گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
تحلیل احتمال تبدیل جنگ سوم خلیج فارس به جنگ جهانی سوم بر اساس ائتلافهای جدید روسیه، چین و آمریکا در منطقه و تاثیر آن بر آینده خاورمیانه را بخوانید.
درگیری نظامی میان ایالات متحده، اسرائیل و ایران دیگر یک منازعه محدود خاورمیانهای نیست و نشانههای نگرانکنندهای از پیوند آن با بحرانهای جهانی نظیر جنگ اوکراین دیده میشود. این تقابل سیستماتیک در حال خروج از مرزهای جغرافیایی سنتی است و آرایش نظامی جدیدی را در سطح بینالملل شکل میدهد که مدیریت آن روزبهروز دشوارتر میشود.
پیوند جبهههای جنگ از اوکراین تا خاورمیانه
نشانه آشکار این تغییر وضعیت استقبال گرم از ولودیمیر زلنسکی در منطقه و امضای توافقنامههای پدافند هوایی با عربستان سعودی، امارات و قطر است. اوکراین قرار است تجربه خود در رهگیری پهپادهای ایرانی را با این کشورها به اشتراک بگذارد که این اقدام به معنای ورود مستقیم تجربیات جنگ اروپا به قلب تنشهای خلیج فارس است.
از سوی دیگر گزارشهایی مبنی بر اشتراکگذاری دادههای موقعیت مکانی توسط روسیه با ایران برای هدایت حملات موشکی منتشر شده است که نشاندهنده یک همکاری راهبردی عمیق در جبهه مقابل است.
نقش روسیه و چین در شطرنج جدید منطقه
مسکو از تلاقی این دو بحران سود میبرد زیرا فشار استراتژیک بر ایالات متحده افزایش یافته و باعث ایجاد شکاف در انسجام غرب و ناتو میشود. افزایش هزینههای نظامی واشینگتن در منطقه ممکن است در نهایت منجر به فرسایش اتحاد متحدان اروپایی در حمایت از اوکراین شود.
در این میان چین به عنوان یکی از ستونهای اصلی رقابت قدرتهای بزرگ اگرچه به صورت مستقیم وارد میدان نظامی نشده است اما با ایجاد تنفس اقتصادی برای ایران نقش مهمی در موازنه قدرت ایفا میکند. پکن تلاش میکند با اتخاذ موضع بیطرفی فعال ضمن تضمین امنیت انرژی خود نفوذ سیاسیاش را در هر دو سوی خلیج فارس تقویت کند.
خطرات محاسبات اشتباه و ائتلافهای سخت
بسیاری از تحلیلگران غربی در ابتدا تصور میکردند این عملیات مشابه حملات سال ۲۰۲۵ کوتاه و محدود خواهد بود، اما این پیشبینی به دلیل نادیده گرفتن قدرت انطباق رقبا کاملاً اشتباه از آب درآمد. تصور فروپاشی سریع ساختارهای نظامی تحت فشار حملات هوایی نشان داد که برنامهریزان نظامی وزن کمی برای توانایی بازیابی جمهوری اسلامی ایران قائل شده بودند. اکنون با بسته شدن تنگه هرمز و فشارهای موازی در دریای چین جنوبی، دیگر نمیتوان این درگیری را یک مسئله منطقهای ساده دانست.
خطر اصلی اینجاست که مجموعهای از حرکات تاکتیکی به زنجیرهای از اشتباهات استراتژیک تبدیل شود که هیچ راه خروجی برای آنها متصور نیست. وقوع جنگ جهانی سوم شاید هنوز قطعی نباشد اما ادغام جنگهای منطقهای در یک تقابل وسیع میان ائتلافهای بزرگ زنگ خطر را برای ثبات سیستم جهانی به صدا درآورده است. در حقیقت جهان با واقعیتی روبهرو است که در آن فناوریهای پیشرفته دیگر نمیتوانند شکستهای سیاسی و استراتژیک رهبران را جبران کنند.