باستان‌شناسان سازه ۶۵۰۰ ساله را کشف کردند که حرکات خورشید و ماه را دنبال می‌کرد

باستان‌شناسان به‌تازگی از کشف سازه ۶۵۰۰ ساله مرموزی در جمهوری چک پرده برداشتند که نه‌تنها قدیمی‌تر از استون‌هنج است بلکه برای رصد دقیق حرکات خورشید و ماه کاربرد داشته است.

کشف یک محوطه باستانی دایره‌ای‌شکل، در فاصله ۴۱ کیلومتری شرق پراگ در جمهوری چک، یکی از مهم‌ترین دستاوردهای باستان‌شناسی در سال‌های اخیر به‌شمار می‌رود. این سازه عظیم که ۲۳۰ متر قطر دارد، از نظر وسعت از استخر انعکاسی واشنگتن دی‌سی نیز بزرگ‌تر است و شواهد نشان می‌دهد که در عصر نوسنگی کاربردهای آیینی و نجومی داشته است. پژوهشگران معتقدند که این مکان باستانی، دیدگاهی جدید از توانایی‌های فرهنگی جوامع اولیه در رصد پدیده‌های سماوی پیش از ساخت استون‌هنج ارائه می‌دهد.

کشف رصدخانه ۶۵۰۰ ساله در جمهوری چک

باستان‌شناسان در شرق پراگ، سازه ۶۵۰۰ ساله دایره‌ای‌شکلی با قطر ۲۳۰ متر کشف کرده‌اند که حدود ۱۰۰۰ سال از استون‌هنج قدیمی‌تر است. این محوطه با ۱۲ ورودی نامتقارن، یک مرکز آیینی برای ردیابی دقیق حرکات خورشید و ماه، از جمله توقف قمری و انقلاب‌های تابستانی و زمستانی، بوده است.

اهمیت آیینی و یافته‌های کلیدی

پیتر کریستوف، باستان‌شناس دانشگاه بوهمیای غربی، شکل دایره‌ای منحصربه‌فرد این محوطه را در دوره نوسنگی بی‌سابقه می‌داند. حفاری‌های جان تورک، فرضیه اهمیت مذهبی این ساختار را در عصر نوسنگی تقویت کرده و منجر به کشف جمجمه و شاخ گاو نر در نزدیکی ورودی‌ها شده است که حاکی از استفاده آیینی و نمادین گاو در جوامع کشاورزی اولیه اروپا است. ارتباط این سازه با طلوع خورشید در انقلاب تابستانی و غروب آن در انقلاب زمستانی، نماد آغاز و پایان برای جوامع پیش از تاریخ، آن را به استون‌هنج پیوند می‌زند.

بیشتر بخوانید

• این سنگ‌های عجیب و اسرارآمیز در مصر، احتمالا اولین رصدخانه جهان باشند
• قدیمی‌تر از اهرام مصر؛ سازه‌های سنگی مستطیلی در عربستان راز قربانی‌های خونین را فاش کردند
• کشف بنای ۷ هزار ساله در لهستان؛ عظیم‌تر از استون هنج
• رمز و راز ۲۰۰۰ ساله فاش شد؛ محموله شگفت‌انگیز یک کشتی رومی باستانی

تغییر کاربری مرموز به گورستان

این مرکز آیینی باستانی شامل خندقی عمیق است، اما چرایی تغییر کاربری آن از عبادتگاه عصر سنگی به گورستان عصر برنز، یک معماست. استخوان‌های انسانی یافت شده در این محل، با حفاری‌های پیشین مربوط به فرهنگ اونیتس در عصر برنز (۲۳۰۰ تا ۱۶۰۰ پیش از میلاد) همخوانی دارد که نشان‌دهنده دفن ۱۸ نفر است. کریستوف می‌گوید بر خلاف استون‌هنج، این بنا تا عصر آهن اهمیت اولیه خود را از دست داده و به یک سکونتگاه عادی تبدیل شده بود.