گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
در دهه 1980، بعضی از خودروسازان معروف محصولاتی تولید کردند که جزو زشتترین خودروهای این دهه شدند و ما امروز هرگز سوارشان نمیشویم!
در هر دههای که گذشته، خودروسازان محصولاتی داشتهاند که کمتر کسی حاضر میشده پشت فرمان آنها بنشیند و دهه 80 میلادی هم از این قاعده مستنثی نیست. در طی آن سالها بعضی ماشینها هم ظاهر عجیب و غریبی داشتند و هم بعد از خرید، چالشهای سرویس و نگهداری آنها زیاد بود. در این مطلب قصد داریم 4 مورد از زشتترین خودروهای دهه 1980 که امروز هرگز سوارشان نمیشویم را معرفی کنیم.
زشتترین خودروهای دهه 1980
اول از همه با خودرو AMC Pacer 1980 شروع میکنیم؛ خودرویی عجیب و غریب با طراحی شبیه به نوعی ماهی که بین سالهای 1975 تا 1980 تولید میشد. این خودرو زشت، کوچک و پهن بود و به گفته موتورترند، سطح گسترده شیشههای آن قرار بود دید راننده را بهتر کند، اما در عمل باعث شد حس کنید که مثل یک ماهی قرمز داخل یک کاسه هستید!
شرکت AMC یک پیشرانه 6 سیلندر خطی زیر کاپوت آن قرار داد و بعدا یک نسخه 8 سیلندر هم به آن اضافه کرد. فروش خودرو در دو سال اول خوب بود، اما به محض معرفی نسخه واگن، روند فروش افت کرد. تولید از 117 هزار دستگاه در سال 1976 به 2 هزار دستگاه در سال 1980 رسید و بازار بی میلی خود را به این خودرو نشان داد.
- ۱۳ خودرویی که چراغهای عقب زشتشان، آنها را نابود کرد
- زشت اما قابل اعتماد؛ خودرو هایی که نباید از روی ظاهرشان قضاوت کرد
MGB
خودرو MGB به عنوان یکی از مشهورترین خودروهای اسپرت بریتانیا در سال 1980 میلادی به پایان راه خود رسید. از همان اولین MGB که در سال 1962 تولید شد تا مدلهای 1974، سپرهای کرومی زیبای این محصول خودنمایی میکردند، اما دقیقا از سپتامبر 1974، به علت وضع قوانین جدید ایالات متحده راجع به مقاومت سپر، ام جی بی دچار تغییر و تحولات ناخوشایندی شد و سپرهای کرومی جای خود را به سپرهای لاستیکی مشکی رنگ دادند.
در نتیجه تغییرات جدید، این خودرو تبدیل به یک ماشین زشت و بدترکیب شد و نظرات منفی از منتقدان گرفت. MGB تا سال 1980 با همان سپر پلاستیکی به عمر خود پایان داد و نتوانست مثل دوران اوج خود، خوش بدرخشد. البته شاید تصور کنید که تنها مشکل این خودرو فقط سپر آن بوده، در حالی که چنین نیست.
مشکلات این خودرو اسپرت فراتر از سپر زشت بودند. برای رعایت استاندارد ارتفاع سپر، ارتفاع خودرو از زمین افزایش یافت که باعث کاهش کیفیت هندلینگ و ایجاد فاصلههای بزرگ اطراف چرخها شد. حذف میل تعادل جلو در سالهای ۱۹۷۵ و ۱۹۷۶ به منظور کاهش هزینهها، کنترل خودرو در پیچها را دشوارتر از قبل کرد.
همچنین، اعمال استانداردهای آلایندگی تأثیر منفی خود را داشت و نصب کاتالیزور و تغییر سیستم سوخترسانی از دو کاربراتور به یک کاربراتور در سال ۱۹۷۵، باعث کاهش قدرت موتور شد. ام جی بی بعد از وضع همان قوانین سخت گیرانه محبوبیت خود را از دست داد، اما با توجه به اینکه همچنان فروش داشت، سعی کرد خطوط تولیدش را حفظ کند.
- زشتترین طراحیهای داخلی خودروها: ۸ نمونه برجسته در تاریخ
- زشت و بدترکیب ترین خودروهای بی ام و در طول تاریخ
Lincoln Versailles
لینکلن ورسایلس مدل 1980 که اغلب به عنوان یکی از زشتترین خودروهای تاریخ شناخته میشود، تلاش نافرجام کمپانی فورد برای رقابت موثر با کادیلاک سویل بود. در حالی که کادیلاک سویل بدنهای کاملا جدید و منحصربهفرد داشت، اما فورد جایگزین ارزانتری را انتخاب کرد و خودرو فورد گرنادا را بر پایه وسایلس قرار داد.
کاپوت، جلوپنجره و در صندوق عقب این خودرو از نو طراحی شد، اما نمای جانبی، فاصله بین محورها و قوای فنی و گیربکس، بدون تغییر ماند و همانطور از گرنادا به ورسایلس منتقل شد. با این حال، قیمت لینکلن ورسایلس افزایش یافت و در سال 1977 با برچسب 11 هزار و 500 دلاری خرید و فروش شد. البته دیری نپایید که در سال 1980 میلادی، تولید آن متوقف شد.
با وجود ظاهر نه چندان جذاب، ورسایلس بعضی آپشنهای یک خودرو لوکس را بدون هزینه اضافی ارائه میداد که از جمله آنها می توان به صندلیهای چرمی، سیستم تهویه مطبوع، کنترل دمای خودکار و… اشاره کرد. با همه این تغییرات، فروش این ماشین به اندازه کادیلاک سویل نبود و از فروش 15 هزار و 434 دستگاه در سال 1977 به 8 هزار و 931 دستگاه در سال 1987 کاهش پیدا کرد. (البته فیس لیفت سال 1979 این خودرو به فروش 21 هزار دستگاه دست یافت اما باز هم یک سال بعد فروش به طرز عجیبی به عدد 4 هزار و 784 دستگاه رسید)
- خودروهای سایپا هر روز زشت تر از دیروز؛ نگاهی به طراحی بدترکیب ترین خودروهای سایپا
- بی ام و سری 7 جدید معرفی شد؛ یک باز طراحی زشت و بدترکیب از پیشرفته ترین خودروی BMW
Dodge Rampage
دوج رمپیج به همراه پلتفرم اختصاصی که در سال 1983 با نام پلیموث اسکمپ داشت، دو نسخه تولیدشده بر پایه شاسی خودرو قدیمی دوج اُمنی بودند. این خودروها براساس نظر مجله موتور ترند، بیقواره و خیلی معمولی بودند که با الهام از پیکاپهایی مثل فورد رانچرو مدل 1957 و شورولت ال کامینو مدل 1959 ساخته شدند. رمپیج در سال 1982 میلادی معرفی و در سال 1984 تولیدش متوقف شد و تنها سه سال در بازار حضور داشت.
این خودرو که در کارخانه کرایسلر واقع در شهر بلویدر ایالت ایلینوی تولید میشد، ظاهری شبیه به نمای جلو خودرو اُمنی 024 داشت و از پنلهای بدنه این کوپه اسپرت با سختار یکپارچه استفاده میکرد. پیشرانه 4 سیلندر پایه رمپیج میتوانست در شرایط ایده آل، 84 اسب بخار تولید کند که بعدا این عدد به 96 اسب بخار ارتقا یافت. گزینههای انتقال قدرت هم شامل یک گیربکس 4 سرعته دستی، 5 سرعته دستی یا یک سه سرعته اتوماتیک میشدند.
دوج رمپیج را نمیتوان دقیقا یک دستاورد بزرگ به لحاظ فروش برای این برند دانست، چرا که در طول سه سال حضور در بازار، تنها 37 هزار دستگاه از آن فروخته شد. فروش در سال اول بالا بود، اما به سرعت این محبوبیت رو به افول گذاشت و حتی یک فیس لیفت جدید که نمای جلوی شبیه به دوج چارجر داشت هم نتوانست این خودرو منفور و زشت را از سرنوشتی که در انتظارش بود، نجات دهد.
- زشت ترین خودروهای جهان که به لطف پیشرانههای قدرتمند قابل تحمل شدهاند
- زشت ترین خودروهای ایتالیایی؛ از فیات تا بوگاتی و حتی فراری
Ford EXP
فورد ای ایکس پی که به عقیده بعضی جواهر فراموش شده کمپانی فورد است، اولین خودرو دو نفره این برند در دهه 1950 میلادی بود. این ماشین که بر پایه هاچ بک اسکورت فورد ساخته شده و توسط بعضی از مجلههای خودرویی به «گناه زشت فورد» لقب گرفته، با طراحی عجیب جلوپنجرهاش، خریداران تازه کار را به خود جذب کرد، اما نتوانست خیلی دوام بیاورد.
با وجود مجهز بودن این خودرو به سیستم تعلیق مستقل و جعبه دنده دستی، فورد EXP یک ماشین اسپرت به حساب نمیآمد. پیشرانه آن قادر به تولید 70 اسب بخار قدرت بود و از نظر سرعت و شتاب حرفی برای گفتن نداشت. حتی بهبود و ارتقای قدرت هم نتوانست راهی نجات بخش برای آن باشد.
فورد در سال 1984 نیز یک نسخه قدرتمندتر از این خودرو به نام ایکس پی توربو تولید کرد که میتوانست 120 اسب بخار قدرت تولید کند و ظرف 9.2 ثانیه از سکون مطلق به شتاب صد کیلومتر برسد. همچنین لاستیکها از نوع میشلن TRX بودند تا این خودرو را تکمیل و آماده ورود به خیابان کنند. ای ایکس پی تا سال 1985 میلادی روی خط تولید بود، اما به یکباره خط تولید آن متوقف شد.