تغییر مدار ماهواره‌ها با جو زمین

برنامه جدید پنتاگون و دارپا؛ تغییر سریع مدار ماهواره‌ها با کمک جو زمین

پنتاگون و دارپا به دنبال راه‌حلی نوآورانه برای تغییر مدار ماهواره‌ها با جو زمین هستند تا امکان مانورهای سریع و وسیع‌تر را در فضا بدون اتکا به سوخت زیاد فراهم آورند.

آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته دفاعی ایالات متحده، معروف به دارپا، اخیراً از برنامه‌ای بلندپروازانه به نام آنزیو (Anzio) رونمایی کرده است. هدف اصلی این طرح، توسعه فناوری‌هایی است که به فضاپیماها امکان می‌دهد تا برای جابجایی‌های گسترده و سریع مداری خود، به جای مصرف سوخت‌های گران‌قیمت، از جو فوقانی زمین بهره ببرند. این رویکرد می‌تواند محدودیت‌های فعلی ماهواره‌ها در تغییر موقعیت مداری را تا حد زیادی کاهش دهد و انعطاف‌پذیری عملیاتی آن‌ها را افزایش دهد.

هدف برنامه آنزیو؛ مانورهای سریع با حداقل سوخت

آژانس دارپا در تاریخ ٩ نوامبر از برنامه‌ای تحت عنوان آنزیو خبر داد. این برنامه که توسط دفتر فناوری‌های تاکتیکی دارپا مدیریت می‌شود، با هدف توسعه فناوری‌هایی آغاز شده که به فضاپیماها امکان می‌دهد تا برای تغییرات بزرگ و سریع مداری خود، به جای اتکا به سوخت‌های موشکی، از جو فوقانی زمین استفاده کنند. این رویکرد انقلابی، نیاز به پیشرانه‌ها را به شکل قابل توجهی کاهش خواهد داد.

هدف نهایی برنامه آنزیو، توسعه فناوری‌های نوآورانه «آیروبازدید» برای فضاپیماهاست که امکان انتقال مداری بزرگ، سریع و دقیق را با کاهش چشمگیر نیاز به سوخت فراهم می‌کند. دارپا چهار حوزه فناوری کلیدی را برای این پروژه مد نظر قرار داده است: سیستم‌های حفاظت حرارتی، سیستم‌ها و الگوریتم‌های کنترل، سنجش اتمسفری و پوسته‌های سبک آیرودینامیک. این برنامه بر سخت‌افزار و نرم‌افزاری متمرکز است که ماهواره‌ها برای بقا و هدایت در جو و بازگشت به مداری متفاوت به آن نیاز دارند.

بیشتر بخوانید

چگونه جو زمین به کمک ماهواره‌ها می‌آید؟

فناوری آیروبازدید، شامل روش‌هایی است که در آن‌ها نیروی کشش یا برآی جوی جایگزین مصرف سوخت می‌شود. این تکنیک‌ها امکان مانورهای مداری را با کارایی بسیار بالاتری فراهم می‌کنند. به عنوان مثال، در روش «آیروبرکینگ»، فضاپیما با عبورهای مکرر از جو فوقانی و رقیق، به تدریج ارتفاع مدار خود را کاهش می‌دهد. تاکید دارپا بر انتقال‌های «سریع» مداری و توسعه پوسته‌های آیرودینامیک و سیستم‌های حفاظت حرارتی، نشان می‌دهد که این برنامه فراتر از آیروبرکینگ کُند و چند هفته‌ای مأموریت‌های گذشته خواهد بود.

برنامه آنزیو دارپا

سوخت، مهم‌ترین عامل محدودکننده برای مانورهای ماهواره‌ها در مدار است. حتی برای تغییر یک درجه‌ای شیب مدار یک فضاپیما در مدار پایین زمین، نیاز به تغییر سرعتی در حدود ١٣٥ متر بر ثانیه است. تغییرات شیب مداری بزرگ‌تر می‌تواند سوختی بیشتر از کل سوخت مورد نیاز ماهواره برای طول عمرش را مصرف کند. بنابراین، استفاده از جو برای انجام بخشی از این کار، می‌تواند به ماهواره‌ها اجازه دهد تا بیشتر تغییر موقعیت دهند یا سوخت کمتری برای همان مأموریت حمل کنند.

تجربه‌های پیشین: از مگلان تا هواپیمای فضایی X-37B

مفهوم آیروبرکینگ بیش از سه دهه پیش توسط ناسا در سیارات دیگر به اثبات رسید. فضاپیمای مگلان (Magellan) ناسا در تاریخ ٢٥ مه ١٩٩٣، طی بیش از ٧٥ روز بارها از جو فوقانی سیاره زهره عبور کرد و مدار بیضوی ٣ ساعت و ١٥ دقیقه‌ای خود را به مداری تقریباً دایره‌ای با زمان ٩٤ دقیقه تغییر داد. این مأموریت، اولین مورد استفاده از کشش جوی برای تغییر مدار یک فضاپیمای سیاره‌ای بود و بعدها ماهواره‌های مدارگرد مریخ نیز از این تکنیک برای صرفه‌جویی در مصرف سوخت بهره بردند.

برنامه آنزیو دارپا

ارتش ایالات متحده نیز آیروبرکینگ را در اطراف زمین آزمایش کرده است. هواپیمای فضایی X-37B نیروی فضایی آمریکا، که در هفتمین مأموریت خود با موشک فالکون هوی اسپیس‌ایکس (SpaceX Falcon Heavy) به مدار بیضوی بسیار بلند پرتاب شد، از کشش جوی در عبورهای متعدد برای تغییر مدار با حداقل سوخت استفاده کرد. این هواپیما پس از بیش از ٤٣٤ روز در فضا، در تاریخ ٧ مارس ٢٠٢٥ در پایگاه نیروی فضایی وندنبرگ در کالیفرنیا فرود آمد. ستوان بلین استوارت، مدیر برنامه X-37B، این مانور آیروبرکینگ نوآورانه را یکی از دستاوردهای اصلی مأموریت دانست.

X-37B یک وسیله نقلیه بالدار است که برای تحمل گرمای ورود مجدد به جو طراحی شده است. اما علاقه دارپا به پوسته‌های سبک آیرودینامیک و حفاظت حرارتی نشان می‌دهد که برنامه آنزیو قصد دارد قابلیتی مشابه را برای فضاپیماهایی که طراحی هواپیمای فضایی ندارند، فراهم کند و به این ترتیب، افق‌های جدیدی را در تغییر مدار ماهواره‌ها با جو زمین بگشاید.

فناوری‌های کلیدی و چالش‌های امنیتی

این برنامه با تدابیر امنیتی شدید مدیریت خواهد شد. روز صنعت (industry day) که برای شرکت‌ها در آرلینگتون، ویرجینیا، در تاریخ ١٦ و ١٧ دسامبر برگزار می‌شود، در سطح اطلاعات طبقه‌بندی‌نشده کنترل‌شده (CUI) قرار دارد و شامل اطلاعاتی خواهد بود که تحت مقررات بین‌المللی ترافیک اسلحه (ITAR) محدود شده‌اند. به همین دلیل، حضور در آن فقط به شهروندان و ساکنان دائم ایالات متحده که نماینده شرکت‌های آمریکایی هستند، محدود می‌شود و ورود تلفن یا دستگاه‌های الکترونیکی به اتاق ممنوع است.

پیش‌نویس فراخوان برنامه نیز حاوی اطلاعات کنترل‌شده خواهد بود و پیشنهاددهندگان باید گواهینامه سطح ٢ مدل بلوغ امنیت سایبری (CMMC Level 2) را داشته باشند که شامل ١١٠ الزامات امنیتی در نشریه ویژه ٨٠٠-١٧١ انستیتوی ملی استانداردها و فناوری (NIST) است. این تدابیر نشان‌دهنده اهمیت استراتژیک و حساسیت بالای این پروژه برای پنتاگون است.

0 دیدگاه
جدیدترین
قدیمی ترین بیشترین رای