گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
پدیده سوراخ کردن جوراب توسط فوتبالیستهای جام جهانی ۲۰۲۶ از نگاه علم بررسی شد؛ متخصصان میگویند این کار مزیت فیزیولوژیکی اثباتشدهای ندارد و تأثیر آن بیشتر روانی است.
در جریان جام جهانی ۲۰۲۶، بارها و بارها یک صحنه عجیب تکرار میشود: بازیکنان با جورابهایی پاره و سوراخشده در ناحیه ساق پا به میدان میروند. سوراخ کردن جوراب فوتبالیستها حالا به پدیدهای فراگیر تبدیل شده، اما آیا واقعاً دلیلی علمی پشت آن است؟
پاسخ کوتاه: نه. جورابهای حرفهای فوتبال طراحی چسبانی دارند و از ساق پا، قوزک و کف پا حمایت میکنند، رطوبت را مدیریت مینمایند و ثبات پا را در کفش افزایش میدهند.
با این حال، برخی بازیکنان از حس سوزنسوزن شدن و بیحسی در ساق پا شکایت دارند؛ ماهیچهای که در هر sprint یا تغییر جهت هزاران بار منقبض و ضخیمتر میشود و فشار جورابهای پاره جام جهانی ۲۰۲۶ میتواند آزاردهنده باشد.
علم چه میگوید؟
متخصصان پزشکی ورزشی و ریکاوری تأکید دارند هیچ مطالعهای مزیت پاره کردن جوراب را اثبات نکرده است. در واقع، پژوهشها روی لباسهای فشردهساز ورزشی نشان میدهند که این البسه وقتی درست طراحی و اندازه شوند، میتوانند التهاب عضلانی پس از فعالیت شدید را محدود کنند.
- پیش بینی ابررایانه از جام جهانی 2026؛ قهرمان بعدی مشخص شد!
- اسپانیا قهرمان جام جهانی ۲۰۲۶ میشود! پیشبینی جالب بازی جدید شرکت EA
- توپ جام جهانی ۲۰۲۶ قوانین آیرودینامیک را به چالش میکشد
- راز پرورش چمنهای جام جهانی ۲۰۲۶؛ از خاک تا فناوری برای یک زمین بینقص
با این وجود، بازیکنان توضیحی تقریباً شهودی برای این کار دارند: باز کردن پارچه به عضله اجازه «نفس کشیدن» میدهد، فشار را کم میکند و احتمال درد یا گرفتگی را کاهش میدهد.
قوانین فیفا هم تا زمانی که تجهیزات ایمن بماند و محافظ ساق پا پوشیده باشد، منعی برای این کار قائل نشده است.
تأثیر دارونمایی یا تسکین واقعی؟
در غیاب شواهد علمی، متخصصان معتقدند بخش بزرگی از این پدیده را میتوان با «احساس راحتی» بازیکن توضیح داد. در ورزش حرفهای، حس راحتی میتواند اعتمادبهنفس ورزشکار را تحت تأثیر قرار دهد.
اگر یک فوتبالیست باور داشته باشد که لباسش محدودکننده است، حذف آن حس ناخوشایند باعث میشود احساس آزادی بیشتری برای دویدن، شتاب گرفتن و تغییر مسیر داشته باشد؛ حتی اگر عملکردش به طور عینی تغییری نکند.
به نظر میرسد سوراخ کردن جوراب فوتبالیستها نیز مانند بسیاری از رسوم دیگر در ورزش، تأثیری عمدتاً روانی دارد، نه فیزیولوژیکی. به زبان ساده، این سوراخها بیشتر ذهن بازیکن را تسکین میدهند تا عضلاتش را.