گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن ناسا با میدان دیدی ۱۰۰ برابر وسیعتر از تلسکوپ هابل به فضا میرود تا انقلابی در درک ما از کیهان، ماده تاریک، انرژی تاریک و سیارات فراخورشیدی ایجاد کند.
پس از تلسکوپ فضایی جیمز وب، تلسکوپ نانسی گریس رومن ناسا به عنوان مأموریت اصلی بعدی این سازمان در اخترشناسی، آماده پرتاب شده است. این رصدخانه قدرتمند با توانایی مشاهده نور فروسرخ، برای بررسی سریع مناطق وسیعی از آسمان طراحی گردیده است. قابلیتهای منحصربهفرد رومن ناسا امکان تکمیل و ترکیب مشاهداتش را با تلسکوپ وب فراهم میکند، که در نهایت درک عمیقتری از کیهان به ارمغان خواهد آورد.
میدان دید بیسابقه: ۱۰۰ برابر بزرگتر از هابل
تلسکوپ رومن ناسا دارای آینه اصلی به قطر ۲٫۴ متر است که هماندازه آینه تلسکوپ هابل است. اما ابزار میدان دید گسترده (Wide Field Instrument) آن، با تطابق حساسیت دوربینهای هابل، توانایی تصویربرداری از منطقهای ۱۰۰ برابر بزرگتر را دارد. در حالی که هابل طی بیش از ۳۰ سال حدود ۰٫۱ درصد از آسمان شب را رصد کرده، رومن میتواند کل آسمان را با همان وضوح بررسی کند. این میدان دید وسیع به تلسکوپ رومن ناسا امکان میدهد اجرام کمیاب، ستارههای در حال مرگ، جهانهای جدید و خوشههای کهکشانی را در فواصل کیهانی گسترده کشف کند.
رمزگشایی از ماده تاریک و انرژی تاریک
یکی از اهداف اصلی علمی تلسکوپ رومن ناسا، تحقیق درباره ماده تاریک و انرژی تاریک است؛ دو جزء مرموز که تقریباً تمام جهان را تشکیل میدهند. ماده تاریک گرانش اعمال میکند اما نوری از خود ساطع نمیکند، در حالی که انرژی تاریک با انبساط شتابدار کیهان مرتبط است. آزمایشگاه کیهانشناسی آریزونا از دانشگاه U of A، به سرپرستی الیزابت کراس و تیم ایفلر، در این زمینه فعال خواهد بود. آنها با استفاده از تکنیکهایی مانند همگرایی کینماتیکی و ترکیب تصاویر رومن با اندازهگیریهای طیفسنجی، به دنبال مطالعه دقیقتر این پدیدهها هستند. تلسکوپ رومن ناسا با شناسایی کهکشانها و اندازهگیری ویژگیهایشان، به اخترشناسان کمک میکند تا نقشههای دقیقی از ساختار و تکامل کیهان ایجاد کنند.
- تلسکوپ فضایی رومن ناسا به بزرگترین معمای جهان پایان میدهد!
- تلسکوپ رومن ناسا با سرعتی بیسابقه آماده پرتاب شد؛ جانشین قدرتمند هابل در راه است
- تلسکوپ Roman ناسا ممکن است 100 هزار سیاره جدید کشف کند
کشف مستقیم سیارات فراخورشیدی با کورونوگراف
یکی دیگر از ابزارهای اصلی تلسکوپ رومن، ابزار کورونوگراف (Coronagraph Instrument) است که با مسدود کردن نور ستارههای میزبان، به اخترشناسان امکان میدهد سیارات فراخورشیدی اطراف آنها را به طور مستقیم تصویربرداری کنند. این قابلیت، گام بزرگی در علم سیارات فراخورشیدی محسوب میشود، زیرا بیشتر سیارات شناخته شده به طور غیرمستقیم کشف شدهاند.
کورونوگراف رومن ناسا قادر است سیاراتی را که ۱۰۰ میلیون بار کمنورتر از ستارههایشان هستند، تشخیص دهد که ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ برابر بهتر از کورونوگرافهای فضایی کنونی است. به گفته شویلر ولف، این ابزار پیشگامی حیاتی برای رصدخانه جهانیهای قابل سکونت آینده خواهد بود که بهطور خاص برای جستجوی نشانههای حیات طراحی میشود. محققانی از جمله مارک مارلی، زارا براون، رامیا آنچه و جاستین هوم از دانشگاه آریزونا نیز در توسعه و استفاده از این ابزار برای مطالعه جو سیارات فراخورشیدی و ساختار منظومههای فراخورشیدی مشارکت دارند.
آغاز عملیات علمی تلسکوپ رومن ناسا
پس از آغاز عملیات علمی تلسکوپ رومن ناسا در ژانویه ۲۰۲۷، دادههای آن در اختیار جامعه علمی جهانی قرار خواهد گرفت. دانشگاه آریزونا در ۹ تحقیق تأیید شده توسط ناسا با استفاده از دادههای رومن نقش رهبری خواهد داشت. محققان با استفاده از این مشاهدات، موضوعات مختلفی از جمله سیاهچالههای کلانجرم، عدسیهای گرانشی، شکلگیری کهکشانها، یونش مجدد و غبار کیهانی را بررسی خواهند کرد.