گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
جدیدترین کلاشینکف روسیه، AK-12 حتی در مدلهای نوساز و تقریباً استفادهنشده نیز نقصهای جدی در لوله و عملکرد نشان میدهد که کارایی آن را در میدان نبرد زیر سوال میبرد و در مقایسه با تفنگهای قدیمیتر AK-74 ضعیفتر عمل میکند.
یک اسلحه ساز اوکراینی به نام دمیترو، با بررسی دقیق پنج تفنگ تهاجمی کلاشینکف روسی غنیمت گرفته شده، نتایج نگرانکنندهای را درباره کیفیت لوله تفنگ AK-12 در مقایسه با نسلهای قدیمیتر AK-74 کشف کرده است. این تجزیه و تحلیل شامل مدلهای مختلف AK-12 از جدیدترین نسلها تا تفنگهایی بود که به تازگی تولید شده بودند. طبق مشاهدات او، تفنگهای AK-74 شوروی، با وجود دههها استفاده سنگین و نگهداری نامناسب، از نظر داخلی وضعیت بهتری نسبت به نمونههای جدید AK-12 داشتند. این یافتهها سوالات جدی درباره دوام و قابلیت اطمینان سلاح روسی AK-12 ایجاد میکند.
بررسی نقصهای AK-12 در مقایسه با AK-74
دمیترو، سه نسل مختلف از تفنگهای AK-12 و دو تفنگ AK-74 را به عنوان نقاط مقایسه بررسی کرد. او با استفاده از یک بورسکوپ (دوربین نازک برای بازرسی داخلی لوله)، وضعیت داخلی هر لوله را بدون باز کردن سلاح ارزیابی کرد.
نخستین تفنگ، یک AK-12 نسل اول از سال ۲۰۱۹، با وجود آسیبهای سطحی ناشی از شرایط نامساعد، پس از تمیز شدن، وضعیت کلی لوله آن قابل قبول بود. خرابی کروم بیشتر در تاج لوله متمرکز بود که به گفته دمیترو تأثیر کمی بر دقت در بردهای رزمی معمول دارد.
- روسیه هوش مصنوعی رزمی جدید را روی جنگنده سوخو-۵۷ آزمایش میکند
- سامانه کانتینری لیزری روسیه؛ سلاح جدید کرملین برای سرنگونی پهپادها
- تراشه ساخت آمریکا در جدیدترین موشک روسیه کشف شد
اما در دومین تفنگ، یک AK-12 نسل دوم، که از نظر ظاهری در شرایط بهتری قرار داشت، دمیترو متوجه شد که روکش کروم لوله در حال پوسته پوسته شدن است و تاج لوله نیز به شدت آسیب دیده است. او این آسیب را بدتر از نمونههای قدیمیتر نسل اول AK-12 و حتی AK-74های بسیار قدیمیتر دانست و توصیه به کنار گذاشتن کامل آن کرد.
شگفتانگیزترین مورد، یک AK-12 معیوب نسل سوم تولید ۲۰۲۶ بود که تقریباً استفاده نشده به غنیمت گرفته شده بود. با این حال، بازرسی عمیقتر نزدیک پورت گاز، حفرههای عمیقی در فلز نشان داد که شبیه زخمهای سوراخکننده بودند و میتوانستند به سوراخ شدن کامل دیواره لوله منجر شوند. تاج لوله نیز با وجود استفاده ناچیز، به خوبی شکل نگرفته بود. دمیترو حکم داد که این تفنگ کاملاً نو، ارزش حمل به میدان نبرد را ندارد.
در مقابل، یک AK-74 ساخت ۱۹۸۳، با وجود سابقه استفاده بسیار زیاد و نگهداری نامناسب، لولهای در شرایط “زنده” و بدون آسیب کروم نشان داد. همچنین، یک AK-74 دیگر از سال ۱۹۹۰، با وجود زنگزدگی خارجی بیشتر، ساییدگی کمتری نسبت به نمونههای AK-12 در لوله داشت و محفظه آن سالم مانده بود.
مشکلات مکانیکی و فلسفه طراحی AK-12
دمیترو علاوه بر مشکلات لوله، به یک نقص مکانیکی خاص در مدلهای اولیه تفنگ AK-12 اشاره کرد: محدودکننده شلیک دو گلولهای که از فلزی بیکیفیت ساخته شده و میتواند باعث گیر کردن پیچ و قفل شدن آن در عقب شود. او گفته بود که یک سرباز روسی به دلیل گیر کردن تفنگش در نبرد کشته شده است.
او با جمعبندی مشاهدات مکرر خود، نتیجه گرفت که به طور غیرمعمول، سریهای قدیمیتر AK-12 گاهی لولههای بهتری نسبت به مدلهای جدیدتر داشتهاند. دمیترو استدلال میکند که AK-74 همچنان برای نگهداری و اصلاح در میدان نبرد آسانتر است، زیرا قطعات آن به راحتی قابل تعویض هستند، در حالی که قطعات معادل در AK-12 اغلب با پین یا پرس ثابت شدهاند و عملاً غیرقابل تعویض هستند. نتیجهگیری کلی او این بود که AK-74 اصلی برای دوام نظامی ساخته شده است، اما تفنگهای برند کلاشینکف امروزی، بیشتر برای برنده شدن در قراردادهای تدارکاتی دولتی و نه برای مقاومت در برابر استفاده رزمی مداوم، طراحی میشوند. گزارشهایی از نقصهای ساخت از اوایل توسعه AK-12 وجود داشته، از جمله “اشکالات فنی” که در آزمایشات اولیه سال ۲۰۱۲ تایید شد و منجر به بازطراحی کامل آن در سال ۲۰۱۶ گردید.