امروزه ضد آب شدن گوشیهای هوشمند به قابلیتی رایج تبدیل شده و حتی گوشیهای میانرده و مدلهای تاشو نیز از استاندارد مقاومت در برابر آب بهره میبرند. این پیشرفت حاصل تغییرات مهندسی قابل توجهی در طراحی و ساخت این دستگاههاست.
در گذشته، مقاومت گوشی در برابر آب تنها ویژگی مدلهای پرچمدار بود؛ اما اکنون بسیاری از دستگاهها از رتبههای حفاظتی مختلف مانند IP68 یا حتی IP69K برخوردارند. دستیابی به این سطح از حفاظت، نه با یک قابلیت واحد، بلکه با ترکیبی از راهکارهای ساختاری و پوششهای داخلی محقق میشود.
روشهای اصلی ضد آب شدن گوشیهای هوشمند
ساخت یک گوشی ضد آب از کاهش نقاط ورودی آب در مرحله طراحی آغاز میشود. تولیدکنندگان با دقت فراوان، قطعات بدنه را با تلرانسهای بسیار کم و بدون فاصله یا حداقل فاصله، به هم متصل میکنند. همچنین از چسبهای مخصوص برای محکمکردن لایهها و از بین بردن نقاط نفوذ استفاده میشود.
نقاط ضعف اجتنابناپذیری مانند درگاه شارژ، سینی سیمکارت و دکمههای فیزیکی با واشرهای سیلیکونی و حلقههای آببندی لاستیکی تقویت میشوند. بهعنوان مثال، سینی سیمکارت اغلب دارای یک حلقه آببندی کوچک است که هنگام قرار گرفتن در جای خود فشرده شده و از ورود مایعات جلوگیری میکند. برای بلندگوها و گوشی مکالمه که به جریان هوا نیاز دارند، از غشاهای صوتی آبگریز (hydrophobic acoustic membranes) یا شبکههای مشبک با مهندسی دقیق استفاده میشود که اجازه عبور صدا را میدهند، اما مانع ورود مایعات میشوند.
پس از لایه حفاظتی خارجی، بسیاری از گوشیها شامل یک لایه دوم محافظت داخلی هستند. قطعات حیاتی مانند مادربرد، کانکتورها و مدارهای چاپی انعطافپذیر (FPCBs) اغلب با یک پوشش نانوی آبگریز (nano-hydrophobic coating) بسیار نازک پوشانده میشوند. این لایه باعث میشود آب بهجای پخش شدن روی اتصالات فلزی و ایجاد اتصال کوتاه، به قطرات کوچک تبدیل شود که تبخیر یا سرازیر شدن آنها آسانتر است. این پوشش بهعنوان یک حائل ایمنی عمل میکند و خطر خرابی فوری را در صورت نفوذ آب کاهش میدهد.
ضد آب کردن گوشیهای تاشو؛ چالشها و راهکارها
طراحی ضد آب برای گوشیهای تاشو بهدلیل وجود لولا، قطعات متحرک و نمایشگرهای انعطافپذیر، پیچیدگیهای بیشتری دارد. سامسونگ در سری گلکسی زد فولد (Samsung Galaxy Z Fold) رویکردی مبتنی بر جداسازی اتخاذ کرده است؛ به طوری که دو نیمه گوشی را بهعنوان محفظههای جداگانه در نظر میگیرد و موانع داخلی از گسترش آب جلوگیری میکنند.
ناحیه لولا در این گوشیها بهگونهای مهندسی شده که آب را بهجای مسدود کردن کامل، مدیریت کند. این بخش از مواد مقاوم در برابر خوردگی، روانکنندههای تخصصی، مسیرهای تخلیه و قطعات آبگریز بهره میبرد تا از باقی ماندن آب در داخل جلوگیری کند. همچنین مدارهای انعطافپذیر با مواد لاستیکی و ترکیبات آببندی خاص محصور شدهاند.
- چرا گوشیهای امروزی با چندین رتبهبندی IP عرضه میشوند؟
- «ضدآب» بزرگترین دروغی است که درباره گوشیتان شنیدهاید؛ حقیقت چیست؟
- معنای واقعی رتبهبندی IP در گوشی اندروید شما چیست؟
- عبارت 5ATM روی ساعت های هوشمند به چه معناست؟
اوپو نیز در سری فایند ان (Oppo Find N) از آببندی چندلایه استفاده میکند. این شرکت از ترکیب چسبهای مختلف برای پر کردن شکافهای میکروسکوپی اطراف لولا و بردهای انعطافپذیر بهره میبرد و یک شبکه محافظ سهبعدی ایجاد میکند که حتی با باز و بسته شدن گوشی نیز یکپارچگی خود را حفظ میکند. اکنون برخی از گوشیهای تاشو دارای رتبههای IPX6، IPX8 و IPX9 هستند که مقاومت آنها را در برابر غوطهوری و شرایط پاشش آب نشان میدهد.
ضد آب بودن به معنای بینیازی از مراقبت نیست
مهم است به یاد داشته باشید که رتبهبندیهای IP بر اساس آزمایشهای کنترلشده در آزمایشگاه است. شرایط دنیای واقعی میتواند بسیار سختتر باشد؛ به عنوان مثال، آب نمک میتواند فلزات را سریعتر دچار خوردگی کند و آب کلردار استخر یا صابون، با گذشت زمان، میتواند به درزگیرها آسیب برساند.
به همین دلیل، اکثر تولیدکنندگان گوشیهای ضد آب اشاره میکنند که خسارات ناشی از آب، حتی برای گوشیهای دارای گواهی IP، ممکن است تحت پوشش گارانتی نباشد. مقاومت در برابر آب، خطر را کاهش میدهد، اما آن را از بین نمیبرد.
گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 





