گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
بر اساس تحقیقات جدید، استامینوفن، پرمصرفترین مسکن جهان، ممکن است افراد را به سمت رفتارهای پرخطرتر سوق دهد. این یافتهها سؤالاتی را درباره تاثیر گسترده این دارو بر تصمیمگیریهای روزمره مطرح میکند.
پیش از این نیز پژوهشها نشان داده بود که پاراستامول علاوه بر تسکین درد، میتواند بر فرایندهای روانشناختی دیگر، مانند کاهش همدلی یا احساسات منفی، نیز تاثیر بگذارد. اکنون، شواهد جدید به قابلیت این مسکن در تغییر درک افراد از خطرات اشاره دارد.
تاثیر استامینوفن بر تصمیمگیریهای پرخطر
تحقیقاتی که در سال ۲۰۲۰ توسط عصبشناس «بالدوین وی» از دانشگاه ایالتی اوهایو انجام شد، نشان میدهد استامینوفن ممکن است تمایل به ریسکپذیری را افزایش دهد. این مطالعه با حضور بیش از ۵۰۰ دانشجوی دانشگاهی صورت گرفت که بهصورت تصادفی دوز ۱۰۰۰ میلیگرمی استامینوفن (حداکثر دوز توصیه شده برای بزرگسالان) یا دارونما دریافت کردند.
هدف آزمایش اندازهگیری تاثیر دارو بر رفتار ریسکی بود. شرکتکنندگان در یک بازی کامپیوتری، بالونهایی را باد میکردند و با هر بار پمپ کردن، پول مجازی به دست میآوردند. دستورالعمل این بود که تا حد امکان پول جمعآوری کنند، اما از ترکیدن بالون جلوگیری نمایند؛ زیرا در این صورت تمام پولشان را از دست میدادند.
نتایج مطالعه و مکانیسم احتمالی
نتایج به وضوح نشان داد دانشجویانی که استامینوفن مصرف کرده بودند، بهطور قابل توجهی بیشتر درگیر رفتارهای پرخطر شدند و بالونهای بیشتری را پمپ کرده و ترکاندند. در مقایسه، گروه دارونما محتاطتر عمل کردند. در یکی از نظرسنجیها، مصرف استامینوفن درک خطر را کاهش داد، هرچند این اثر در نظرسنجی دیگری مشاهده نشد.
- داروی ضدچاقی اوزمپیک باعث جوانی چشمگیر افراد میشود
- آیا خوردن همزمان چند قرص و دارو با هم، مشکل ساز است؟
- داروی درمان آپنه خواب تاییده FDA گرفت
- راز مقابله با زامبیها، در این ماده عجیب قرار دارد
«وی» توضیح میدهد که استامینوفن ممکن است احساسات منفی افراد را هنگام مواجهه با فعالیتهای پرخطر کاهش دهد؛ آنها به سادگی ترس کمتری احساس میکنند. این اثر، حتی اگر اندک باشد، با توجه به اینکه استامینوفن رایجترین ماده دارویی در بیش از ۶۰۰ نوع داروی بدون نسخه و با نسخه در آمریکا است و توسط سازمان جهانی بهداشت بهعنوان دارویی ضروری شناخته میشود، حائز اهمیت است. محققان تأکید میکنند که این اثرات فعلا فرضی هستند و برای درک کامل مکانیسمهای بیولوژیکی و روانی پشت این پدیده، تحقیقات بیشتری لازم است.