گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
استارتاپ General Galactic با ایدهای انقلابی، قصد دارد آب را به سوخت موشک تبدیل کند. این گام میتواند اکتشافات فضایی را دگرگون سازد.
دهههاست که دانشمندان تلاش میکنند از منابع سادهای مانند آب برای پیشرانش فضاپیماها استفاده کنند. اکنون General Galactic با آزمایشی بلندپروازانه، این مفهوم را به واقعیت نزدیک کرده است.
آزمایش General Galactic در فضا
بر اساس گزارش وایرد، استارتاپ General Galactic قصد دارد ماهوارهای به وزن ۵۰۰ کیلوگرم را با استفاده از آب به عنوان پیشران، به فضا پرتاب کند.
این ماهواره قرار است در ماه اکتبر سال جاری میلادی، سوار بر موشک اسپیس ایکس فالکون ۹ به مدار زمین فرستاده شود تا این مفهوم بلندپروازانه را آزمایش کند. هدف از این ماموریت، نمایش دو روش پیشرانش با استفاده از آب است که میتواند دوره جدیدی در سفرهای فضایی را آغاز کند.
تکنولوژی تبدیل آب به سوخت موشک
موتورهای آبی در نگاه اول منطقی به نظر میرسند؛ زیرا آب از هیدروژن و اکسیژن تشکیل شده است که از دهه ۱۹۶۰ نیرو محرکه موتورهای موشک بودهاند.
هیدروژن بالاترین سرعت خروج را در بین سوختها ایجاد میکند، در حالی که اکسیژن به سوختن آن کمک میکند. برای این منظور، مهندسان ابتدا باید مولکولهای آب را به هیدروژن و اکسیژن تجزیه کنند.
- ژاپنیها یک موتور موشک فضاپیما با سوخت پهن گاو ساختند
- کلید ساخت بهترین سوخت موشک در باکتری ها نهفته است
General Galactic در آزمایش آتی خود، دو سیستم پیشرانش الکتریکی و شیمیایی را ارزیابی خواهد کرد:
- سیستم پیشرانش الکتریکی: این سیستم برای تجزیه مولکولهای آب به هیدروژن و اکسیژن با استفاده از فرایند الکترولیز طراحی شده است. سپس، انرژی الکتریکی کافی برای تبدیل اکسیژن به پلاسما اعمال میشود و میدان مغناطیسی پلاسما را از پیشران خارج میکند. این روش جریان مداومی از رانش را فراهم میکند که برای سفرهای طولانیمدت به اعماق فضا کارآمد خواهد بود.
- سیستم پیشرانش شیمیایی: پس از الکترولیز، هیدروژن با اکسیژن به عنوان اکسیدکننده سوزانده میشود. این سیستم میتواند رانشهای قدرتمند اما کوتاهمدتتری ایجاد کند و به ماهوارهها در فضا سرعت اولیه بدهد.
مزایا و چالشهای پیشرانش با آب
سیستمهای پیشرانش مبتنی بر آب از نظر تئوری، جایگزینی کمهزینه و ایمنتر برای موتورهای معمولی هستند. آب را راحتتر میتوان حمل و نقل کرد و خطرات سوختهای سمی را ندارد. بزرگترین مزیت برای سفرهای فضایی عمیق، امکان برداشت آب در فضا (مانند ماه یا مریخ) و تبدیل آن به سوخت است.
- یک فضاپیما بیش از ۷۰۰ روز است که در مدار زمین در حال گردش است و فقط ارتش آمریکا دلیل آن را میداند
- اختلال در فضاپیمای مریخگرد مِیوِن؛ ناسا در تلاش برای بازیابی ارتباط
با این حال، چالشهایی نیز وجود دارد. استفاده از بخار آب با دمای بالا برای تأمین انرژی موتورها، خطر خوردگی قطعات الکترونیکی فضاپیما را به همراه دارد.
پیشرانش با آب همچنین توانایی کمتری در تولید سرعتهای خروج بالا دارد و سیستم الکترولیز آب نیز وزن بیشتری به فضاپیما اضافه میکند. این دلایل باعث شدهاند که با وجود مفهوم به ظاهر ساده، مهندسان هنوز نتوانند یک موتور الکترولیز آب عملی ایجاد کنند.
با این حال، اگر آزمایش آتی General Galactic موفقیتآمیز باشد، پتانسیل زیادی برای اکتشافات انسانی ماه، مریخ و فراتر از آن خواهد داشت.