گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
از فیلمهای ترسناک ژاپنی کلاسیک گرفته تا شاهکارهای مدرن، این فهرست شما را با ۱۵ اثر برتر ژانر وحشت از سرزمین آفتاب تابان آشنا میکند که مرزهای سینما را جابجا کردهاند.
ژانر وحشت ژاپنی یا J-horror تاثیری شگرف بر سینمای جهان گذاشته و بسیاری از فیلمهای ترسناک غربی، از جمله حلقه و کینه، نسخههای بازسازیشدهای از این آثار هستند. این سینما بهجای تکیه صرف بر جامپاسکرهای لحظهای، عموما بر فضاسازی، ابهام، و وحشت روانشناختی تمرکز دارد. فیلمسازان برجسته ژاپنی، داستانهایی بر پایه فولکلور، افسانههای شهری و اضطرابهای تکنولوژیک خلق کردهاند که تا عمق وجود مخاطب نفوذ میکند و تنوع این ژانر از داستانهای ارواح کلاسیک تا کابوسهای سوررئال را در بر میگیرد. در ادامه، ۱۵ تا از برجستهترین فیلمهای ترسناک ژاپنی در تاریخ سینما را معرفی میکنیم.
جو-آن: کینه (Ju-On: The Grudge)؛ ۲۰۰۲
کایاکو و توشیو از نمادینترین ارواح تاریخ سینما هستند؛ جو-آن: کینه ساخته تاکاشی شیمیزو، فرمول خانه جنزده را با نفرینی غیرقابل گریز و سرایتی از قربانی به قربانی کامل کرد. این فیلم بهدلیل فضاسازی وحشتناک و تمرکز بر احساس رعب، به یکی از آثار شاخص وحشت ژاپنی تبدیل شد.
تله مرگ شیطانی (Evil Dead Trap)؛ ۱۹۸۸
تله مرگ شیطانی به کارگردانی توشیهارو ایکدا، میزبان تلویزیونی را دنبال میکند که بهدنبال یک نوار مرموز اسناف، وارد یک مرکز نظامی متروکه میشود. این فیلم با الهام از ژانر جیالو و اسلشر، صحنههای قتل پیچیده و تحولات سوررئال دارد و یک کلاسیک کالت منعطف در سینمای وحشت ژاپن است.
تتسو: مرد آهنی (Tetsuo: The Iron Man)؛ ۱۹۸۹
تتسو: مرد آهنی اثر شینیا تسوکاموتو، اضطراب صنعتی را با داستان یک کارمند عادی که بدنش پس از تصادف با فلز ادغام میشود، به تصویر میکشد. این فیلم سیاه و سفید با بودجه کم، ترکیبی قدرتمند از استاپموشن و وحشت بدن است که سینمای سایبرپانک ژاپن را پایهگذاری کرد.
اونیبابا (Onibaba)؛ ۱۹۶۴
اونیبابا ساخته کانتو شیندو، در قرن ۱۴ میلادی و در بحبوحه جنگهای داخلی ژاپن روایت میشود. این فیلم درباره دو زن است که با قتل ساموراییها و فروش وسایلشان زندگی میکنند و پس از بازگشت همسایهای از جنگ، با چالشهای روانی و بقا مواجه میشوند؛ اثری شاخص در ژانر وحشت فولکلور.
تگ (Tag)؛ ۲۰۱۵
تگ ساخته سیون سونو، با سکانس آغازین تکاندهندهای که یک اتوبوس را دو نیم میکند، آغاز میشود و سپس واقعیت برای تنها بازمانده، میتسوکو، از هم میپاشد. این فیلم دائما بین اسلشر، فانتزی سوررئال و کمدی جابهجا شده و چالشهای عجیب و غریبی درباره هویت و انتظارات اجتماعی ارائه میدهد.
کورونکو (Kuroneko)؛ ۱۹۶۸
کورونِکو، دومین اثر کانتو شیندو در این فهرست، داستان دو زن را روایت میکند که پس از قتل توسط ساموراییها، بهعنوان ارواح انتقامجو بازمیگردند. این فیلم سیاه و سفید با فضایی رویایی، بهجای وحشت صرف، بر تراژدی و ملانکولی تاکید دارد و یکی از آثار بصری خیرهکننده سینمای ژاپن است.
وایلد زیرو (Wild Zero)؛ ۱۹۹۹
وایلد زیرو، یک کمدی علمی-تخیلی زامبیمحور است که گروه پانک گیتار ولف در آن نقشآفرینی میکنند. این فیلم پرانرژی ساخته تتسورو تاکهاوچی، تماشاگر را درگیر یک تهاجم فضایی و شیوع زامبی میکند که با موتورسواری، زامبیهای منفجرشونده و پیامهایی درباره پذیرش تفاوتها آمیخته شده است.
جانور کور (Blind Beast)؛ ۱۹۶۹
جانور کور، از آثار تکاندهنده سینمای ژاپن، داستان یک مجسمهساز نابینا را روایت میکند که یک مدل فشن را میرباید و در استودیوی پر از مجسمههای بزرگ اندام انسان زندانی میکند. یاسوزو ماسومورا، کارگردان فیلم، این مکان را به کابوسی سوررئال تبدیل کرده و به بررسی وسواس، هنر و تجربه حسی میپردازد.
پالس (Pulse)؛ ۲۰۰۱
پالس ساخته کیوشی کوروساوا، ترسهای مدرن از فناوری و انزوای اجتماعی را پیشبینی کرده است. این فیلم درباره وبسایتهای مرموزی است که به ناپدید شدن و خودکشیهای مرتبط با ارواح تنها میانجامند. پالس با تمرکز بر فضاسازی و حس وحشت وجودی، نه جامپاسکرها، ماهیت ترسناک تنهایی در عصر دیجیتال را به تصویر میکشد.
خانه (House)؛ ۱۹۷۷
خانه، ساخته نوبوهیکو اوبایاشی، بیشتر شبیه یک کابوس تبآلود است تا یک فیلم ترسناک سنتی. داستان درباره هفت دانشآموز است که به خانهای روستایی میروند و با رویدادهای ماوراءالطبیعه عجیبی مانند پیانوهای آدمخوار و سرهای پرنده روبرو میشوند. این فیلم با جلوههای بصری دستی و ترکیبی از کمدی و وحشت، یک کلاسیک کالت و هنرمندانه بهشمار میرود.
کوایدان (Kwaidan)؛ ۱۹۶۴
فیلم ترسناک Kwaidan ساخته ماساکی کوبایاشی، یکی از چشمنوازترین آثار ژانر وحشت است که چهار داستان سنتی ارواح را با الهام از هنر و تئاتر ژاپنی روایت میکند. این فیلم با تکیه بر فضاسازی، رنگ و قاببندی دقیق بهجای خشونت، حس اضطراب را ایجاد کرده و ضمن دریافت جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره کن، نامزد اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسیزبان نیز شده است.
آزمون بازیگری (Audition)؛ ۱۹۹۹
فیلم Audition ساخته تاکاشی میکه در ابتدا داستانی آرام درباره مردی تنها است که برای یافتن شریک عاطفی، با کمک دوستش یک آزمون بازیگری جعلی برگزار میکند؛ اما با ورود آسامی یامازاکی، مسیر داستان بهتدریج تغییر میکند. میکه با ایجاد تضاد میان شروع آرام و پایان کابوسوار، اثری تکاندهنده خلق کرده که علاوه بر عناصر ترسناک، موضوعاتی مانند تنهایی، دستکاری و انتظارات جنسیتی را نیز بررسی میکند.
- بهترین فیلمهای ترسناک کمهزینه؛ شاهکارهایی که با بودجه ناچیز ساخته شدند
- ۱۲ فیلم ترسناکی که بعد از دیدنشان خوابتان نخواهد برد!
- 25 تا از بهترین فیلم های ترسناک در قرن بیست و یکم
- بهترین فیلمهای ترسناک کلاسیک آمریکایی؛ شاهکارهایی که هنوز هم میترسانند
درمان (Cure)؛ ۱۹۹۷
فیلم Cure ساخته کیوشی کوروساوا، ترکیبی از تریلر جنایی، وحشت روانشناختی و معمای فلسفی است که داستان کارآگاهی را دنبال میکند که پرونده قتلهای زنجیرهای با یک نشانه مشترک را بررسی میکند. کوروساوا با تمرکز بر فضای سنگین و اضطراب روانی، بهجای ارائه پاسخهای ساده، معمایی مرموز خلق کرده که بهدلیل پرداخت موضوعاتی مانند هویت، دستکاری ذهنی و خشونت پنهان، از آثار تاثیرگذار ژانر وحشت محسوب میشود.
گودزیلا (Godzilla)؛ ۱۹۵۴
فیلم گودزیلا ساخته ایشیرو هوندا، فراتر از آغازگر یکی از ماندگارترین مجموعههای سینمایی، اثری مستقل در ژانر وحشت است که هیولایی عظیم را در پی آزمایشهای هستهای ویرانگر ژاپن به تصویر میکشد. این فیلم با الهام از پیامدهای بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی، گودزیلا را نمادی از آسیبهای هستهای قرار میدهد و با تمرکز بر رنج انسانها و پیامدهای اخلاقی، از یک فیلم هیولایی معمولی فراتر میرود.
حلقه (Ringu)؛ ۱۹۹۸
فیلم حلقه ساخته هیدئو ناکاتا، یکی از تاثیرگذارترین آثار وحشت ژاپنی است که داستان خبرنگاری به نام ریکو آساکاوا را روایت میکند. او درباره نوار ویدیویی نفرینشدهای تحقیق میکند که با مرگهای مرموز ارتباط دارد. این فیلم با ترکیب داستانهای سنتی ارواح و ترسهای ناشی از فناوری مدرن، به شهرت جهانی رسید و با خلق شخصیت ساداکو و صحنه ماندگار خروج او از تلویزیون، تاثیر زیادی بر سینمای وحشت فراطبیعی گذاشت.