دانشمندان شهاب سنگ نادری را شناسایی کردند که ۶۶ میلیون سال پیش دایناسورها را منقرض کرد

دانشمندان با بررسی ایزوتوپ‌های نیکل، بالاخره شهاب سنگ دایناسورها را شناسایی کرده‌اند که ۶۶ میلیون سال پیش ۷۵ درصد از گونه‌های زمین از جمله تمامی دایناسورهای غیرپرنده را منقرض کرد.

محققانی از دانشگاه بریتیش کلمبیا، پاریس، بروکسل و وین به این نتیجه رسیده‌اند که عامل اصلی انقراض بزرگ کرتاسه-پالئوژن، یک کندریت CO بسیار نادر بوده است. کشف اخیر نه تنها نوع سنگ فضایی مهاجم را مشخص می‌کند، بلکه نگاه جدیدی به مکانیسم نابودی گسترده پس از این رویداد فاجعه‌بار ارائه می‌دهد.

شناسایی شهاب سنگ نادر مسبب انقراض دایناسورها

این شهاب سنگ، از نوع کندریت CO (کلاس Ornans) است که در مقایسه با سایر شهاب‌سنگ‌های کشف شده روی زمین، عناصر فرّار کمتری مانند کربن، روی، آب و به‌ویژه گوگرد دارد. همین ترکیب غیرعادی نشان می‌دهد که غبار و آوارهای ریز ناشی از برخورد، عامل اصلی نابودی گسترده و سرمایش زمین بوده است نه گوگرد موجود در خود شهاب سنگ. این یافته‌ها توسط محققان در مجله Science Advances منتشر شده است.

ایزوتوپ‌های نیکل: کلید کشف منشأ شهاب سنگ دایناسورها

دانشمندان از مؤسسه فیزیک گلوب و دانشگاه پاریس با اندازه‌گیری دقیق ایزوتوپ‌های نیکل در نمونه‌هایی که طی سال‌ها از لایه نازک رسی جهانی پس از برخورد جمع‌آوری شده بود، توانستند هویت این جرم فضایی را فاش کنند. با وجود اینکه بیشتر شهاب سنگ هنگام برخورد تبخیر شده و تنها بخش ناچیزی از آن در لایه رسی باقی مانده بود، امضای ایزوتوپ نیکل به محققان اجازه داد تا این سنگ فضایی را به دسته‌ای نادر از شهاب‌سنگ‌های کربن‌دار محدود کنند. دکتر فیلیپ کلایز از دانشگاه بریتیش کلمبیا این کار را «چالش‌برانگیز» توصیف کرده است.

بیشتر بخوانید

• آیا موجودات فضایی در کهکشانی دیگر می‌توانند دایناسورها را روی زمین ببینند؟
• کشف هیولاهای دریایی وحشتناکی که اواخر عصر دایناسورها در رودخانه‌ها زندگی می‌کردند!
• دایناسورها ضعیف نشده بودند، فقط بدشانس بودند!
• اجداد ما چگونه از آخرالزمان فضایی جان سالم به در بردند؟

ابعاد فاجعه و منشأ احتمالی مهاجم کیهانی

این مهاجم کیهانی با ابعاد تخمینی ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر، با سرعت تقریبی ۶۴ هزار کیلومتر بر ساعت به زمین برخورد کرد و دهانه عظیم برخورد چیکشلوب را در شبه‌جزیره یوکاتان مکزیک ایجاد کرد. کندریت‌های CO تنها بخش کوچکی از حدود ۵ درصد شهاب‌سنگ‌های کربن‌دار نمونه‌برداری شده روی زمین را تشکیل می‌دهند و جزو ابتدایی‌ترین و دست‌نخورده‌ترین مواد باقی‌مانده از شکل‌گیری منظومه شمسی هستند. منشأ دقیق آن هنوز نامشخص است، اما ممکن است از منطقه‌ای دورافتاده در منظومه شمسی بیرونی یا بخش خارجی کمربند سیارکی نزدیک مشتری آمده باشد.