گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
کشف شواهد جدیدی از برخورد سیارک دریای شمال، پرده از راز چگونگی پیدایش دهانه سیلورپیت برداشت و جزئیات حادثه‌ای عظیم را برملا ساخت که میلیون‌ها سال پیش سونامی ۱۰۰ متری به راه انداخت.
دریای شمال، گنجینه‌ای از اسرار زمین‌شناسی است که سال‌ها ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده بود. اکنون، پژوهشگران با بررسی دقیق‌ترین داده‌ها، به شواهد انکارناپذیری دست یافته‌اند که وجود یک شهاب‌سنگ عظیم را در زیر آب‌های این دریا اثبات می‌کند. این کشف نه تنها به یک مناقشه طولانی پایان می‌دهد، بلکه نگاه ما را به قدرت تخریبگر اجرام کیهانی تغییر می‌دهد.
راز دهانه سیلورپیت در اعماق دریای شمال
دهانه سیلورپیت (Silverpit Crater)، سازه‌ای عظیم و مدفون در عمق ۷۰۰ متری بستر دریای شمال، تقریباً ۸۰ مایل دورتر از سواحل یورکشایر انگلستان، برای سال‌ها منشأ یک راز بزرگ بود. این دهانه که حدود ۳ کیلومتر عرض دارد و با شبکه‌ای از گسل‌های دایره‌ای شکل به وسعت ۲۰ کیلومتر احاطه شده است، نخستین بار در سال ۲۰۰۲ کشف شد. شکل تقریباً دایره‌ای، قله مرکزی برجسته و حلقه‌های گسلی اطراف آن، شباهت زیادی به دهانه‌های برخوردی دیگر داشت و فرضیه برخورد یک سیارک یا دنباله‌دار را مطرح می‌کرد.
اما، همه دانشمندان متقاعد نشده بودند. برخی از زمین‌شناسان معتقد بودند که این ساختار غیرمعمول، نتیجه حرکت توده‌های نمکی زیرزمینی یا فعالیت‌های آتشفشانی است که باعث فروریختن بستر دریا شده‌اند. این مناقشه برای بیش از دو دهه ادامه یافت و حتی در سال ۲۰۰۹، زمین‌شناسان در مجله Geoscientist درباره این توضیحات رقیب رأی‌گیری کردند که اغلب شرکت‌کنندگان فرضیه برخورد سیارک را رد کردند.
شواهد قطعی: پایان مناقشه‌ای چندین‌ساله
تیمی از پژوهشگران به سرپرستی دکتر Dr. Uisdean Nicholson از دانشگاه Heriot-Watt University در ادینبورگ، قوی‌ترین شواهد را برای اثبات منشأ سیارکی سیلورپیت ارائه کرده‌اند. آن‌ها با ترکیب تصویربرداری پیشرفته لرزه‌نگاری، بررسی میکروسکوپی نمونه‌های سنگی و شبیه‌سازی‌های کامپیوتری، توانستند این رویداد خشن را بازسازی کنند. این یافته‌ها که در نشریه Nature Communications منتشر شده، سیلورپیت را به‌عنوان یکی از معدود دهانه‌های برخوردی تأییدشده روی زمین معرفی می‌کند.
- سقوط سنگ آسمانی بر بام خانه مسکونی در نیوجرسی راز منشا حیات روی زمین را فاش کرد!
- دنباله‌دار، سیارک، شهاب و شهاب‌سنگ چه تفاوتی با هم دارند؟
- تونل های گدازه مریخ و ماه؛ پناهگاه طبیعی فضانوردان در برابر خطرات کیهانی
- کدام مناطق زمین بیشتر در خطر برخورد شهاب سنگ هستند
داده‌های لرزه‌نگاری بهبودیافته به پژوهشگران اجازه داد تا ساختار داخلی سیلورپیت را با جزئیات بی‌سابقه‌ای بررسی کنند. اما قاطع‌ترین مدرک، کریستال‌های معدنی کمیابی بود که از حفاری یک چاه نفتی در نزدیکی دهانه و در همان عمق بستر دهانه پیدا شدند. این کریستال‌های shocked quartz and feldspar، دارای ساختار داخلی تغییریافته‌ای هستند که فقط تحت فشار شدید ناشی از امواج ضربه‌ای عظیم (مانند برخورد پرسرعت یک سیارک) ایجاد می‌شوند و فرآیندهای زمین‌شناختی عادی نمی‌توانند چنین ویژگی‌هایی را تولید کنند.
سیارکی ۱۶۰ متری، سونامی غول‌پیکر به راه انداخت
با تأیید منشأ دهانه، پژوهشگران از مدل‌های عددی و شبیه‌سازی‌های کامپیوتری برای بازسازی آنچه در طول این برخورد رخ داده است، استفاده کردند. نتایج آن‌ها نشان می‌دهد که یک سیارک به قطر تقریبی ۱۶۰ متر از سمت غرب و با زاویه‌ای کم‌عمق به بستر دریا برخورد کرده است. اگرچه این سیارک بسیار کوچک‌تر از سیارکی بود که به انقراض دایناسورها منجر شد، اما با سرعت‌های کیهانی، قادر به آزادسازی انرژی بسیار زیادی بوده است.
بر اساس شبیه‌سازی‌ها، این برخورد پرقدرت، مقادیر عظیمی از سنگ و آب دریا را به شدت جابه‌جا کرده و یک پرده از آوار را به ارتفاع ۱٫۵ کیلومتر به هوا فرستاده است. سپس این مواد به داخل اقیانوس سقوط کرده و سونامی مهیبی به ارتفاع بیش از ۱۰۰ متر ایجاد کرده‌اند. دکتر نیکلسون توضیح داد که در عرض چند دقیقه، این برخورد «یک پرده از سنگ و آب به ارتفاع ۱٫۵ کیلومتر ایجاد کرد که سپس به داخل دریا سقوط کرده و سونامی با ارتفاع بیش از ۱۰۰ متر به وجود آورد.»
اهمیت دهانه سیلورپیت برای درک برخوردهای کیهانی
زمین در طول تاریخ خود، برخوردهای سیارکی و دنباله‌دار بی‌شماری را تجربه کرده، اما تعداد نسبتاً کمی از دهانه‌های برخوردی قابل شناسایی باقی مانده‌اند. فرسایش، رسوب‌گذاری و تکتونیک صفحه‌ای به طور مداوم سطح سیاره را تغییر می‌دهند و طی میلیون‌ها سال، می‌توانند شواهد برخوردهای باستانی را از بین ببرند یا کاملاً دفن کنند. به همین دلیل، مکان‌های برخوردی فوق‌العاده‌ای مانند سیلورپیت از نظر علمی بسیار ارزشمند هستند.
- برخورد شهاب‌سنگ با خودروی تسلا در حال حرکت، شیشه جلو را ذوب کرد!
- نورهای مرموز که گاهی اوقات روی ماه دیده می‌شوند، چه چیزی هستند؟
- از باران ماهی تا پول و عنکبوت؛ ۱۰ چیز ترسناک و غیرمعمول که از آسمان افتاده‌اند
دکتر نیکلسون اظهار داشت: «سیلورپیت یک دهانه برخورد فراصوت نادر و فوق‌العاده حفظ شده است. این دهانه‌ها به دلیل پویایی زمین، نایاب هستند؛ تکتونیک صفحه‌ای و فرسایش تقریباً تمام آثار بیشتر این رویدادها را از بین می‌برند.» او افزود که حدود ۲۰۰ دهانه برخوردی تأییدشده روی خشکی وجود دارد و تنها حدود ۳۳ مورد در زیر اقیانوس شناسایی شده‌اند.
با تأیید منشأ سیلورپیت، این دهانه به گروه کوچکی از سازه‌های برخوردی مهم زیر آبی و مدفون، از جمله دهانه Chicxulub در مکزیک (مرتبط با انقراض جمعی دایناسورها) و دهانه Nadir در سواحل غرب آفریقا (یکی دیگر از سایت‌های برخوردی سیارکی تأییدشده اخیر) می‌پیوندد. با مطالعه ویژگی‌های فوق‌العاده حفظ‌شده سیلورپیت، دانشمندان امیدوارند بهتر درک کنند که وقتی یک سیارک به اقیانوس برخورد می‌کند چه اتفاقی می‌افتد، چگونه سنگ‌های اطراف واکنش نشان می‌دهند و چنین رویدادی چه معنایی برای آینده زمین خواهد داشت.