گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
فیلمهای نئو نوآر با داستانهای جنایی پیچیده و فضایی تاریک، مخاطبان را به دنیایی از تعلیق و رمز و راز میبرند. ده اثر برتر تاریخ سینما در این ژانر را بشناسید که باید تماشا کنید.
ژانر کلاسیک فیلم نوآر، در سایه ناامیدیهای پس از جنگ جهانی دوم و با روایت کارآگاهان بدبین و ضدقهرمانان محکوم به فنا متولد شد؛ اما تا پایان دهه ۱۹۶۰ میلادی، این ژانر کمرنگ شد. با تکامل هالیوود، نسل جدیدی از فیلمسازان با خلق نئو نوآر، روحی تازه به این سبک بخشیدند و مضامین خیانت، پارانویا و تباهی اخلاقی را با اضطرابهای مدرن و رویکردی جسورانه به تصویر کشیدند. در ادامه با ۱۰ فیلم برتر نئو نوآر در تاریخ سینما آشنا میشوید.
۱۰. مکالمه (The Conversation) – محصول ۱۹۷۴
فیلم مکالمه (The Conversation) ساخته فرانسیس فورد کاپولا، تمرکز ژانر نئو نوآر را از خشونت فیزیکی به سمت بیگانگی تکنولوژیک و پارانویای روانشناختی تغییر داد. جین هکمن در نقش هری کال، یک متخصص نظارت مشهور، درخشان ظاهر میشود که گمان میکند آخرین مشتریاش قصد قتل یک زوج جوان را دارد. این فیلم که برنده نخل طلای کن شد، با طراحی صدای پیشگامانه، فضایی سرکوبگر ایجاد کرده و نشان میدهد که دسترسی کامل به اطلاعات، لزوما به درک منجر نمیشود. مکالمه نامزد سه جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه غیراقتباسی شد.
۹. رودخانه مرموز (Mystic River) – محصول ۲۰۰۳
رودخانه مرموز (Mystic River) کلینت ایستوود، یک تراژدی مدرن و نئو نوآر خشن است که بر اساس رمانی به همین نام اثر دنیس لیهان ساخته شد. این داستان درباره سه دوست دوران کودکی است که زندگیشان پس از ربوده شدن و آزار دیو (تیم رابینز) در کودکی، از هم پاشید. سالها بعد، زمانی که دختر نوجوان جیمی (شان پن)، یکی از دوستان سابق، به قتل میرسد، پدر داغدار به همه مظنون میشود. رودخانه مرموز با تمرکز بر بار سنگین تروما، بهجای خشونت بصری، به یکی از ویرانکنندهترین آثار ژانر نئو نوآر تبدیل شده است. این فیلم نامزد شش اسکار شد و شان پن و تیم رابینز برای بازی در آن، اسکار بهترین بازیگر نقش اصلی و مکمل مرد را به دست آوردند.
۸. لبوفسکی بزرگ (The Big Lebowski) – محصول ۱۹۹۸
فیلم لبوفسکی بزرگ (The Big Lebowski) ساخته برادران کوئن، یک معکوسسازی کمیک درخشان از داستانهای کارآگاهی هاردبویلد کلاسیک است. جف بریجز در نقش جفری لبوفسکی، مردی بیکار در لس آنجلس، بازی میکند که زندگی آرامش به دلیل اشتباه گرفته شدن با یک میلیونر همنام و خراب شدن فرش گرانقیمت او، مختل میشود.
او در پی جبران خسارت، به یک نقشه آدمربایی پیچیده درگیر میشود که نیهیلیستها، هنرمندان آوانگارد و فیلمسازان را شامل میشود. لبوفسکی بزرگ با قرار دادن یک شخصیت منفعل و همیشه سردرگم در مرکز داستان کارآگاهی، جایگاه خود را در میان بهترین فیلمهای نئو نوآر تثبیت میکند. این فیلم که در ابتدا از نظر فروش موفق نبود، به یکی از محبوبترین کمدیهای کالت در تاریخ سینما تبدیل شد.
۷. ارتباط فرانسوی (The French Connection) – محصول ۱۹۷۱
ارتباط فرانسوی (The French Connection) اثر ویلیام فریدکین، ژانر جنایی را با واقعگرایی خام و مستندگونه خود متحول کرد. این فیلم که بر اساس داستان واقعی یک باند بینالمللی قاچاق هروئین ساخته شده، کارآگاهان پلیس نیویورک، جیمی دویل (جین هکمن) و بادی روسو (روی شایدر) را دنبال میکند که یک محموله بزرگ مواد مخدر را از مارسی به نیویورک ردیابی میکنند. فیلم نئو نوآر ارتباط فرانسوی با جهانبینی تیره و تار خود نشان میدهد که وسواس یک افسر میتواند به اندازه خود سازمان جنایی مخرب باشد. این فیلم پنج جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر نقش اصلی برای هکمن را از آن خود کرد.
۶. داستان عامهپسند (Pulp Fiction) – محصول ۱۹۹۴
شاهکار کوئنتین تارانتینو، داستان عامهپسند (Pulp Fiction)، یک نقطه عطف فرهنگی بود که با ترکیب داستانگویی غیرخطی، دیالوگهای تند و ارجاعات به فرهنگ پاپ، انرژی پر جنب و جوشی به داستانهای جنایی هاردبویلد بخشید. این فیلم چند خط داستانی را از شخصیتهای مختلف در جهان زیرزمینی جنایتکار لس آنجلس به هم میبافد و بازیگران ستارهای از جمله جان تراولتا، ساموئل ال جکسون و اوما تورمن را در بر میگیرد. داستان عامهپسند با برهم زدن ساختار روایی و جابهجایی زمان، ژانر نئو نوآر را ارتقا میدهد و در عین حال مضامین اصلی رستگاری، سرنوشت و اخلاقیات را در دنیایی آشفته و جنایتزده حفظ میکند. این اثر برنده اسکار بهترین فیلمنامه غیراقتباسی شد و نامزدی هفت جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین بازیگر نقش اصلی را نیز کسب کرد.
۵. مخمل آبی (Blue Velvet) – محصول ۱۹۸۶
مخمل آبی (Blue Velvet) دیوید لینچ که نامزد اسکار شد، با ترکیب داستان کارآگاهی سنتی با سوررئالیسم و وحشت روانشناختی، اسطوره خوشرنگ و لعاب حومه شهر آمریکا در میانه قرن را در هم میشکند. داستان حول دانشجویی به نام جفری بومونت (کایل مکلاکلن) میچرخد که پس از یافتن یک گوش قطعشده در زادگاه آرامش، وارد دنیای جنایتکار زیرزمینی میشود. او شیفته دوروثی والنز (ایزابلا روسلینی)، خواننده مرموزی میشود که تحت کنترل فرانک بوث (دنیس هاپر)، یک جنایتکار خشن و دیوانه، قرار دارد.
بازی بینظیر هاپر در نقش بوث، مخاطب را وادار میکند تا با تمایلات ناخوشایند خود روبرو شود. این شاهکار لینچ با استفاده از تروپهای کلاسیک معمایی برای کشف امیال ناخودآگاه پنهان در زیر جامعه مودبانه، مرزهای سینمای مستقل مدرن و ژانر نئو نوآر را بازتعریف میکند.
۴. گرمای بدن (Body Heat) – محصول ۱۹۸۱
گرمای بدن (Body Heat) اثر لارنس کاسدان، بهتنهایی ژانر فیلم نوآر را برای مخاطبان دهه ۱۹۸۰ احیا کرد و بازسازی غیر رسمی شاهکار کلاسیک نوآر، «غرامت مضاعف» بیلی وایلدر محسوب میشود. داستان در یک شهر کوچک فلوریدا و در طول یک موج گرمای طاقتفرسا روایت میشود. ند راسین (ویلیام هرت)، وکیل فرصتطلب و بیاخلاق، پس از شروع رابطهای پرشور با متی واکر (کاتلین ترنر)، زنی متاهل و زیبا، زندگیاش به سمت نابودی میرود؛ رابطهای که بهسرعت به یک نقشه بیرحمانه برای قتل شوهر متی بهخاطر ثروت او تبدیل میشود.
کاتلین ترنر با بازی قدرتمند خود، استانداردی را برای زنهای اغواگر مدرن و بیرحم تعیین کرد. گرمای بدن با حفظ تمام نشانههای کلاسیک نوآر و بهروزرسانی فضا، به یکی از تاثیرگذارترین آثار ژانر نئو نوآر تبدیل شده است.
۳. محرمانه لس آنجلس (L.A. Confidential) – محصول ۱۹۹۷
محرمانه لس آنجلس (L.A. Confidential)، اقتباسی بینقص از رمان معروف جیمز الرُی، بهعنوان یکی از استادانهترین داستانهای کارآگاهی ساختهشده برای پرده سینما شناخته میشود. داستان در دهه ۱۹۵۰ لس آنجلس اتفاق میافتد و افسران اداره پلیس لس آنجلس، اد اگزلی (گای پیرس)، باد وایت (راسل کرو) و جک وینسنس (کوین اسپیسی)، در حالی که در حال تحقیق درباره یک قتل چندگانه هستند، توطئهای بزرگ شامل حلقههای فحشا، مواد مخدر و فساد در ردههای بالای پلیس را کشف میکنند.
محرمانه لس آنجلس با به تصویر کشیدن همزمان زرق و برق و فساد پنهان هالیوود، ثابت میکند که روایتهای کارآگاهی پیچیده و چندلایه همچنان میتوانند در سینمای مدرن شکوفا شوند. این فیلم موفقیت چشمگیری در گیشه و نزد منتقدان داشت و نامزد ۹ جایزه اسکار شد که دو جایزه (بهترین فیلمنامه اقتباسی و بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای کیم بیسینگر) را از آن خود کرد.
- ۱۰ فیلم فانتزی برتر تاریخ سینما؛ آثاری که باید ببینید
- ۱۰ تا از بهترین فیلمهای علمی تخیلی که با هزینه کم ساخته شدند
- این ۸ فیلم معمایی هوشمندانه شما را میخکوب میکنند
- بهترین فیلمهای دهه ۸۰ میلادی که در تاریخ سینما ماندگار شدند
۲. راننده تاکسی (Taxi Driver) – محصول ۱۹۷۶
راننده تاکسی (Taxi Driver) مارتین اسکورسیزی، شاهکاری از نئو نوآر روانشناختی است که فساد شهری عمیق و انزوای اخلاقی آمریکا پس از جنگ ویتنام را به تصویر میکشد. رابرت دنیرو در نقش تراویس بیکل، یک تفنگدار سابق ارتش و راننده تاکسی بیخواب در شهر نیویورک، بازی میکند. در حالی که او در مناطق پرنور و تاریک شهر گشت میزند، وضعیت روانیاش بدتر شده و تنهایی و انزوایش به پارانویای شدید تبدیل میشود.
راننده تاکسی با موسیقی جاز دلنشین برنارد هرمن و تصاویر کابوسوار اسکورسیزی، مخاطب را به ذهن یک ضدقهرمان آشفته میبرد و تفسیری درخشان بر هیجانسازی رسانهای و انتقامجویی خشونتآمیز ارائه میدهد. این فیلم با وجود برخی واکنشهای اولیه منفی، همچنان نامزد چندین جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین بازیگر نقش اصلی شد و توسط بسیاری بهعنوان یک ستون اصلی در ژانر نئو نوآر شناخته میشود.
۱. محله چینیها (Chinatown) – محصول ۱۹۷۴
محله چینیها (Chinatown) به کارگردانی رومن پولانسکی و نویسندگی رابرت تاون، بهعنوان الگوی بیبدیل ژانر نئو نوآر شناخته میشود. این فیلم که در دهه ۱۹۳۰ لس آنجلس اتفاق میافتد، جک نیکلسون را در نقش جی.جی. «جیک» گیتس، یک کارآگاه خصوصی هوشمند، به تصویر میکشد که درگیر شبکهای از فساد عمیق، دستکاری و کلاهبرداری ملکی میشود؛ توطئهای که بهنحوی با یک زن مرموز (فی داناوی) و پدر قدرتمند و ثروتمندش، نوآ کراس (جان هیوستون)، مرتبط است.
محله چینیها با جایگزینی کوچههای تاریک و بارانی سنتی نوآر با مناظر آفتابگیر کالیفرنیای جنوبی، ثابت میکند که نوآر یک حالت ذهنی بدبینانه است تا صرفا یک انتخاب نورپردازی. این فیلم با موفقیت بزرگی روبرو شد و نامزد یازده جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد، اما تنها اسکار بهترین فیلمنامه غیراقتباسی را برای تاون به ارمغان آورد. جمله پایانی نمادین فیلم، «فراموشش کن، جیک. اینجا محله چینیهاست»، تمام فلسفه ژانر نئو نوآر را تعریف میکند: دنیایی که در آن بدکاران موفق میشوند، اخلاقیات فردی بیاثر است و سیستم همیشه پیروز میشود.