کهکشان ماده تاریک

تلسکوپ هابل یک کهکشان نادر را کشف کرد که 99 درصد آن ماده تاریک است

تلسکوپ فضایی هابل اخیراً یک کهکشان ماده تاریک بسیار نادر را کشف کرده که ۹۹ درصد جرم آن را ماده تاریک تشکیل می‌دهد. این کشف بی‌سابقه می‌تواند درک ما از جهان را عمیق‌تر کند.

کهکشان جدید که CDG-2 نام‌گذاری شده، در فاصله ۲۴۵ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد و به‌واسطه ماهیت نامرئی ماده تاریک، تقریباً غیرقابل مشاهده است. این جرم کیهانی، یکی از پرجرم‌ترین کهکشان‌های شناخته شده است که تحت سلطه ماده تاریک قرار دارد.

کهکشان CDG-2: جرمی با ۹۹ درصد ماده تاریک

کهکشان ماده تاریک

این کهکشان که با همکاری تلسکوپ فضایی اقلیدس نیز مشاهده شده، یکی از شدیدترین نمونه‌های کهکشان‌های تحت سلطه ماده تاریک است. برخلاف کهکشان‌های معمولی که ماده تاریک تقریباً پنج به یک بر ماده مرئی غلبه دارد، در کهکشان CDG-2 این نسبت به‌طور خیره‌کننده‌ای به ۹۹ درصد می‌رسد. این ویژگی آن را به جرمی شبح‌مانند و بسیار کم‌نور تبدیل کرده است.

راز ماده تاریک و نحوه شناسایی کهکشان

کهکشان ماده تاریک

ماده تاریک به‌طور مؤثر نامرئی است؛ زیرا برخلاف پروتون‌ها، نوترون‌ها و الکترون‌ها که ماده روزمره را تشکیل می‌دهند، با تابش الکترومغناطیسی (نور) تعامل ندارد. دانشمندان توانسته‌اند وجود و تسلط ماده تاریک را از طریق تعامل گرانشی آن با ماده مرئی و نور تشخیص دهند. با این وجود، شناسایی کهکشان‌های تاریک بسیار دشوار است.

کهکشان ماده تاریک

تیم تحقیقاتی با استفاده از داده‌های تلسکوپ هابل، چهار خوشه کروی نزدیک به هم را در خوشه کهکشانی پرسئوس (Perseus galaxy cluster) در فاصله ۳۰۰ میلیون سال نوری مشاهده کردند. مشاهدات بیشتر توسط هابل، اقلیدس و تلسکوپ سوبارو در نهایت درخشش ضعیفی را در اطراف این خوشه‌ها آشکار کرد که نشان‌دهنده وجود یک کهکشان پنهان و تقریباً نامرئی به نام CDG-2 بود. دیوید لی از دانشگاه تورنتو کانادا و رهبر این تیم اعلام کرد: «این نخستین کهکشانی است که صرفاً از طریق جمعیت خوشه‌های کروی خود شناسایی شده است.»

بیشتر بخوانید

اهمیت این کشف برای کیهان‌شناسی

بررسی‌های عمیق‌تر CDG-2 نشان داد که درخشندگی آن معادل ۶ میلیون ستاره خورشیدمانند است که ۱۶ درصد آن به خوشه‌های کروی مرتبط می‌شود. نظریه این تیم این است که ماده عادی در این کهکشان تاریک، در گذشته امکان ستاره‌زایی را فراهم کرده، اما اجرام ستاره‌ای در اثر تعاملات گرانشی با کهکشان‌های دیگر از بین رفته‌اند. خوشه‌های کروی به‌دلیل تراکم بالای ستارگان خود توانسته‌اند در برابر این تداخلات گرانشی مقاومت کنند و تنها نشانه‌های باقی‌مانده از این کهکشان شبح‌مانند باشند. نتایج این تیم در The Astrophysical Journal Letters منتشر شده است.

پاسخ بدهید

در اینجا می‌توانید نظر خود را ثبت کنید. لطفاً از درج توهین و مطالب خلاف قوانین خودداری کنید. دیدگاه‌ها پس از تایید منتشر می‌شوند.