دوربینهای IMAX، با کیفیت بصری بینظیر و تجربه فراگیر خود، تحولی در صنعت سینما ایجاد کردهاند اما استفاده گسترده هالیوود از آنها با چالشهای بزرگی مواجه است.
کریستوفر نولان، کارگردان مشهور هالیوود بارها توانایی این دوربینها را با ساخت آثاری چون اودیسه به نمایش گذاشته است. با این حال، بسیاری از فیلمسازان به دلیل هزینههای تولید فیلم بالا، پیچیدگیهای فنی و مشکلات عملیاتی، تمایل کمتری به فیلمبرداری ۷۰ میلیمتری با این دوربینهای خاص دارند. همین موانع، استفاده گسترده از آنها را محدود کرده است.
چالشهای کلیدی استفاده از دوربینهای IMAX در هالیوود
هزینه بالای فیلمبرداری یک اثر کامل با دوربینهای ۷۰ میلیمتری IMAX چشمگیر است؛ بهطور مثال، فیلم اودیسه نولان بودجهای معادل ۲۵۰ میلیون دلار دارد. علاوه بر این، سنگینی و صدای زیاد این دوربینها (که کریستوفر نولان آن را به صدای یک ماشین چمنزنی و مت دیمون به «یک غذاساز جلوی صورت» تشبیه کرده) فیلمسازان را مجبور به سازشهای خلاقانه میکند. تا به امروز، هیچکس به جز نولان، قدمی برای مقابله با چالشهای فیلمبرداری انحصاری با دوربینهای IMAX ۷۰ میلیمتری برنداشته است.
چرا کریستوفر نولان تنها کارگردان پیشرو در این زمینه است؟
در حالی که کارگردانانی مانند رایان کوگلر و دنی ویلنوو بخشهایی از فیلمهای خود (به ترتیب «گناهکاران» و «تلماسه») را با دوربینهای ۷۰ میلیمتری IMAX فیلمبرداری کردهاند، نولان تنها کسی است که کل یک پروژه را با این دوربینها به سرانجام رسانده است. بسیاری از فیلمسازان دیگر، آثار خود را صرفاً برای ارتقاء به فرمت آیمکس میسازند، اما تعهد نولان به فیلمبرداری کامل با دوربینهای IMAX ۷۰ میلیمتری، او را در هالیوود منحصر به فرد کرده است.
گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 


