شاسی‌ بلند

معرفی ۵ شاسی‌ بلند مشهور که رکورددار مصرف سوخت هستند

در حالی که استانداردهای جهانی در مسیر کاهش چشمگیر مصرف سوخت گام برمی‌دارند، برخی از مشهورترین خودروهای شاسی‌ بلند با اشتهای باورنکردنی در مصرف سوخت عرضه می‌شوند که در ادامه 5 مورد را بررسی می‌کنیم.

در بازار پرنوسان خودرو مدیریت هزینه‌های جاری به اولویتی حیاتی برای خریداران تبدیل شده است؛ به‌طوری‌که بر اساس داده‌های آماری حدود ۷۹ درصد از متقاضیان، بهره‌وری سوخت را به عنوان موضوع اصلی در تصمیم‌گیری‌های خرید خود لحاظ می‌کنند. این دغدغه خودروسازان مطرح را وادار کرده است تا با تمرکز بر پیشرانه‌های هیبریدی و الکتریکی، مدل‌های فوق‌بهینه‌ای را به عنوان نمادی از صرفه‌جویی روانه بازار کنند.

با این حال در سوی دیگر شاهد تداوم حیات غول‌های قدرتمندی هستیم که با پیشرانه‌های حجیم و ساختار آیرودینامیک غیرمتعارف، عملاً استانداردهای مدرن را نادیده می‌گیرند. این شاسی‌ بلندهای مشهور با دستیابی به مصرف سوخت خیره‌کننده ۲۰ لیتر در هر صد کیلومتر، در حالی که اوج توان فنی را به رخ می‌کشند، هزینه‌های نگهداری سنگینی را نیز به مالکان تحمیل می‌کنند.

در ادامه این بخش از اخبار خودرو، پنج شاسی‌ بلند نامدار را که با اشتهای سیری‌ناپذیر خود همچنان قواعد بازار را به چالش می‌کشند، زیر ذره‌بین تحلیل قرار می‌دهیم.

فهرست مطالب

پنج شاسی‌ بلند پرمصرف بازار

در حالی که جریان غالب بازار خودرو به سمت بهینه‌سازی حداکثری و کاهش آلایندگی متمایل شده است، طیف وسیعی از خریداران همچنان اولویت‌های متفاوتی را دنبال می‌کنند که عملاً جایگاهی برای ملاحظات اقتصادی مصرف سوخت باقی نمی‌گذارد. در قلمرو خودروهای آفرود، توانمندی‌های حیاتی در مسیرهای صعب‌العبور و ایمنی در شیب‌های تند، جایگزین بهره‌وری سوخت شده و اولویت اول را به خود اختصاص داده‌اند.

این قاعده در بخش خودروهای اسپرت و پرشتاب نیز صادق است؛ جایی که پیشرانه‌های بنزینی با عملکرد بالا، فارغ از عصر طراحی‌ همواره با اشتهای سیری‌ناپذیر خود، معیارهای متعارف مصرف انرژی را به چالش کشیده‌اند. بدین ترتیب، بازار خودرو شاهد شکافی عمیق میان مدل‌های بهینه و غول‌هایی است که برای قدرت بی‌مهابا طراحی شده‌اند و نگاهی به پمپ‌بنزین ندارند.

در ذیل به سراغ شناسایی و بررسی آن دسته از خودروهای شاسی‌ بلند قدرتمندی می‌رویم که با نادیده گرفتن استانداردهای مصرف سوخت، تعریفی متفاوت از عملکرد فنی ارائه می‌دهند و در ردیف پرمصرف‌ترین‌های فهرست قرار می‌گیرند.

5. جی‌ ام‌ سی هامر برقی

مصرف سوخت: ۵۳ مایل معادل بنزین بر گالن

شاسی‌ بلند جی‌ ام‌ سی هامر برقی مدل ۲۰۲۶ اگرچه به دلیل ماهیت پیشرانه‌های تمام‌الکتریکی خود فاقد مصرف سوخت فسیلی مستقیم است، اما به دلیل وزن فوق‌سنگین ۴,۳۵۰ کیلوگرمی و ابعاد عظیم خود در آزمون‌های بهره‌وری انرژی با معیار MPGe یا «مایل معادل بنزین بر گالن» عملکردی به‌شدت بحث‌برانگیز دارد.

این تانک برقی با ثبت عدد ۵۳ MPGe، در مقایسه با سایر رقبای الکتریکی مدرن و حتی وانت‌های برقی کارآمدتر نظیر ریویان R1T و فورد F-150 لایتنینگ، بازدهی انرژی بسیار پایین‌تری را نشان می‌دهد و عملاً به پرمصرف‌ترین خودروی برقی در میان تمام کلاس‌های موجود در بازار ایالات متحده تبدیل شده است. مهندسی این غول الکتریکی به‌گونه‌ای انجام شده که با وجود این مصرف انرژی بالا، گشتاور آنی و خیره‌کننده‌ای را توسط موتورهای چندگانه خود به هر چهار چرخ منتقل می‌کند که نتیجه آن شتاب‌گیری صفر تا ۹۷ کیلومتر بر ساعت در مدت‌زمان شگفت‌انگیز ۳.۳ ثانیه است و در نسخه ویژه‌ی فیبر کربن ادیشن، این زمان حتی به ۲.۸ ثانیه کاهش می‌یابد.

بیشتر بخوانید

قیمت پایه ۱۰۰ هزار دلاری این خودرو در کنار هزینه‌های بالای شارژ ناشی از اشتهای سیری‌ناپذیر آن به انرژی الکتریکی، تضاد عجیبی را ایجاد کرده که ثابت می‌کند حتی یک خودرو برقی همچنان می‌تواند از محصولات درون سوز دردسرسازتر باشد. در واقع، این خودرو برخلاف اکثر مدل‌های برقی که برای بهینه‌سازی مصرف انرژی طراحی شده‌اند، محصولی است که با نادیده گرفتن محدودیت‌های وزنی و آیرودینامیکی، تنها بر ارائه قدرت خام و ابهت ظاهری تمرکز کرده است.

بنابراین، دارندگان هامر برقی ۲۰۲۶ نه تنها با چالش‌های شارژ طولانی‌مدت مواجه‌اند، بلکه باید با این واقعیت نیز کنار بیایند که در قیاس با سایر خودروهای برقی موجود در بازار، ردپای انرژی بسیار سنگین‌تری را در هر کیلومتر پیمایش از خود بر جای می‌گذارند که این امر آن را به گزینه‌ای خاص برای کسانی تبدیل می‌کند که صرفاً به دنبال نمایش قدرت در ابعاد فیزیکی بزرگ هستند و هیچ ملاحظه‌ای برای بهینه‌سازی مصرف منابع انرژی در دنیای خودروهای مدرن ندارند.

4. جیپ رانگلر 

مصرف سوخت: ۱۶.۸ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر

شاسی‌ بلند جیپ رانگلر مجهز به پیشرانه ۳۹۲ Hemi با ثبت مصرف سوخت ترکیبی ۱۶.۸ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر، جایگاه خود را به عنوان یکی از پرمصرف‌ترین پیشرانه‌های بنزینی در کلاس شاسی‌ بلندهای متوسط تثبیت کرده است. این قلب تپنده ۶.۴ لیتری V8 با تولید ۴۷۰ اسب بخار قدرت، در محیط‌های پرترافیک شهری رقمی معادل ۱۸ لیتر و در شرایط رانندگی جاده‌ای ۱۳.۸ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر را به ثبت می‌رساند که برای خودرویی که اساساً برای حرکت بر روی سنگلاخ‌ها و مسیرهای صعب‌العبور طراحی شده، رقمی به شدت بالا محسوب می‌شود.

این پیشرانه قدرتمند با انتقال قدرت به سیستم چهار چرخ محرک پیشرفته شاسی‌ بلند جیپ، خودرو را قادر می‌سازد تا در کمتر از 4 ثانیه به سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت دست یابد که با روح کلاسیک و ساختار آیرودینامیکی مربعی‌شکل رانگلر در تضاد کامل قرار دارد و تجربه‌ای هیجان‌انگیز را فراهم می‌کند که هیچ‌یک از نسخه‌های چهار سیلندر یا V6 این خودرو قادر به ارائه آن نیستند.

صدای اگزوز منحصربه‌فرد این موتور همی که حتی در دورهای پایین نیز جذاب است، اصلی‌ترین عامل جذابیت آن محسوب می‌شود که خریداران را متقاعد می‌کند تا در ازای قدرت بی‌پایان در شرایط مختلف و حرکت در گل و لای، دفعات مکرر مراجعه به پمپ‌بنزین را نادیده بگیرند.

از لحاظ قابلیت‌های آفرود، این نسخه ۳۹۲ تفاوت ساختاری خاصی با سایر تریم‌ها ندارد، اما قدرت انفجاری موتور اجازه می‌دهد که با کمترین فشار بر سیستم انتقال قدرت، بر موانع بزرگی غلبه کند که سایر خودروها تنها با فشار زیاد بر موتور به آن‌ها دست می‌یابند. با این حال، باید توجه داشت که این خودرو در واقع محصولی غیرمعمول برای استفاده روزمره شهری است و خریداران آن عملاً یک خودروی عضلانی را در قالب بدنه‌ای آفرودی خریداری می‌کنند که اولویت اولش، خروجی گشتاور بالا و لذت بردن از صدای موتور است.

3. کادیلاک اسکالید V

مصرف سوخت: ۱۸.۱ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر

کادیلاک اسکالید V مدل ۲۰۲۶ با تکیه بر پیشرانه سوپرشارژ ۶.۲ لیتری V8 و قیمت پایه فراتر از ۱۷۰ هزار دلار، سد اقتصادی مستحکمی را در برابر مشتریان خود قرار داده است. این شاسی‌ بلند فول‌سایز با وزن حدود ۲,۷۰۰ کیلوگرم و تولید ۶۸۲ اسب بخار قدرت، با مصرف سوخت فاجعه‌بار ۲۱.۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر در سیکل شهری و میانگین ۱۸.۱ لیتر به‌صورت ترکیبی، عملاً تمام استانداردهای مدرن کاهش مصرف سوخت و آلایندگی را به سخره می‌گیرد.

در حالی که کادیلاک اسکالید معمولی خود نیز خودرویی پرمصرف محسوب می‌شود، نسخه V با تمرکز مطلق بر عملکرد فنی خیره‌کننده و استفاده از سیستم‌های سوپرشارژ بزرگ، عملاً هرگونه توجه به حفظ منابع یا صرفه اقتصادی را از دستور کار خود خارج کرده است. شتاب‌گیری این خودرو در 4 ثانیه‌ انجام می‌گیرد و هر بار فشردن پدال گاز، هزینه‌ای گزاف را به مالک تحمیل می‌کند که نشان می‌دهد طراحی این خودرو صرفاً برای اقلیتی خاص انجام شده که قیمت بنزین و هزینه‌های جاری برای آن‌ها اهمیتی ندارد.

همچنین بخوانید

حتی نسخه‌های پایه اسکالید با مصرف ۱۴.۷ لیتر نیز در زمره خودروهای بهینه قرار نمی‌گیرند، اما نسخه V با افزایش بیش از ۲۰ درصدی مصرف نسبت به مدل پایه، ثابت می‌کند که برای رسیدن به توان خروجی نزدیک به ۷۰۰ اسب بخار در یک پلتفرم سنگین، ناگزیر از پرداخت بهای سنگین در پمپ‌بنزین هستیم.

علاوه بر این، ابعاد عظیم بدنه و مقاومت آیرودینامیکی شدید در سرعت‌های بالا، فشاری دوچندان بر موتور وارد می‌کند که نتیجه آن تخلیه سریع باک بنزین در مسافت‌های طولانی است. در حقیقت، این خودرو نه برای حمل‌ونقل اقتصادی، بلکه به عنوان نمادی از قدرت و ثروت طراحی شده که در آن هر قطره بنزین، صرف حفظ پرستیژ و توان فنی می‌شود.

2. دوج دورانگو SRT هلکت

مصرف سوخت: ۱۸.۱ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر

شاسی‌ بلند دوج دورانگو SRT هلکت مدل ۲۰۲۶ یکی از آخرین بازماندگان نسل خودروهای عضلانی کلاسیک است که با بهره‌گیری از موتور افسانه‌ای سوپرشارژ ۶.۲ لیتری 710 اسبی، مصرف سوخت نگران‌کننده‌ای را به نمایش می‌گذارد. این خودرو در شرایط ترافیک شهری ۱۹.۶ لیتر و در سیکل ترکیبی ۱۸.۱ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر بنزین مصرف می‌کند که در کنار شتاب‌گیری ۳.۶ ثانیه‌ای خود، آن را حتی از کادیلاک اسکالید V نیز در پیست مسابقه سریع‌تر نشان می‌دهد.

اگرچه هلکت به عنوان پرقدرت‌ترین عضو خانواده دورانگو شناخته می‌شود، اما این قدرت بالا با هزینه اولیه ۸۰ هزار دلاری و هزینه‌های نگهداری سنگین همراه است که نشان می‌دهد دوج برای ارائه چنین عملکردی، هیچ‌گونه محدودیتی برای مصرف سوخت قائل نشده و تمامی پارامترهای مهندسی خود را به سمت تولید گشتاور حداکثری هدایت کرده است.

منتقدان خودروهای اسپرت، تجربه رانندگی با این مدل را به دلیل صدای اگزوز سمفونیک و سیستم تعلیق تطبیق‌پذیر آن ستایش می‌کنند، اما در عین حال تأکید دارند که این خودرو به هیچ وجه گزینه‌ای برای کسانی نیست که دغدغه هزینه‌های ماهیانه سوخت را دارند. از نظر فنی، موتور هلکت به دلیل سیستم سوپرشارژر مکانیکی که دائماً درگیر است، در تمامی سرعت‌ها اشتهای بالایی برای بلعیدن هوای فشرده و سوخت دارد که باعث می‌شود نرخ مصرف آن در مسیرهای اتوبانی نیز بالا باقی بماند.

با وجود تفاوت‌های اندک در مصرف سوخت میان دورانگو پایه و نسخه هلکت، عملکردی که کاربر در ازای هر لیتر بنزین اضافی دریافت می‌کند، در مدل هلکت به مراتب بیشتر است. در واقع، دوج دورانگو SRT هلکت ترکیبی از فضای کاربردی یک شاسی‌ بلند هفت‌نفره و توان فنی یک خودروی سوپراسپرت است که در آن آلایندگی و مصرف سوخت، فدای ارائه تجربه‌ای شده‌اند که تنها در تعداد انگشت‌شماری از خودروهای سال ۲۰۲۶ قابل دستیابی است.

1. فراری پورسانگوئه

مصرف سوخت: ۱۹.۶ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر

فراری پورسانگوئه مدل ۲۰۲۶ با شکستن سنت‌های قدیمی فراری و ترکیب ابعاد یک شاسی‌ بلند با روح سوپراسپرت‌های ایتالیایی، در صدر جدول پرمصرف‌ترین‌های فهرست با میانگین ۱۹.۶ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر ایستاده است. این خودرو که از یک پیشرانه عظیم V12 با حجم ۶.۵ لیتر بهره می‌برد، با تولید ۷۱۵ اسب بخار متمایزترین عضو این مجموعه است که از نظر آرایش و تعداد سیلندرها، با هیچ‌یک از خودروهای دیگر این فهرست قابل مقایسه نیست.

مصرف سوخت ۲۱.۴ لیتری در شرایط شهری در کنار آیرودینامیک غیرمتعارف که تلاش دارد ترکیبی از هاچ‌بک و شاسی‌ بلند را به تصویر بکشد، نشان‌دهنده آن است که مهندسان فراری اولویت را بر غرش مکانیکی موتور دوازده سیلندر و دستیابی به شتاب ۳.۲ ثانیه‌ای گذاشته‌اند، نه بهینه‌سازی مصرف انرژی برای پیمایش‌های طولانی.

بیشتر بخوانید

این خودرو برخلاف شاسی‌ بلندهای معمولی، برای ظرفیت بار بالا یا آفرود طراحی نشده، بلکه هدف از ساخت آن ارائه تجربه‌ای لوکس و سریع در قالب چهار صندلی مجزا بوده است که در آن، هر سیلندر اضافی به معنای مصرف سوخت بیشتر برای رسیدن به آن صدای خاص و دور موتور بالا در هنگام تعویض دنده‌های سریع است.

استفاده از موتور تنفس طبیعی V12 که برخلاف رقبای مجهز به سوپرشارژر، برای کارکرد در دورهای بالاتر طراحی شده، باعث می‌شود که مصرف سوخت آن در سرعت‌های بالا به شکلی فاحش افزایش یابد و باک سوخت آن در فواصل کوتاهی به خالی شدن نزدیک شود. با توجه به این ارقام، خریداران پورسانگوئه به‌خوبی می‌دانند که وارد قلمرویی شده‌اند که در آن، راندمان سوخت مفهومی کاملاً بیگانه است و آنچه اهمیت دارد، تکنولوژی به‌کاررفته در سیستم انتقال قدرت، دقت هندلینگ در پیچ‌ها و صدای خروجی از اگزوز چهارگانه است که در هیچ خودروی دیگری به این کیفیت یافت نمی‌شود.

0 دیدگاه
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات