تغییرات اقلیمی، عصر یخبندان جدید

انسان‌ها ناخواسته زمین را از یک یخبندان مرگبار نجات دادند!

تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیت‌های انسانی، این پتانسیل را داشت که سیاره زمین را از ورود به یک عصر یخبندان جدید نجات دهد و مسیر طبیعی اقلیمی را تغییر دهد.

زمین همواره تحت تأثیر نیروهای طبیعی مانند آتش‌فشان‌ها و یخچال‌های عظیم بوده است، پدیده‌هایی که سطح سیاره ما را شکل می‌دهند. ما در حال حاضر در یک دوره میان‌یخچالی قرار داریم که حدود ۱۱۷۰۰ سال پیش آغاز شد، اما دوره‌های سردتر و یخبندانی نیز در تاریخ زمین به وقوع پیوسته است. اکنون، نتایج یک مطالعه تازه نشان می‌دهد که ورود به دوره یخبندان بعدی، که حدود ۲۰۰۰ سال پیش آغاز شده بود، در پی گرمایش جهانی متوقف شده است. این یافته‌ها مسیر درک ما از تأثیر بشر بر چرخه‌های طبیعی سیاره را تغییر می‌دهد.

تأثیر تغییرات اقلیمی بر چرخه طبیعی یخبندان‌ها

این مطالعه بر روی صفحه یخی لورنتاید (LIS)، بزرگ‌ترین ساختار یخی دوران پلیستوسن متمرکز شد که بین ۹۵ هزار تا ۲۰ هزار سال پیش، بخش وسیعی از شمال ایالات متحده و کانادا را پوشانده بود. محققان بر این باورند که این صفحه عظیم یخی در نهایت به کلاهک یخی بارنز (BIC) تبدیل شد که به عنوان قلب تپنده یک عصر یخبندان کامل شناخته می‌شود.

روش مطالعه و شواهد علمی

برای رسیدن به این نتیجه، محققان با استفاده از روش‌های تاریخ‌گذاری اتمی، یک گاه‌شماری دقیق از کلاهک یخی ایجاد کردند. آن‌ها نسبت ایزوتوپ بریلیوم-۱۰ کیهانی را در انواع سنگ‌ها و نسبت کربن-۱۴ را در پوشش گیاهی مرده‌ای که با عقب‌نشینی BIC آشکار شده بود، تجزیه و تحلیل کردند. این اندازه‌گیری‌ها مانند کرنومترهای زمینی عمل می‌کنند و زمان پیشروی و عقب‌نشینی یخچال‌های طبیعی را نشان می‌دهند.

گرم‌ترین دماهای دوره میان‌یخچالی کنونی ما، موسوم به هولوسن، احتمالاً حدود ۱۱ هزار تا ۱۰ هزار سال پیش به دلیل تابش بالای خورشیدی ناشی از چرخه‌های میلانکوویچ رخ داده است. در هزاره‌های بعدی، روند خنک‌سازی آغاز شد. کلاهک یخی بارنز (BIC) که حدود ۳۶۰۰ سال پیش از آنچه امروز است نیز کوچک‌تر شده بود، تا حدود ۲۰۰۰ سال پیش در حداقل خود باقی ماند. اما پس از آن، گسترش یافت و نشانه‌ای از آغاز عصر یخبندان جدید را آشکار کرد. با این حال، محققان می‌گویند که این آغاز بالقوه یک عصر یخبندان، با تأثیر دماهای گرم‌تر تابستان که از دهه ۱۹۶۰ میلادی شروع شد، متوقف گشت. آن‌ها گزارش می‌دهند که BIC حدود سال ۱۹۶۰ به حداکثر تاریخی خود رسید و پس از آن، گرمایش ناشی از فعالیت‌های انسانی رشد آن را معکوس کرد.

بیشتر بخوانید

آینده صفحات یخی و گرمایش جهانی

از آن زمان، کاهش حجم این کلاهک یخی تقریباً به طور کامل با افزایش دماهای تابستانی قابل توضیح است که به نوبه خود باعث کوچک شدن سایر صفحات یخی در سراسر قطب شمال کانادا و اقیانوس اطلس شمالی می‌شود. این پدیده نتیجه افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای است که به حدود سال ۱۷۵۰ و آغاز انقلاب صنعتی بازمی‌گردد. مدل‌ها پیش‌بینی می‌کنند که صفحه یخی لورنتاید سابق، یا کلاهک یخی بارنز کنونی، تحت الگوهای اقلیمی فعلی برای همیشه از بین خواهد رفت. نیکلاس یانگ، ژئوشیمی‌دان دانشگاه کلمبیا و نویسنده اول این مطالعه، نتیجه‌گیری می‌کند: «آنچه پدیده‌ای کاملاً طبیعی و قابل پیش‌بینی بوده، اکنون از بین رفته است.» این تحقیق در نشریه Science منتشر شده است.

0 دیدگاه
جدیدترین
قدیمی ترین بیشترین رای