فیلم حماسی

۷ فیلم حماسی بزرگ که پایانی بر یک دوران مهم در سینما بودند

۷ فیلم حماسی بزرگ را بشناسید که نه‌تنها تماشایی هستند، بلکه به‌طور برجسته‌ای پایانی بر یک دوران مهم در سینما بوده‌اند و مسیر آینده این صنعت را دگرگون کردند.

در دنیای پهناور سینما، برخی آثار به‌قدری تاثیرگذارند که می‌توانند نقطه‌ی عطفی در تاریخ هنر هفتم باشند. این فیلم‌ها، خواه با تغییر سبک روایت، خواه با دگرگونی ذائقه مخاطبان، یا حتی با پایان دادن به دوره‌ای خاص در کارنامه یک فیلمساز، میراثی جاودانه از خود بر جای می‌گذارند. در ادامه این مطلب از گجت‌نیوز، به سراغ فیلم‌های حماسی می‌رویم که نه‌تنها تماشاگران را مسحور خود کردند، بلکه به واقع، پایانی بر یک دوران مهم سینمایی بودند و راه را برای آغاز فصل‌های جدید هموار ساختند.

ریش قرمز (Red Beard) – ۱۹۶۵

ریش قرمز (Red Beard) که در سال ۱۹۶۵ اکران شد، نقطه‌ی پایانی بر یکی از درخشان‌ترین همکاری‌های تاریخ سینما بود: همکاری میان آکیرا کوروساوا، کارگردان نامدار ژاپنی، و ستاره‌ی سینمای او، توشیرو میفونه. این دو از سال ۱۹۴۸ شاهکارهایی چون راشومون، هفت سامورایی و یوجیمبو را خلق کرده بودند. این درام سه ساعته که میفونه در آن نقش دکتر کیوجو نیده را ایفا می‌کند، آخرین اثر سیاه و سفید کوروساوا نیز محسوب می‌شود و پس از آن، او به سمت استفاده از رنگ‌های پر جنب و جوش رفت. این فیلم، اوج تسلط کوروساوا بر ترکیب‌بندی‌های تک‌رنگ بود.

روزی روزگاری در هالیوود (Once Upon a Time in Hollywood) – ۲۰۱۹

روزی روزگاری در هالیوود (Once Upon a Time in Hollywood)، اثر کوئنتین تارانتینو محصول سال ۲۰۱۹، نامه‌ای عاشقانه و غم‌انگیز به صنعت سینمای سال ۱۹۶۹ است که در حال محو شدن بود. این فیلم با بازی لئوناردو دی‌کاپریو در نقش ریک دالتون (ستاره‌ی رو به زوال وسترن‌های تلویزیونی) و برد پیت در نقش کلیف بوث (بدلکار و دوست دیرینه‌ی او)، نمادی از آخرین موج اکران‌های بزرگ سینمایی غیرفرانچایزی و ستاره‌محور بود. این اثر پیش از همه‌گیری کووید-۱۹ که گرایش به سمت پلتفرم‌های استریم را سرعت بخشید، به پرده سینماها آمد و می‌توان آن را یکی از آخرین بلاک‌باسترهای سنتی درباره یکی از رمانتیک‌ترین دهه‌های سرگرمی دانست.

روزی روزگاری در آمریکا (Once Upon a Time in America) – ۱۹۸۴

روزی روزگاری در آمریکا (Once Upon a Time in America) که در سال ۱۹۸۴ به کارگردانی سرجو لئونه ساخته شد، با داستانی درباره گانگسترهای یهودی در نیویورک، نه‌تنها ژانر وسترن را که لئونه در دهه‌ی ۶۰ بازتعریف کرده بود، کنار گذاشت، بلکه یک پایان دوران برای سینمای گانگستری کلاسیک و فیلمسازی مولف‌محور هالیوود جدید را رقم زد. این فیلم که رابرت دنیرو در نقش دیوید «نودلز» آرونسون به مرور خاطرات جوانی، زندگی مجرمانه و خیانت‌هایش می‌پردازد، پس از شکست‌های مالی مشابه، استودیوها را به سمت کنترل بیشتر بر کارگردانان و فرمول‌سازی داستان‌ها سوق داد و به دوران چک‌های سفید امضای هنرمندان پایان داد.

انتقام‌جویان: پایان بازی (Avengers: Endgame) – ۲۰۱۹

انتقام‌جویان: پایان بازی (Avengers: Endgame) که در سال ۲۰۱۹ اکران شد، اوج دوران ابرقهرمانی در دهه‌ی ۲۰۱۰ و نقطه‌ی اوج یک دهه فیلم‌های مرتبط مارول بود. این فیلم که ادای دینی به سال‌ها وفاداری طرفداران محسوب می‌شد، با یک ماموریت نهایی برای بازگرداندن وضعیت پس از شکست در برابر تانوس، به‌طرز استادانه‌ای به این دوران پایان داد. سکانس‌های سفر در زمان و بازگشت به لحظات کلیدی فیلم‌های قبلی، این اثر را به‌نوعی گلچین از بهترین‌های دنیای سینمایی مارول تبدیل کرد. نبرد نهایی حماسی و گردهمایی تمام قهرمانان در یکی از مهیج‌ترین سکانس‌های دهه‌ی اخیر، پایان بازی را به یکی از آخرین رویدادهای فرهنگی مشترک تبدیل کرد که تقریبا همه را همزمان تحت تاثیر قرار داد.

تایتانیک (Titanic) – ۱۹۹۷

تایتانیک (Titanic) جیمز کامرون، محصول سال ۱۹۹۷، با داستانی از کشتی غرق‌شده و بازی درخشان لئوناردو دی‌کاپریو و کیت وینسلت، به فروش ۲.۲ میلیارد دلاری رسید و آخرین فیلم حماسی تاریخی اورجینال و غیرفرانچایزی بود که به چنین موفقیتی دست یافت. این اثر نه‌تنها از نظر تجاری، بلکه از منظر فنی نیز نمادی از دوران ساخت مدل‌های مقیاس بزرگ و دکورهای فیزیکی در هالیوود بود. اگرچه تایتانیک از جلوه‌های ویژه‌ی کامپیوتری پیشگامانه بهره برد، اما هسته‌ی اصلی فیلم بر ماکت‌های دقیق و سازه‌های مکانیکی استادانه استوار بود؛ رویکردی که در سال‌های بعد، با روی آوردن استودیوها به اقتباس از IPهای موجود و فیلم‌های ابرقهرمانی، به سرعت رو به کاهش نهاد.

بیشتر بخوانید

دروازه بهشت (Heaven’s Gate) – ۱۹۸۰

دروازه بهشت (Heaven’s Gate) که در سال ۱۹۸۰ به کارگردانی مایکل چیمینو ساخته شد، پس از موفقیت شکارچی گوزن، یک وسترن جاه‌طلبانه بود که با هزینه‌های تولید بیش از ۳۲ میلیون دلار و تنها ۳.۵ میلیون دلار فروش در گیشه، به یک فاجعه عظیم مالی تبدیل گشت. این شکست نه‌تنها یک استودیو را به ورشکستگی کشاند، بلکه به‌طور کامل مدل تامین مالی و مدیریت هالیوود را دگرگون کرد. پس از دروازه بهشت، فیلمسازان مولف دیگر نتوانستند بودجه‌های نجومی و آزادی خلاقانه کامل را در اختیار داشته باشند. این فیلم را می‌توان عملا توپ ویرانگری دانست که به دوران فیلمسازان مؤلف هالیوود جدید پایان داد.

لورنس عربستان (Lawrence of Arabia) – ۱۹۶۲

لورنس عربستان (Lawrence of Arabia) محصول سال ۱۹۶۲، یکی از ماندگارترین فیلم‌های حماسی سینمای کلاسیک هالیوود، داستان افسر بریتانیایی تی. ای. لورنس در شورش اعراب علیه امپراتوری عثمانی در جنگ جهانی اول را روایت می‌کند. این شاهکار دیوید لین با فیلمبرداری در مکان‌های واقعی، با هزاران هنرور و با استفاده از فرمت ۶۵ میلی‌متری، اوج سینمای آنالوگ و نمونه‌ای بی‌بدیل از یک اثر سینمایی «عملی» بود. لورنس عربستان یکی از آخرین تولیدات عظیم تحت سیستم استودیویی سنتی هالیوود محسوب می‌شد، پیش از آن‌که جنبش‌های موج نو و تغییر ذائقه مخاطبان، این رویکرد را به چالش بکشند.

0 دیدگاه
جدیدترین
قدیمی ترین بیشترین رای