عجیب‌ترین گجت‌های سونی

12 تا از عجیب‌ترین گجت‌هایی که سونی تا به حال ساخته است

سونی در کنار ساخت کنسول‌های بازی محبوب پلی‌استیشن و تلویزیون‌های پیشرفته، گاهی دست به تولید عجیب‌ترین گجت‌های سونی نیز زده که فراتر از محصولات معمول صنعت فناوری هستند و داستان‌های جالبی دارند.

شرکت سونی (Sony)، غول الکترونیک ژاپنی، از زمانی که کار خود را به‌عنوان یک شرکت تولیدکننده پلوپز آغاز کرد، راهی طولانی را پیموده و به یکی از بزرگ‌ترین بازیگران دنیای لوازم الکترونیکی مصرفی تبدیل شده است. این برند با محصولاتی نظیر پلی‌استیشن و تلویزیون‌های پیشرفته، ردپای پررنگی در صنعت فناوری بر جای گذاشته، اما همیشه هم مسیر موفقیت را طی نکرده است. در تاریخ محصولات عجیب سونی، گاهی شاهد گجت‌هایی هستیم که به‌دلیل کاربرد غیرمعمول، طراحی‌های افراطی یا اتکای زیاد به ترفندهای بازاریابی، در دسته عجیب‌ترین نوآوری‌های این شرکت قرار گرفته‌اند.

سونی رالی (Sony Rolly)

سونی رالی (Sony Rolly) یک اسپیکر رباتیک در سال ۲۰۰۸ بود که می‌توانست حرکت کرده، چراغ‌هایش روشن شده و با موسیقی برقصد. این گجت عجیب سونی در واقع یک MP3 پلیر با حافظه ۲ گیگابایت و عمر باتری ۵ ساعته بود که جک هدفون نداشت و تمرکزش بر حرکات نمایشی و سنسورهای حرکتی بود. کاربران می‌توانستند با سه حالت مختلف، حرکت آن را شخصی‌سازی کنند.

سونی ای‌میکر (Sony eMarker)

در زمانی که برنامه‌های تشخیص موسیقی مانند Shazam وجود نداشتند، سونی eMarker با قیمت ۲۰ دلار به بازار آمد. این گجت USB، به کاربر اجازه می‌داد با فشار یک دکمه، ۱۰ آهنگ پخش‌شده از رادیو را با زمان و تاریخ نشانه‌گذاری کند. سپس با اتصال به کامپیوتر و استفاده از یک اپلیکیشن فلش، و با همکاری Broadcast Data Systems (BDS)، نام آهنگ‌ها شناسایی و حتی امکان خرید CD آن‌ها فراهم می‌شد؛ فرآیندی که از ۱۰ دقیقه تا یک روز طول می‌کشید، اما برای زمان خود بسیار پیشرفته بود.

آیبو (Aibo)

سونی از سال ۱۹۹۹ به توسعه سگ رباتیک Aibo (آیبو) برای مصارف تجاری پرداخت. اولین مدل‌ها با قیمت ۳۰۰۰ دلار عرضه شدند و تا سال ۲۰۰۶، حدود ۱۵۰,۰۰۰ دستگاه به فروش رسید. این ربات در سال ۲۰۱۸ دوباره احیا شد و اکنون با نرم‌افزار Aibo v8.00 و اپلیکیشن My Aibo پیشرفته‌تر شده است. قابلیت‌هایی مانند تولید محتوا با هوش مصنوعی بر اساس بازی‌ها و حالت پارتی از ویژگی‌های جدید آن هستند. پروژه ربات دوپای QRIO (کیوریو) نیز که می‌توانست برقصد و اشیا را شناسایی کند، در سال ۲۰۰۶ متوقف شد و به سرنوشت آیبو دچار نشد.

سونی ای‌ویلا (Sony eVilla)

در اوایل هزاره جدید، سونی با همکاری شرکت Be Inc محصولی به نام سونی ای‌ویلا (Sony eVilla) را عرضه کرد. این دستگاه که به‌عنوان یک پلتفرم سرگرمی اینترنتی بازاریابی می‌شد، در واقع یک کامپیوتر با سیستم‌عامل BeIA بود که برای اتصال به اینترنت و ذخیره فایل‌ها به Memory Stick نیاز داشت. صفحه نمایش پرتره و هزینه ماهانه ۲۲ دلاری برای اینترنت، علاوه بر قیمت ۴۹۹ دلاری خود دستگاه، از جمله دلایل شکست آن بودند. ای‌ویلا تنها دو ماه پس از عرضه و با وجود نامزدی در CES 2001، متوقف شد.

اسپیکر ال اس پی ایکس اس 2 (Sony LSPX-S2)

اسپیکر LSPX-S2 سونی، با طراحی شیشه‌ای و ظاهر دکوراتیو، صدایی ۳۶۰ درجه و با وضوح بالا ارائه می‌دهد. این گجت ۴۵۰ دلاری دارای وای‌فای، NFC، پشتیبانی از اسپاتیفای و ۸ ساعت عمر باتری است و حتی حالت نور شمع نیز دارد. سونی قبلا اسپیکر مشابهی با نام LSPX-100E26J (لامپ هوشمند اسپیکر) نیز عرضه کرده بود که هم لامپ بود و هم اسپیکر، اما کیفیت صدای متوسط و نور کم آن، LSPX-S2 را جذاب‌تر می‌کند.

سونی آروماستیک موبایل سنت دیپنسر (Sony Aromastic Mobile Scent Dispenser)

سونی آروماستیک موبایل سنت دیپنسر (Sony Aromastic Mobile Scent Dispenser) یک دستگاه پخش‌کننده رایحه شخصی و قابل حمل بود که در دو رنگ سفید و مشکی عرضه شد. این گجت بخشی از پروژه سرمایه‌گذاری جمعی First Flight سونی بود و با یک بار شارژ دو ساعته، تا یک ماه کار می‌کرد. آروماستیک از کارتریج‌های رایحه Neal’s Yard Remedies در دسته‌بندی‌های مختلف استفاده می‌کرد، اما کاربرد عملی آن برای بسیاری از افراد سوال‌برانگیز بود.

رئون پاکت پرو پلاس (Reon Pocket Pro Plus)

رِئون پاکت پرو پلاس (Reon Pocket Pro Plus) یکی از عجیب‌ترین گجت‌های سونی است که به‌عنوان یک تهویه‌کننده هوای پوشیدنی و قابل حمل با قیمت ۲۷۰ دلار عرضه شد. این دستگاه که پشت گردن قرار می‌گیرد، هم حالت خنک‌کنندگی و هم حالت گرم‌کنندگی دارد و می‌توان آن را از طریق اپلیکیشن Reon Pocket کنترل کرد. با ۱۵ ساعت عمر باتری و طراحی ضدآب، هدف آن کاهش تعریق در هوای گرم بود، هرچند برای بسیاری یک فناوری آزمایشی به‌شمار می‌رفت.

سونی اس آر اس ال اس آر 100 (Sony SRS-LSR100)

سونی SRS-LSR100 محصولی دوکاره بود که هم به‌عنوان ریموت کنترل تلویزیون و هم اسپیکر بی‌سیم عمل می‌کرد. هدف آن فراهم کردن امکان شنیدن صدای تلویزیون در اتاقی دیگر بود. این گجت عجیب سونی که حدود ۱۶۷ دلار قیمت داشت، با یک پایه شارژ عرضه می‌شد و ورودی‌های ۳.۵ میلی‌متری و اپتیکال داشت. عمر باتری آن ۱۶ ساعت بود که برای یک سناریوی خاص طراحی شده بود.

سونی وِنا وریست پرو (Sony Wena Wrist Pro)

برای علاقه‌مندان به ساعت‌های سنتی، سونی وِنا وریست پرو (Sony Wena Wrist Pro) یک بند ساعت هوشمند بود که جایگزین بند ساعت‌های معمولی می‌شد. این گجت با نمایشگر OLED در زیر خود، مراحل طی‌شده و اعلان‌ها را نمایش می‌داد. با ۹۰ دقیقه شارژ، یک هفته عمر باتری و مقاومت در برابر آب تا عمق ۵۰ متر داشت. این بند ساعت هوشمند از پرداخت بدون تماس پشتیبانی می‌کرد، اما شرکت Boon، ارائه‌دهنده سرویس NFC آن، در سال ۲۰۲۰ تعطیل شد و این قابلیت را تحت تاثیر قرار داد.

بیشتر بخوانید

ماوس تالک وایو سونی (Sony Vaio Mouse Talk)

ماوس تالک وایو سونی (Sony Vaio Mouse Talk) یک راهکار دوکاره با قیمت ۷۹.۹۹ دلار بود. این گجت در حالت جمع‌شده به‌عنوان یک ماوس اپتیکال عمل می‌کرد و در صورت باز شدن، به یک تلفن تاشو برای تماس‌های اسکایپ تبدیل می‌شد. با این حال، از دست دادن عملکرد ماوس در حین تماس، بزرگ‌ترین نقطه ضعف آن بود و منجر به شکست این محصول کمتر از یک سال پس از عرضه شد.

مجیک لینک (Magic Link)

مجیک لینک (Magic Link) یک دستیار دیجیتال شخصی (PDA) بود که سونی با همکاری General Magic و سیستم‌عامل Magic Cap در دهه ۹۰ میلادی عرضه کرد. این دستگاه دارای نمایشگر لمسی LCD بازتابی ۴۸۰x۳۲۰ بود که با قلم کار می‌کرد و اپلیکیشن‌های متنوعی برای ایمیل، تقویم، ماشین‌حساب و حتی فکس داشت. با این حال، سخت‌افزار ضعیف شامل پردازنده ۱۶ مگاهرتزی، ۴ مگابایت ROM و ۱ مگابایت RAM، باعث عملکرد کند و نقص‌هایی مانند اتصال اینترنت آهسته و نبود نور پس‌زمینه شد. تنها ۱۵,۰۰۰ دستگاه از این گجت از ۱۰۰,۰۰۰ واحد پیش‌بینی‌شده به فروش رسید.

سونی اریکسون اکسپریا پیورنس (Sony Ericsson Xperia Pureness)

گوشی سونی اریکسون اکسپریا پیورنس (Sony Ericsson Xperia Pureness) در سال ۲۰۰۹ با صفحه نمایش شفاف خود، ایده‌ای جسورانه داشت. با این حال، این شفافیت مشکلات زیادی از جمله عدم حریم خصوصی و دشواری دیدن صفحه در محیط‌های روشن را به‌همراه داشت. نبود دوربین و قیمت ۹۹۰ دلاری در آن زمان، به‌همراه سرویس ۲۴ ساعته کانسیرژ، نشان‌دهنده تلاش برای ورود به بازار لوکس بود، اما صفحه نمایش ۱.۸ اینچی با وضوح ۲۴۰x۳۲۰ و طراحی غیرچشمگیر آن، این گوشی را برای بسیاری جذاب نکرد.

0 دیدگاه
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات