جنگنده رادارگریز J-20S

ادعای چین: جنگنده رادارگریز J-20S قادر به غرق کردن ناوهای هواپیمابر آمریکاست

جنگنده رادارگریز J-20S چین، طبق ادعای رسانه‌های دولتی این کشور، اکنون توانایی غرق کردن ناوهای هواپیمابر آمریکایی را یافته است.

در هفته‌های اخیر، گزارش‌های متعددی در رسانه‌های دولتی چین منتشر شده که از قابلیت‌های جدید و چشمگیر برای ناوهای هواپیمابر آمریکایی خبر می‌دهند. این ادعاها حاکی از آن است که پکن سیستم‌های موشکی و هدف‌گیری پیشرفته‌ای به جت‌های پنهان‌کار نسل پنجمی J-20S افزوده است. آیا این تحول می‌تواند موازنه قدرت نظامی در دریای چین جنوبی را به چالش بکشد؟

قابلیت‌های ادعایی و چالش موشک ضدکشتی J-20S

یک سخنگوی نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق چین در یک کنفرانس خبری که از تلویزیون مرکزی این کشور پوشش داده شد، ادعا کرد جنگنده J-20S از قابلیت‌های برتری هوایی میان‌برد و دوربرد استثنایی، توانایی حمله دقیق به اهداف زمینی و دریایی، آگاهی موقعیتی برجسته، قابلیت‌های اخلال الکترونیکی و فرماندهی و کنترل تاکتیکی برخوردار است. این جنگنده همچنین قادر به انجام عملیات تیمی با پهپادهای بدون سرنشین است.

J-20S یک نسخه دو سرنشینه از جنگنده J-20 است که از پایگاه‌های زمینی پرواز می‌کند، زیرا برای عملیات از روی ناوهای هواپیمابر بسیار بزرگ است. این نسخه دو سرنشینه یک خدمه اضافی برای مدیریت جنگ الکترونیک، حسگرها و اطلاعات هدف‌گیری و همچنین هدایت پهپادهای «بال‌پرواز وفادار» در مأموریت‌ها دارد. جنگنده J-20 از سال ۲۰۱۱ عملیاتی شده و چین در حال حاضر ۵۰۰ فروند از آن را در انواع مختلف در اختیار دارد. این کشور با نرخ ۱۰۰ فروند در سال به ناوگان خود اضافه می‌کند و انتظار می‌رود تعداد کل به ۱۰۰۰ فروند برسد. مدل‌های اولیه از موتورهای AL-31F روسی یا WS-10C چینی استفاده می‌کردند که سپس با موتور قدرتمندتر WS-15 ساخت داخل ارتقا یافتند.

با این حال، یک چالش اساسی برای جنگنده J-20S در مأموریت‌های ضدکشتی، نداشتن یک موشک کروز جمع‌وجور است که بتواند به صورت داخلی حمل شود. موشک‌های کروز ضدکشتی فعلی چین مانند YJ-12 یا YJ-21 مافوق صوت، باید به صورت خارجی حمل شوند که این امر قابلیت رادارگریزی جنگنده را به طور کامل از بین می‌برد. هرچند نقشه‌هایی فاش شده آنلاین از تلاش چین برای ساخت موشکی کمتر از ۴ متر خبر می‌دهد. یک احتمال دیگر این است که J-20S اصلاً موشک ضدکشتی حمل نکند؛ بلکه به عنوان یک هواپیمای شناسایی رادارگریز عمل کند. در این سناریو، می‌تواند به صورت پنهانی به گروه ضربت ناو هواپیمابر آمریکایی نزدیک شود، اطلاعات را به پایگاه‌های زمینی منتقل کند تا موشک‌های کروز شلیک شوند و J-20S اطلاعات به‌روز شده را برای هدایت از راه دور ارائه دهد.

بیشتر بخوانید

شک و تردیدها پیرامون رادارگریزی و توان واقعی J-20

تحلیلگران نظامی غربی عموماً با تردید به ادعاهای چین در مورد قابلیت‌های نظامی نگاه می‌کنند، زیرا در گذشته، سخت‌افزارهای نظامی روسی و چینی در درگیری‌های واقعی، کارایی کمتری نسبت به آنچه در کنفرانس‌های خبری و نمایش‌های عمومی اعلام شده بود، از خود نشان داده‌اند. تاکنون، چین هیچ‌گونه نمایشی از توانایی ضدکشتی جنگنده رادارگریز J-20S ارائه نداده است.

کارشناسان هوانوردی همچنین در مورد وضعیت J-20 به عنوان یک جنگنده رادارگریز نسل پنجم واقعی تردید دارند و به ویژگی‌هایی اشاره می‌کنند که بیشتر در هواپیماهای نسل چهارم دیده می‌شود. این موارد شامل موارد زیر است:

  • ورودی‌های هوای متقاطع بدون جداکننده (Diverterless Supersonic Intakes): این ورودی‌ها برای قابلیت رادارگریزی کمینه بهینه نیستند.
  • نازل‌های موتور دندانه‌دار: این نازل‌ها برخلاف «پر پرنده» (Turkey Feathers) در اگزوز هواپیماهایی مانند F-15EX Eagle II، امضای فروسرخ کاهش‌یافته‌ای ندارند.
  • بالک‌های کانارد: J-20 از بالک‌های کانارد (سطوح کنترلی اضافی) برای تثبیت هواپیمای عظیم در سرعت‌های پایین استفاده می‌کند. در هنگام استفاده، این کاناردها به شدت در رادار قابل مشاهده هستند.
  • عملگرهای فلپ نمایان: زیر بال، عملگرهای فلپ نمایان و غیر رادارگریز هستند.
  • اندازه بزرگ: اندازه صرف J-20S نیز به این معنی است که در مقایسه با هواپیماهای آمریکایی مشابه، امضای راداری بسیار بزرگ‌تری از کناره یا عقب خواهد داشت.

در نهایت، ناظران غربی باید ادعاهایی مبنی بر توانایی J-20S در غرق کردن ناوهای هواپیمابر را با تردید بنگرند تا زمانی که چین بتواند آن را فراتر از یک کنفرانس خبری پخش شده در رسانه‌های دولتی خود، به نحوی به نمایش بگذارد.

0 دیدگاه
جدیدترین
قدیمی ترین بیشترین رای