اگر میخواهید از سرمایه خود محافظت کرده و طول عمر حافظه SSD اکسترنال خود را به حداکثر برسانید، باید برخی عادتهای رایج را کنار بگذارید و مراقبتهای ویژهای را در نظر بگیرید.
در برهه کنونی که بازار قطعات کامپیوتری با افزایش قیمت مواجه است، مراقبت از تجهیزات موجود اهمیت دوچندانی پیدا میکند. آگاهی از تفاوتهای حافظههای اساسدی با هارددیسکهای سنتی و پرهیز از برخی اشتباهات رایج، میتواند به شما کمک کند تا برای مدت طولانیتری از سرعت و کارایی حافظه SSD اکسترنال خود بهرهمند شوید.
۱. قطع اتصال بدون Eject ایمن
قطع اتصال کابل حافظه SSD اکسترنال بدون Eject ایمن، یکی از سریعترین راهها برای آسیب رساندن به فایل سیستم و حتی درایو است. حتی پس از اتمام یک عملیات، ممکن است فرایندهای پسزمینه همچنان فعال باشند که قطع ناگهانی میتواند به دادههای ناقص، فایلهای تکهتکه یا هدرهای پارتیشن آسیب بزند. در بدترین حالت، کل درایو ممکن است به حالت فقط خواندنی (read-only) درآید.
اگر اتصال درایو بهطور ناگهانی قطع شد، هرگز سعی نکنید داده جدیدی روی آن بنویسید. در عوض، آن را دوباره به کامپیوتر متصل کرده و ابزارهای ترمیم سیستمفایل بومی مانند Check Disk ویندوز یا Disk Utility مکاواس را برای اسکن و ترمیم مشکلات اجرا کنید. همیشه از دستور Unmount سیستمعامل (گزینه Safely Remove Hardware در ویندوز یا نماد Eject در مکاواس) استفاده کنید و پس از ناپدید شدن کامل درایو، کابل را جدا کنید.
۲. استفاده از بیش از ۸۵ درصد ظرفیت درایو
استفاده از بیش از ۸۵ درصد ظرفیت حافظه SSD اکسترنال میتواند سرعت آن را به شدت کاهش دهد. حافظههای SSD دادهها را در صفحات کوچک (۴ تا ۱۶ کیلوبایت) مینویسند اما تنها میتوانند آنها را در بلوکهای کامل (معمولاً ۲ تا ۸ مگابایت) پاک کنند. وقتی درایو به حد نهایی ظرفیت خود نزدیک میشود، مجبور به انجام چرخههای ثابت «خواندن-اصلاح کردن-نوشتن» (read-modify-write) میشود. این امر باعث افزایش شدید نوشتن (write amplification)، کاهش سرعتهای انتقال پایدار و افت عملکرد سلولهای فلش NAND میشود.
برای حفظ سرعت، همیشه باید فضای خالی را در اختیار داشته باشید. با حذف دادههای غیرضروری، پاک کردن کشها و فایلهای موقت پروژه، میتوانید اطمینان حاصل کنید که سرعت انتقال پایدار برای مدت طولانیتری حفظ میشود. همیشه حداقل ۱۰ درصد از کل ظرفیت اساسدی اکسترنال خود را کاملاً خالی یا تخصیصنیافته (unallocated) نگه دارید تا کنترلر داخلی درایو فضای کافی برای مدیریت کارآمد عملیات پاکسازی بلوکها را داشته باشد.
- HDD یا SSD: کدام درایو ذخیرهسازی طول عمر بیشتری دارد؟
- چرا کار با لپتاپ روی تخت، عمر حافظه SSD را کاهش میدهد؟
- راهنمای خرید حافظه SSD ؛ آشنایی با انواع اس اس دی و مزایا و معایب آنها
۳. اجرای دفرگمنتاسیون سنتی
یک کار ممنوعه دیگر با حافظه SSD اکسترنال، انجام دفرگمنتاسیون (Defragmentation) است. این فرآیند برای هارددیسکهای مکانیکی با دیسکهای چرخان و قطعات متحرک طراحی شده بود تا سرعت خواندن دادهها را افزایش دهد. در مقابل، SSDها فاقد قطعات متحرک هستند و با سرعت تقریباً آنی به هر سلول حافظه دسترسی پیدا میکنند.
دفرگمنت کردن SSD نتیجهای معکوس دارد؛ زیرا گیگابایتها داده را بیمورد در حافظه فلش جابهجا میکند، چرخههای محدود نوشتن/پاک کردن را مصرف کرده و بدون بهبود عملکرد، طول عمر حافظه NAND را کاهش میدهد. اگر بهطور تصادفی این فرآیند را آغاز کردید، فوراً آن را لغو کنید. درایوهای مدرن از الگوریتمهای wear-leveling برای توزیع یکنواخت عملیات نوشتن استفاده میکنند. به جای دفرگمنتاسیون، بر دستورات بهینهسازی مبتنی بر TRIM مانند Drive Optimization در ویندوز تمرکز کنید. این دستورات به کنترلر SSD اطلاع میدهند که کدام بلوکهای داده دیگر استفاده نمیشوند و به آن اجازه میدهند تا در زمانهای بیکاری، بدون جابهجایی بیمورد داده، آنها را پاک کند.
۴. قرار دادن SSD در فضای بسته هنگام استفاده
درایوهای SSD اکسترنال، بهویژه مدلهای NVMe جدیدتر، هنگام استفاده گرمای زیادی تولید میکنند. این گرما برای حفظ عملکرد پایدار تراشه کنترلر و تراشههای مدیریت انرژی، نیازمند سیستمهای خنککننده مناسب است. نگهداری SSD در محفظههای بسته، کاورهای سیلیکونی بدون تهویه یا زیر وسایل دیگر روی میز، باعث حبس گرما در داخل درایو میشود. این امر در ابتدا میتواند منجر به کاهش سرعت خواندن و نوشتن (thermal throttling) شود، اما در درازمدت به درایو آسیب جدی میرساند.
اگر درایو بیش از حد داغ شد و سرعت انتقال در حین کار کاهش یافت، بلافاصله عملیات را متوقف کرده، پس از چند دقیقه بیکار ماندن، آن را قطع کنید و از هر چیزی که مانع تهویه آن میشود (مثل کیس یا کاغذها) خارج کنید. سپس اجازه دهید تا بدنه آلومینیومی آن به دمای اتاق برسد و بعد کارهای سنگین را از سر بگیرید. همیشه در حین انجام کارهای فشرده مانند رندرینگ ویدئو یا انتقال فایلهای چند گیگابایتی، اساسدی را روی یک سطح باز و سخت قرار دهید.
۵. استفاده از SSD به عنوان تنها پشتیبانگیر سرد
استفاده از حافظه SSD اکسترنال به عنوان تنها پشتیبانگیر سرد (cold storage) که هر چند ماه یک بار متصل میشود، خطرناک است. حافظه فلش NAND دادهها را به شکل بارهای الکتریکی ذخیره میکند که در طول زمان و بدون اتصال به برق، این بارها ممکن است نشت کرده و منجر به خرابی دادهها شوند. این پدیده میتواند با دمای بالای محیط ذخیرهسازی تشدید شود.
اگر از SSD خود به این روش استفاده میکنید، فوراً آن را به کامپیوتر متصل کرده، یک بررسی کامل یکپارچگی فایل انجام دهید و فایلهای حیاتی را از روی آن به جای دیگری منتقل کنید. به عنوان یک نکته طلایی، هرگز اساسدی اکسترنال را به عنوان یک آرشیو سرد تلقی نکنید. برای پشتیبانگیری بلندمدت که درایو برای ماهها استفاده نمیشود، هارددیسکهای سنتی (HDD) گزینه مناسبتری هستند. بهترین رویکرد، پیروی از استراتژی پشتیبانگیری ۳-۲-۱ است: نگهداری سه کپی از دادههای شما روی دو نوع رسانه مختلف، با یک کپی ذخیرهشده در مکانی دور یا در فضای ابری. اگر مجبور به استفاده از SSD برای پشتیبانگیری آفلاین هستید، هر چند ماه یک بار آن را به یک دستگاه متصل به برق وصل کنید تا بارهای الکتریکی سلولهای فلش بازیابی شوند.
گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 






