند و می‌توانند با انگشتان مخالف خود اشیاء را جابه‌جا کرده و از ابزارهای ابتدایی استفاده کنند، اما ارتباطاتشان هنوز محدود است و بیشتر به صداها و حرکات وابسته‌اند تا زبان منسجم و ساختاریافته‌ای که ما استفاده می‌کنیم. پروفسور تیم کولسون از دانشگاه آکسفورد توضیح می‌دهد:

پریمات‌ها یا نخستی‌سانان به روابط اجتماعی محکم وابسته‌اند. فعالیت‌هایی مثل شکار گروهی، مراقبت از یکدیگر و دفاع از قلمرو برای بقا ضروری هستند. همین وابستگی‌ها ممکن است باعث شود که آن‌ها در مواجهه با تغییرات شدید و سریع محیط زیست، نتوانند به‌ خوبی خود را سازگار کنند.

همچنین پستانداران دریایی با محدودیت‌های خاص خود مواجه‌ هستند. دلفین‌ها و نهنگ‌ها هوش و شبکه‌های اجتماعی پیچیده‌ای دارند، اما بدنشان مانع از دست‌ورزی دقیق با محیط می‌شود. فقدان اندام‌های چابک، ساخت ابزار یا انجام فعالیت‌های مهندسی را تقریبا غیرممکن می‌کند.

بیشتر بخوانید

چرا برخی گونه‌ها بدون آنکه به گونه غالب تبدیل شوند، سازگار می‌شوند؟

تصاحب سیاره زمین در نبود بشر

این ساختار اسکلتی، مبانی بیولوژیکی حرکت و شناخت نخستی‌سانان را برجسته می‌کند.

با ناپدید شدن انسان‌ها، برخی گونه‌ها فورا سود می‌برند. موش‌های قهوه‌ای که در تمام قاره‌ها به جز قطب جنوب یافت می‌شوند، سازگاری بالایی دارند و به سرعت تولیدمثل می‌کنند؛ بنابراین، جمعیتشان می‌تواند به سرعت افزایش یابد. با این حال، همان‌طور که جیمز فِیر اشاره می‌کند، آن‌ها فاقد تفکر انتزاعی و ارتباط پیچیده‌اند و طعمه شکارچیان متعددی هستند که مانع از رسیدن آن‌ها به جایگاه غالب در اکوسیستم می‌شود.

گربه‌ها و سگ‌های ولگرد هم در کوتاه‌ مدت به خوبی رشد خواهند کرد. در شهرها، آن‌ها پیش از این بدون کمک انسان‌ها جمعیت‌های پایداری ساخته‌اند. جمعیتشان احتمالا افزایش می‌یابد، اما در نهایت با تهدید شکارچیان بزرگ‌تر مانند گرگ‌ها یا پلنگ‌ها روبرو خواهند شد.

بیشتر بخوانید

آیا پرندگان می‌توانند گونه بعدی غالب و هوشمند زمین باشند؟

بر اساس گزارش بی بی سی فیوچر، برخی از پرندگان، به‌ ویژه کلاغ‌ها، زاغ‌ها و سایر اعضای خانواده کلاغیان، گزینه‌های جالبی هستند. این پرندگان مهارت‌های قابل‌ توجهی در حل مسائل دارند. برای مثال، در ژاپن دیده شده که کلاغ‌های لاشه‌ خوار آجیل‌ها را روی جاده می‌اندازند تا خودروها آن‌ها را بشکنند و سپس وقتی ترافیک متوقف شد، آن‌ها را جمع می‌کنند.

تصاحب سیاره زمین در نبود بشر

کلاغ‌های کالدونیای نو حتی قادر به ساخت ابزار و انتخاب مناسب‌ترین آن‌ها هستند و روابط علت و معلول را می‌فهمند، رفتاری که سطحی از هوش آن‌ها را در حد شامپانزه‌ها نشان می‌دهد. طوطی‌ها نیز شواهدی از توانایی‌های زبانی ارائه می‌دهند. تحقیقات آیرین پپربرگ نشان داد یک طوطی خاکستری آفریقایی می‌تواند زبان را به‌ طور معنادار درک و استفاده کند.

در جهانی که به‌ طور فزاینده‌ای گرم می‌شود، جانوران گرمازا یعنی موجوداتی که خودشان گرمای بدن تولید می‌کنند، ممکن است با چالش‌های جدی روبه‌رو شوند. به گفته پاتریشیا برنان، زیست‌ شناس تکاملی در کالج مَنت هُلیوک، پرندگان در مناطق گرم احتمالا برای جلوگیری از گرمای بیش از حد بخشی از پرهای پوششی خود را از دست خواهند داد و پستانداران نیز ممکن است بیشتر پوشش مویی خود را از دست بدهند.

در واقع هیچ‌ یک از گونه‌های فعلی، مجموعه‌ کامل ویژگی‌هایی را که برای جایگزینی انسان‌ها لازم است، در اختیار ندارد. اگر انسان‌ها از بین بروند، اکوسیستم‌ها قطعا دوباره شکل می‌گیرند و بازآرایی می‌شوند، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که در این فرایند، گونه‌ای جدید بتواند به جایگاه سلطه و برتری انسان‌ها برسد.

بیشتر بخوانید
0 دیدگاه
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات
0
لطفا اگر نظری دارید برای ما ارسال کنید.x