بدترین خودروها از نظر آیرودینامیک

12 تا از بدترین خودروهای ساخته شده از نظر آیرودینامیک

آیا می‌دانید چه عواملی یک خودرو را از نظر آیرودینامیک ناکارآمد می‌کند؟ در این مقاله، با ۱۲ تا از بدترین خودروها از نظر آیرودینامیک، از کلاسیک‌های قدیمی تا مدل‌های مدرن آشنا خواهیم شد.

آیرودینامیک یکی از معیارهای مهم در ارزیابی خودروهاست که بر کارایی و عملکرد آن‌ها تاثیر مستقیم دارد. ضریب درگ (Drag Coefficient) معیاری برای سنجش این ویژگی است؛ هرچه این عدد کمتر باشد، خودرو از نظر آیرودینامیک کارآمدتر است. اما برخی خودروها با طراحی خاص خود، در این زمینه حرفی برای گفتن ندارند و ضریب درگ بالایی را به خود اختصاص داده‌اند.

تسلا سایبرتراک (Tesla Cybertruck)

طراحی آینده‌نگرانه و زوایای تیز تسلا سایبرتراک (Tesla Cybertruck) آن را در برابر جریان هوا به چالش می‌کشد. نمای جلویی صاف و عمودی، همراه با بدنه بزرگ از جنس فولاد ضد زنگ، باعث می‌شود این پیکاپ الکتریکی با وجود برخی ترفندهای آیرودینامیکی مانند کف صاف و پوشش کشویی محفظه بار، ضریب درگ بالایی داشته باشد.

  • ضریب درگ: ۰٫۳۸

لندروور دیفندر مدل 2019 (Land Rover Defender)

لندروور دیفندر (Land Rover Defender) جدید با حفظ طراحی جعبه‌ای و نوستالژیک مدل‌های قدیمی، در آیرودینامیک عملکرد ضعیفی از خود نشان می‌دهد. ابعاد بزرگ و زوایای نزدیک به ۹۰ درجه در سراسر بدنه، با وجود تلاش برای گرد کردن لبه‌ها، این خودرو را در تونل باد ناکارآمد کرده است.

  • ضریب درگ: ۰٫۳۹

فولکس‌واگن بیتل آر اس آی (Volkswagen Beetle RSi)

فولکس‌واگن بیتل RSi تلاشی برای تبدیل بیتل محبوب به یک خودروی اسپرت بود. با وجود اضافه شدن باله، گلگیرهای برجسته و سپرهای جدید برای بهبود پایداری، شکل گرد و بادکنکی بیتل به‌طور ذاتی برای آیرودینامیک مناسب نیست. این تغییرات حتی باعث افزایش درگ شدند.

  • ضریب درگ: ۰٫۴۰

پورشه 911 اس سی (Porsche 911 SC)

با این‌که پورشه ۹۱۱ (Porsche 911) امروزه به دلیل آیرودینامیک فوق‌العاده‌اش شناخته می‌شود، اما مدل 911 SC که بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۳ تولید شد، داستان متفاوتی دارد. شکل بدنه کلاسیک آن که برای زمان خود زیبا بود، در تونل باد عملکرد چندان مناسبی نداشت و آن را در لیست بدترین خودروها از نظر آیرودینامیک قرار می‌دهد.

  • ضریب درگ: ۰٫۴۰

لامبورگینی کونتاش (Lamborghini Countach)

لامبورگینی کونتاش (Lamborghini Countach) با طراحی گوه مانند، زوایای تند و بال عقب عظیم خود، به نماد سوپراسپرت‌های دهه ۷۰ و ۸۰ میلادی تبدیل شد. بسیاری از عناصر آیرودینامیکی این خودرو بیشتر برای جلوه بصری طراحی شده بودند تا کارایی، که نتیجه آن ضریب درگ بالا بود.

  • ضریب درگ: ۰٫۴۲

فولکس‌واگن بیتل اصلی (Original Volkswagen Beetle)

فولکس‌واگن بیتل اصلی (Original Volkswagen Beetle)، خودرویی مردمی و اقتصادی بود که هرگز ادعای برتری در آیرودینامیک نداشت. سقف منحنی و شیشه جلوی تقریبا عمودی آن، درواقع جریان هوا را به خوبی هدایت نمی‌کرد و باعث ایجاد دیواره‌ای در برابر باد می‌شد.

  • ضریب درگ: ۰٫۴۸

هامر اچ 2 (Hummer H2)

هامر H2 محصولی از دوران خود در اوایل دهه ۲۰۰۰ بود: بزرگ، زمخت و بی‌توجه به کارایی. این خودرو که از یک وسیله نقلیه نظامی الهام گرفته شده بود، با سطوح عظیم و زوایای جعبه‌ای خود، صرفا برای جلب توجه طراحی شده بود و هیچ تلاشی برای بهبود آیرودینامیک آن صورت نگرفته بود.

  • ضریب درگ: ۰٫۵۲

مرسدس بنز W463 جی واگن (Mercedes-Benz W463 G-Wagen)

مانند هامر، مرسدس بنز G-Wagen نیز ریشه‌های نظامی دارد. مدل W463 که در سال ۱۹۸۹ معرفی شد، با حفظ فرم جعبه‌ای و عمودی خود، از نظر آیرودینامیک بسیار ضعیف عمل می‌کند. زیربندی باز، شیشه جلو و سپر جلوی تقریبا عمودی، آن را به ضد آیرودینامیک تبدیل کرده است.

  • ضریب درگ: ۰٫۵۴

دوج وایپر ACR اکستریم (Dodge Viper ACR Extreme)

دوج وایپر ACR اکستریم (Dodge Viper ACR Extreme) نمادی از مهندسی افراطی آمریکایی است. این خودرو با پکیج Extreme، دارای اسپلیتر، بال عقب و دیفیوزرهای عظیم است. این اجزا اگرچه نیروی رو به پایین زیادی برای چسبندگی به مسیر تولید می‌کنند، اما به شدت ضریب درگ را افزایش داده و آن را به یکی از بدترین خودروها از نظر آیرودینامیک تبدیل کرده‌اند.

  • ضریب درگ: ۰٫۵۴

فورد برانکو نسل وی (Ford Bronco V)

آخرین نسل از برانکو (Bronco) قبل از بازگشت در سال ۲۰۲۱، یعنی فورد برانکو نسل وی (Ford Bronco V)، یک SUV عظیم‌الجثه بود. با وجود طراحی نسبتا مدرن‌تر از نسل‌های قبلی، ابعاد بزرگ، سطوح تخت، پنل‌ها و پنجره‌های بلند و زیربندی باز، آن را به یک خودروی آیرودینامیک ضعیف تبدیل کرده بود.

  • ضریب درگ: ۰٫۶۰
بیشتر بخوانید

کاترهم سوپر سون 1993 (Caterham Super Seven)

کاترهم سوپر سون (Caterham Super Seven) با حفظ طراحی اصیل لوتوس سون (Lotus Seven)، یک خودروی اسپرت خاص است. با این حال، شیشه جلوی عمودی و مهم‌تر از آن، طراحی چرخ‌های باز (Open-Wheel) که به نماد این خودرو تبدیل شده، جریان هوای آشفته و تلاطم زیادی ایجاد می‌کند که باعث ضریب درگ بسیار بالا می‌شود.

  • ضریب درگ: ۰٫۶۲

فورد مدل تی (Ford Model T)

فورد مدل تی (Ford Model T)، پدربزرگ صنعت خودرو مدرن، در سال ۱۹۰۸ متولد شد. هدف هنری فورد صرفا ساخت یک خودرو بود، نه خودرویی آیرودینامیک. شیشه جلوی عمودی، طراحی چرخ‌های باز و کابین بدون پوشش، همگی به ایجاد مسیرهای هوایی آشفته و درهم‌برهم منجر شدند و آن را به بدترین خودروها از نظر آیرودینامیک در این لیست تبدیل می‌کند.

  • ضریب درگ: ۰٫۷۹
0 دیدگاه
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات
0
در بحث شرکت کنیدx