گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
عجیب‌ترین اسلحه‌های جنگی تاریخ همواره در پی برتری و تغییر سرنوشت نبردها بوده‌اند با این حال برخی از این ابزارها نتیجه‌ای جز تعجب یا شکست به بار نیاورده‌اند.
از چوب‌های نوک‌تیز دوران باستان گرفته تا پیچیده‌ترین فناوری‌های نظامی مدرن، انسان برای غلبه بر دشمنانش همواره به دنبال ابداع و توسعه سلاح‌های جدید بوده است. گاهی اوقات این تلاش‌ها به اختراعات عجیب نظامی منجر شده که با وجود خلاقیت، کارایی مورد انتظار را نداشته‌اند. این مقاله به معرفی ۱۲ مورد از غیرعادی‌ترین اسلحه‌هایی می‌پردازد که در طول تاریخ نبردها به کار گرفته شده‌اند.
وسپا ۱۵۰ تی‌ای‌پی (Vespa 150 TAP)
یکی از عجیب‌ترین اسلحه‌های جنگی پس از جنگ جهانی دوم، اسکوتر ضدتانک وسپا ۱۵۰ تی‌ای‌پی (Vespa 150 TAP) فرانسوی بود. این وسیله که به بازوکا اسکوتر معروف شد، برای چتربازان طراحی شده بود و یک تفنگ بدون لگد ۷۵ میلی‌متری M20 را حمل می‌کرد. حدود ۶۰۰ دستگاه از این اسکوتر بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۹ تولید شد و در جنگ الجزایر فرانسه به کار رفت. با برد موثر ۶.۴ کیلومتر و توانایی نفوذ به ۱۰۰ میلی‌متر زره، عمدتا برای مقابله با استحکامات و پشتیبانی خودروهای سبک استفاده شد نه تانک‌ها، اما به‌عنوان وسیله‌ای ارزان و سریع برای جابجایی این سلاح موثر بود.
مسراشمیت ام‌ای ۱۶۳ کومت (Messerschmitt Me 163 Komet)
آلمان در اواخر جنگ جهانی دوم، جت رهگیر مسراشمیت ام‌ای ۱۶۳ کومت (Messerschmitt Me 163 Komet) را ساخت که تنها هواپیمای رهگیر موشکی عملیاتی در نبردها بود. این هواپیمای پرسرعت با حداکثر سرعت ۹۵۹ کیلومتر بر ساعت، برای رسیدن سریع به بمب‌افکن‌های متفقین طراحی شد. کومت که به دو توپ ۳۰ میلی‌متری Mk.108 مجهز بود، موفق به سرنگونی ۹ هواپیمای دشمن شد اما به‌دلیل مانورپذیری پایین و تنها ۸ دقیقه زمان پرواز با موتور موشکی، چالش‌های عملیاتی زیادی داشت و پس از اتمام سوخت باید به سمت پایگاه خود سُر می‌خورد.
ویندکانونه (The Windkanone)
در جنگ جهانی دوم، آلمان برای مقابله با بمباران هوایی، سلاح غیرمعمولی به نام ویندکانونه (Windkanone) یا توپ بادی را ابداع کرد. این دستگاه با هدف ارزان‌تر بودن از مهمات ضدهوایی، قرار بود با شلیک هوای فشرده (ترکیب هیدروژن و اکسیژن) هواپیماهای متفقین را سرنگون کند. یک نمونه از این سلاح در سال ۱۹۴۵ روی پلی بر رودخانه الب نصب شد، اما برای اثربخشی نیاز داشت هواپیماها در ارتفاعی بسیار پایین‌تر از ۲۱۳ متر پرواز کنند که هرگز محقق نشد.
سگ‌های ضدتانک (Anti-Tank Dogs)
در طول جنگ جهانی دوم، شوروی از سگ‌های ضدتانک به‌عنوان یک تکنولوژی نظامی عجیب و وحشتناک استفاده کرد. این سگ‌ها برای حمل مواد منفجره به زیر تانک‌های دشمن آموزش دیده بودند. اگرچه این روش در برخی موارد موثر بود، اما سگ‌ها برای تشخیص باک‌های دیزلی آموزش دیده بودند، در حالی که تانک‌های آلمانی بنزین مصرف می‌کردند و همین امر گاهی باعث می‌شد سگ‌ها به اشتباه تانک‌های خودی را هدف قرار دهند. شوروی مدعی نابودی ۳۰۰ تانک دشمن شد که این رقم هرگز تایید نشد، اما آموزش سگ‌ها برای این منظور تا سال ۱۹۹۶ در روسیه ادامه یافت.
کروملاوف (The Krummlauf)
کروملاوف (Krummlauf) یکی از عجیب‌ترین اسلحه‌های جنگی آلمان در جنگ جهانی دوم بود؛ لوله‌ای خمیده که به تفنگ تهاجمی StG 44 متصل می‌شد تا سربازان بتوانند از پشت سنگرها یا گوشه‌ها شلیک کنند. این ایده در زوایای ۳۰ تا ۹۰ درجه پیاده شد. با این حال، به‌دلیل فشار گلوله و اصطکاک، لوله پس از حدود ۳۰۰ شلیک فرسوده می‌شد و اغلب گلوله‌ها در داخل آن خرد می‌شدند. اگرچه در آن زمان کارایی محدودی داشت، اما کروملاوف پیش‌زمینه‌ای برای توسعه سیستم‌های مدرن‌تری مانند کرنر شات سی‌اس‌ام (Corner Shot CSM) شد.
مین‌های ردیاب گولیاث (Goliath Tracked Mines)
در جنگ جهانی دوم، آلمان از گولیاث ترکد ماینز (Goliath Tracked Mines) استفاده کرد که توسط متفقین «تانک‌های سوسک» نامیده می‌شدند و در واقع نوعی مین‌های کنترل از راه دور بودند؛ می‌توان آن‌ها را از اولین نمونه‌های تکنولوژی نظامی رباتیک دانست. این مینی‌تانک‌ها که با کابل‌های ۶۵۴ متری کنترل می‌شدند، ۴۵ تا ۱۰۰ کیلوگرم مواد منفجره حمل کرده و برای انفجار زیر پل‌ها یا تانک‌های دشمن طراحی شده بودند. گولیاث‌ها با وجود سرعت کمتر از ۶.۴ کیلومتر بر ساعت و هزینه بالا، راه را برای توسعه آینده پهپادها در جنگ هموار کردند.
بمب بالونی فوگو (Fugo Balloon Bomb)
ژاپن در اواخر جنگ جهانی دوم، در پاسخ به حملات هوایی آمریکا، هزاران بمب بالونی فوگو را به سمت ایالات متحده فرستاد. این بالون‌های هیدروژنی که به بمب‌های آتش‌زا و مواد منفجره مجهز بودند، قرار بود وحشت ایجاد کرده و آتش‌سوزی در جنگل‌ها راه بیندازند. با این حال، به‌دلیل وسعت زیاد مناطق غیرمسکونی آمریکا، بیشتر آن‌ها بی‌اثر بودند و تنها شش شهروند آمریکایی بر اثر انفجار تصادفی یکی از آن‌ها جان باختند. با وجود نگرانی آمریکا از احتمال حمل تسلیحات شیمیایی یا بیولوژیکی، بیشتر این بالون‌ها سرنگون شدند و اهدافشان را محقق نکردند.
ولرود (The Welrod)
ولرود (Welrod) نام یک پیستول عجیب بریتانیایی بود که در جنگ جهانی دوم به‌عنوان سلاحی مخفی برای نیروهای ویژه و مقاومت فرانسه طراحی شد. این سلاح در کالیبرهای ۰.۳۲ آک‌پ (0.32 ACP) و ۹ میلی‌متر، دارای صداخفه‌کن یکپارچه بود که صدای شلیک را به حدود ۷۳ دسی‌بل کاهش می‌داد؛ تقریبا هم‌اندازه صدای مکالمه. ولرود که عمدتا برای عملیات ترور و حذف نگهبانان از فاصله نزدیک استفاده می‌شد، در جنگ فالکلند و عملیات طوفان صحرا نیز به کار گرفته شد.
سی‌اس‌اس هانتلی (CSS Hunley)
در طول جنگ داخلی آمریکا، زیردریایی سی‌اس‌اس هانتلی (CSS Hunley) متعلق به کنفدراسیون، یک زیردریایی هشت نفره با نیروی محرکه دستی بود که در سال ۱۸۶۳ به آب انداخته شد. این زیردریایی، با وجود حوادث متعدد و کشته شدن ۱۳ نفر از خدمه‌اش پیش از عملیات، در ۱۷ فوریه ۱۸۶۴ موفق به غرق کردن یواس‌اس هاوساتونیک (USS Housatonic) شد که اولین غرق موفقیت‌آمیز یک کشتی جنگی توسط زیردریایی بود. اما هانتلی نیز بلافاصله پس از حمله به همراه هدفش غرق شد و تمام خدمه آن جان باختند، که نشان‌دهنده نقص جدی در طراحی این زیردریایی دستی بود.
- سلاح عجیب بریتانیا در جنگ جهانی دوم؛ چرخ‌های انفجاری برای شکستن استحکامات نازی‌ها
- ۴ تفنگ تک‌تیرانداز برتر تاریخ که نامشان ماندگار شد؛ از McMillan کریس کایل تا Barrett
- تصاویری از ۱۰ شهری که در جنگ جهانی دوم شدیدا تخریب شدند!
- جنگنده عجیب آلمان نازی که قرار بود با زغال‌سنگ پرواز کند
باتری بیلینگهرست ریکوا (The Billinghurst Requa Battery)
در زمان جنگ داخلی آمریکا، باتری بیلینگهرست ریکوا (Billinghurst Requa Battery) به‌عنوان یک سلاح آتش‌سریع ظهور کرد. این سامانه شامل ۲۵ لوله تفنگ کالیبر ۰.۵۲ بود که به‌صورت افقی روی یک ارابه چرخ‌دار نصب شده و می‌توانستند به‌طور همزمان شلیک شوند. با نرخ آتش ۱۷۵ گلوله در دقیقه که با خشاب‌های ۲۵ گلوله‌ای تغذیه می‌شد، این سلاح بسیار سریع‌تر از تفنگ‌های فتیله‌ای رایج بود، اما تنها به‌صورت محدود در نبردها به کار گرفته شد.
اورومی (Urumi)
اورومی شمشیری شلاقی بود که در حدود سال ۳۰۰ پیش از میلاد در هند باستان مورد استفاده قرار می‌گرفت و دارای تیغه‌های بلند و انعطاف‌پذیر تا ۱۵۲ سانتی‌متر بود که گاهی بیش از ۱۰ تیغه به یک دسته متصل می‌شد. این شمشیرها از فولاد حاوی فسفر ساخته می‌شدند، نازک، محکم و انعطاف‌پذیر بودند و معمولا برای پنهان‌سازی دور کمر بسته می‌شدند. استفاده از اورومی نیاز به آموزش گسترده داشت، زیرا به همان اندازه که می‌توانست به دشمن آسیب بزند، برای خود فرد نیز خطرناک بود. این سلاح، جزئی اساسی از هنر رزمی کالاری‌پایاتوی هند محسوب می‌شود.
خوک‌های آتش‌زا (Incendiary Pigs)
رومیان باستان از خوک‌های آتش‌زا به‌عنوان یکی از عجیب‌ترین اسلحه‌های جنگی خود برای مقابله با فیل‌های جنگی استفاده می‌کردند. با پی بردن به ترس فیل‌ها از صدای جیغ خوک‌ها، آن‌ها را با قیر یا چربی آغشته کرده و آتش می‌زدند تا به سمت فیل‌های دشمن فرار کنند و باعث وحشت آن‌ها شوند. یکی از مشهورترین موارد استفاده در محاصره مگارا در سال ۲۶۶ پیش از میلاد بود که مگاری‌ها با این ترفند فیل‌های جنگی آنتیگونوس دوم گوناتاس را پراکنده کردند. هرچند با عادت دادن فیل‌ها به حضور خوک‌ها، اثربخشی این روش به مرور کاهش یافت.