گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
ماندگارترین مونولوگهای شخصیتهای منفی تاریخ سینما، نقشی محوری در ماندگاری این فیلمها ایفا کردهاند و از جوکر تا هانیبال لکتر، بینندگان را مسحور خود کردهاند.
شخصیتهای شرور در سینما، فراتر از صرفاً موانعی برای قهرمانان، گاه خود به ستارههای بیبدیل فیلم تبدیل میشوند. قدرت کلام این شخصیتها به قدری است که بسیاری از تماشاگران جملات آنان را سالها بعد از تماشای فیلم نیز به یاد دارند و نقل میکنند. این مونولوگهای شرورانه، نه تنها عمق روانشناختی شخصیت را نشان میدهند، بلکه تاثیرگذاری چشمگیری بر داستان و بیننده میگذارند.
۱۰ مونولوگ برتر شخصیتهای منفی تاریخ سینما
برخی از ماندگارترین مونولوگهای شخصیتهای منفی سینما توانستهاند برای همیشه در حافظه جمعی سینمادوستان ثبت شوند. این سخنرانیها، با عمق فلسفی یا خشونت کلامی خود، تاثیری فراموشنشدنی بر جای گذاشتهاند.
زورگ – عنصر پنجم (The Fifth Element)
در فیلم کلاسیک عنصر پنجم (۱۹۹۷)، ژان باپتیست امانوئل زورگ (با بازی گری اولدمن)، دلال اسلحه، در مونولوگی با کشیش کورنلیوس (ایان هولم) ادعا میکند که تخریب خود خالق زندگی است. او گفتار خود را با عبارت «در واقع، تو و من در یک کسبوکاریم، به سلامتی!» به پایان میرساند، اما بلافاصله با خفگی از گیلاس، پوچی ادعایش فاش میشود.
اسکار – شیرشاه (The Lion King)
اسکار (با صدای جرمی آیرونز) در شیرشاه (۱۹۹۴)، نمادی از شرارت است. مونولوگ او در برابر سیمبا بر روی صخره افتخار، پس از مرگ موفاسا، نمونهای از اوج دستکاری روانی است. او با خباثت سیمبا را مقصر دانسته و با جمله «آه سیمبا، باز هم به دردسر افتادهای. اما این بار پدرت اینجا نیست تا نجاتت دهد و اکنون، همه میدانند چرا!» ضربه نهایی را وارد میکند.
کاپیتان باربوسا – دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه (Pirates Of The Caribbean: The Curse Of The Black Pearl)
کاپیتان باربوسا (با بازی جفری راش) در دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه (۲۰۰۳)، در صحنهای بهیادماندنی با الیزابت (کیرا نایتلی) درباره قوانین دزدان دریایی صحبت میکند. جمله معروف او که «قانون بیشتر شبیه یک سری راهنما است تا قوانین واقعی»، فلسفه خاص دزدان دریایی را به شکلی کنایهآمیز بیان میکند.
- ۱۰ فیلم برتر علمیتخیلی کرهای که باید ببینید؛ از The Butterfly تا Okja
- ۱۰ فیلم نوآر برتر تمام دوران؛ از کلاسیکها تا شاهکارهای مدرن
- 15 تا از بهترین فیلمهای کمپانی برادران وارنر؛ از شاهکارهای کلاسیک تا آثار مدرن
جک تورنس – درخشش (The Shining)
در فیلم درخشش (۱۹۸۰)، جک تورنس (با بازی جک نیکلسون) در مسیر جنون، مونولوگی تکاندهنده را خطاب به همسرش وندی (شلی دووال) بیان میکند. او وندی را به دلیل عدم حمایت از او سرزنش میکند و با جمله ترسناک «قرار نیست بهت آسیبی بزنم. فقط میخوام مغزت رو له کنم.» عمق دیوانگیاش را به نمایش میگذارد.
مامور اسمیت – ماتریکس (The Matrix)
مامور اسمیت (با بازی هوگو ویوینگ) در ماتریکس (۱۹۹۹)، با مونولوگ بینظیر خود در حین بازجویی از مورفئوس (لارنس فیشبرن) تاثیرگذار است. او با خونسردی نژاد بشر را به ویروس و سرطان سیاره تشبیه کرده و میگوید: «شما به یک منطقه حرکت میکنید و تکثیر میشوید… انسانها یک بیماری هستند، سرطان این سیاره.» شدت کلام و تهدیدهای او صحنه را به اوج تنش میرساند.
سرهنگ جساپ – چند مرد خوب (A Few Good Men)
سرهنگ جساپ (بار دیگر با بازی جک نیکلسون) در فیلم چند مرد خوب (۱۹۹۲)، با مونولوگ افسانهای «تو نمیتوانی حقیقت را تحمل کنی!» در دادگاه به شهرت رسید. او در مقابل ستوان دانیل کافی (تام کروز) با صلابت از حقایق تلخ جنگ سخن میگوید و همه را به سکوت و قدردانی دعوت میکند، باوری قاطع به حقانیت خود دارد که به سخنرانیاش وزن میبخشد.
میلتون – وکیل مدافع شیطان (The Devil’s Advocate)
آل پاچینو در وکیل مدافع شیطان (۱۹۹۷)، یکی از برجستهترین تصویرسازیها از شیطان را ارائه میدهد. در اوج فیلم، میلتون (آل پاچینو) در مونولوگی قدرتمند به کوین لوماکس (کیانو ریوز) میگوید: «پدر صدایم کن.» و با لذتی شیطانی از اقدامات خود و بازی با روان لوماکس پرده برمیدارد. او با گفتن «دعوای خود را پایان یافته اعلام میکنم» (I rest my case) صحنه را میرباید.
جان دو – هفت (Seven)
جان دو (با بازی کوین اسپیسی) در فیلم هفت (۱۹۹۵)، در طول سفر با کارآگاهان میلز (برد پیت) و سامرست (مورگان فریمن)، مونولوگی سرد و آرام را ارائه میدهد. او بدون بالا بردن صدا، اعمال وحشتناک خود را توجیه میکند و از اینکه قربانیانش بیگناه خوانده میشوند، منزجر به نظر میرسد. این سخنان با آرامش و دستکاری ماهرانه، برنامهاش را فاش کرده و بینندگان را در بهت فرو میبرد.
جوکر – شوالیه تاریکی (The Joker – The Dark Knight)
جوکر (با بازی هیث لجر) در شوالیه تاریکی (۲۰۰۸)، یکی از بزرگترین شخصیتهای منفی تاریخ سینما است. مونولوگ او در کنار هاروی دنت (آرون اکهارت)، در اوج ناامیدی دنت، نمونهای از دستکاری روانشناختی است. جوکر با پیچاندن حقایق و گفتن «من عامل هرج و مرج هستم. و میدانی درباره هرج و مرج چیست؟ عادلانه است.» دنت را متقاعد میکند که به او بپیوندد و او را به دوچهره تبدیل میکند.
روی بتی – بلید رانر (Roy Batty – Blade Runner)
روی بتی (با بازی روتخر هاور)، رپلیکانت و شخصیت منفی فیلم بلید رانر (۱۹۸۲)، سخنرانی نمادین خود با عنوان «اشکها در باران» را پس از نجات دکارد (هریسون فورد) ارائه میدهد. این مونولوگ حماسی که در آن به تجربیاتش از مناظر غیرقابل تصور اشاره میکند، نه از خشم، بلکه با لحنی ملایم و محزون بیان میشود. او با جمله «تمام آن لحظات در گذر زمان گم خواهند شد، مثل اشکها در باران.»، یکی از قدرتمندترین و عاطفیترین مونولوگهای شخصیتهای منفی را رقم میزند.