دانشمندان ناسا برای نخستین بار صدای بین زحل و قمر انسلادوس را ثبت کردند

دانشمندان به تازگی موفق شده‌اند برای اولین بار، امواج پلاسمایی که بین سیاره زحل و قمر انسلادوس در حال عبور بودند را به صورت صوتی تبدیل کنند؛ نتیجه، صدایی وهم‌آور و غیرزمینی است.

در فضای خلأ، صدا به معنای زمینی آن وجود ندارد. با این حال، فضا پر از امواج الکترومغناطیسی و پلاسمایی است که اگر تجهیزات مناسبی داشته باشیم، می‌توانیم آن‌ها را به فرکانس‌های صوتی قابل شنیدن برای انسان تبدیل کنیم.

این دقیقا همان کاری است که داده‌های ارزشمند فضاپیمای افسانه‌ای کاسینی (Cassini) برای ما انجام داده‌اند.

آخرین یادگاری کاسینی پیش از سقوط مرگبار

کاوشگر کاسینی در سال ۲۰۱۷ و درست دو هفته پیش از آنکه در ماموریت نهایی خود (Grand Finale) به درون طوفان‌های وحشی زحل شیرجه بزند و نابود شود، اطلاعات شگفت‌انگیزی را ثبت کرد.

این کاوشگر با استفاده از ابزار علمی امواج رادیویی و پلاسما، امواج الکترواستاتیکی را شکار کرد که بین زحل و قمر یخی آن در حال حرکت بودند.

از آنجا که این امواج در محدوده فرکانس صوتی رخ می‌دهند، دانشمندان توانستند با فشرده‌سازی ۱۶ دقیقه داده ثبت شده به یک فایل صوتی ۲۸.۵ ثانیه‌ای، آن را به صدایی قابل شنیدن تبدیل کنند.

بیشتر بخوانید

• برخلاف تصورات قبلی، زمین هرگز توسط خورشید بلعیده نخواهد شد
• فرصت تماشای سیارک آپوفیس 2029 را از دست ندهید؛ در کدام مناطق و چه زمانی آن را می‌توان دید؟
• آیا ماه روزی از زمین جدا می‌شود؟ پاسخ علم به یک پرسش قدیمی
• آغاز ماموریت جسورانه ناسا برای نجات تلسکوپ فضایی سویفت از سقوط به زمین

این صدا شامل زوزه‌هایی عجیب، کلیک‌ها و سوت‌هایی است که فرکانس آن‌ها بالا و پایین می‌رود؛ پدیده‌ای که در علم نجوم به آن صدای خش‌خش شفق قطبی (Auroral Hiss) می‌گویند.

انسلادوس؛ ژنراتور کوچک و فعال زحل

علی سلیمان، دانشمند سیاره‌ای از دانشگاه آیووا درباره این کشف جذاب می‌گوید:

انسلادوس مانند یک ژنراتور کوچک است که به دور زحل می‌چرخد و منبع مداومی از انرژی است. ما متوجه شدیم که زحل از طریق خطوط میدان مغناطیسی که این دو جرم را در فاصله صدها هزار مایلی به هم متصل می‌کند، با ارسال سیگنال‌هایی به شکل امواج پلاسما به این قمر پاسخ می‌دهد.

رابطه زحل و قمر انسلادوس بسیار پیچیده‌تر از رابطه زمین و ماه است. انسلادوس از نظر زمین‌شناسی بسیار فعال است و آبفشان‌های قدرتمند آن، ذرات آب را به فضا پرتاب می‌کنند که همین ذرات، یکی از حلقه‌های زیبای زحل را تغذیه می‌کنند.

علاوه بر این، برخلاف ماهِ ما که بیشتر اوقات خارج از میدان مغناطیسی زمین است، انسلادوس کاملا در آغوش میدان مغناطیسی عظیم زحل (مگنتوسفر) قرار دارد.

با گذشت نزدیک به یک دهه از پایان باشکوه ماموریت کاسینی، میراث این فضاپیما همچنان زنده است و دانشمندان با واکاوی داده‌های به جا مانده از آن، هنوز هم در حال کشف اسرار جدیدی از ارباب حلقه‌های منظومه شمسی هستند.