برخلاف بسیاری از تمدنهای همدوره، زنان در مصر باستان از حقوق قانونی و اجتماعی برابر با مردان برخوردار بودند و نقشی کلیدی در پیشرفت و مدیریت این امپراتوری قدرتمند ایفا میکردند.
زمانی که صحبت از تمدنهای قدیمی میشود اغلب تصور میکنیم که زنان در حاشیه بودهاند اما مصر باستان داستانی کاملا متفاوت را روایت میکند. در حالی که در یونان و روم باستان زنان شهروند درجه دو محسوب میشدند، در کنارههای رود نیل شرایط به گونهای دیگر رقم میخورد.
مصریان باستان باور داشتند که شادی و تعادل جامعه در گرو رضایت ایزدبانوان است و همین تفکر مذهبی باعث شده بود تا زنان جایگاهی همتراز با مردان داشته باشند. این احترام تنها به ملکهها محدود نمیشد و زنان عادی نیز از آزادیهای مدنی بیسابقهای بهره میبردند که حتی در برخی جوامع امروزی هم کمیاب است.
قدرت و نفوذ زنان در مصر باستان
یکی از جذابترین جنبههای تاریخ مصر نبود محدودیتهای جنسیتی سختگیرانه در قوانین آن است. متون تاریخی نشان میدهند که زنان میتوانستند درست مانند مردان صاحب املاک باشند و قراردادهای تجاری امضا کنند.
آنها حق داشتند ثروت خود را مدیریت کنند و در دادگاهها به عنوان شاهد حاضر شوند یا حتی از کسی شکایت کنند. این سطح از استقلال مالی برای زنان در مصر باستان به آنها اجازه میداد تا بدون نیاز به سرپرستی پدر یا همسر زندگی خود را اداره کنند.
- بازگشت باشکوه پس از 3000 سال: احیای دو مجسمه عظیم فرعون آمنهوتپ سوم در ورودی معبدش
- کشف عجیب درباره مصریان باستان: آنها روزانه «تریاک» مصرف میکردند!
این آزادیها تنها به مسائل اقتصادی محدود نمیشد. زنان مصری میتوانستند همسر خود را انتخاب کنند و در صورت عدم تفاهم درخواست طلاق بدهند.
جالب است بدانید که در قراردادهای ازدواج بندهایی وجود داشت که حقوق مالی زن را پس از جدایی تضمین میکرد. این نگاه پیشرو به حقوق زنان در تاریخ باستان نشاندهنده یک سیستم قضایی و اجتماعی بلوغیافته بود که در آن عدالت بر جنسیت اولویت داشت.
فراتر از یک جامعه مادرسالار
اگرچه نمیتوان مصر را به طور کامل یک جامعه مادرسالار نامید اما نقش زنان در ساختار قدرت انکارناپذیر بود. علاوه بر ملکههای مشهوری مانند کلئوپاترا و حتشپسوت که به عنوان فرعون بر سرزمین مصر حکومت کردند، زنان در مشاغل تخصصی نیز حضور داشتند.
آنها میتوانستند کاتب، پزشک و کاهن باشند و در معابد نقشهای کلیدی ایفا کنند. الهههای قدرتمندی مانند ایسیس و ماعت نماد خرد و عدالت بودند و پرستش آنها جایگاه اجتماعی زنان را بیش از پیش تقویت میکرد.
حفظ تعادل یا همان «ماعت» اصل اساسی زندگی مصریان بود و این تعادل تنها با مشارکت برابر زنان و مردان ممکن میشد. برخلاف همسایگان خود که زنان را در خانه حبس میکردند مصریان درک کرده بودند که شکوفایی تمدن نیازمند استفاده از تمام پتانسیلهای انسانی جامعه است.
میراث به جا مانده از این دوران به ما یادآوری میکند که احترام به حقوق برابر قدمتی هزاران ساله دارد و ریشه در یکی از باشکوهترین تمدنهای بشری دارد.
گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 


