ناو هواپیمابر هسته‌ای USS Nimitz دیگر به ماموریت عملیاتی بازنمی‌گردد

0 ارسال شده توسط: کیارش باستانی 08 مرداد 1405 ساعت 18:27

ناو هواپیمابر هسته‌ای USS Nimitz پس از پنج دهه خدمت پرافتخار و انجام مأموریت‌های عملیاتی متعدد، برای همیشه از چرخه وظیفه فعال خارج می‌شود و به دوران بازنشستگی گام می‌نهد.

نیروی دریایی آمریکا اعلام کرده است که ناو هواپیمابر نیمیتز، یکی از نمادهای قدرت دریایی این کشور، دیگر به استقرارهای رزمی اعزام نخواهد شد. این غول آهنی که بیش از ۵۰ سال در دریاها جولان داده است، اکنون نقش آموزشی به خود خواهد گرفت. این تغییر رویه، فصلی جدید را در تاریخ این ناو برجسته رقم می‌زند و پایان یک عصر را برای این رزمناو هسته‌ای قدرتمند نشان می‌دهد.

پایان ماموریت‌های عملیاتی USS Nimitz

ناو هواپیمابر یو‌اس‌اس نیمیتز (CVN 68) در تاریخ ۹ ژوئیه ۲۰۲۶ (۱۸ تیر ۱۴۰۵) پس از آخرین استقرار خارج از کشور و یک سفر نهایی به دور آمریکای جنوبی، به پایگاه دریایی نورفولک بازگشت. این بازگشت نشان‌دهنده پایان ماموریت‌های عملیاتی آن است. قدیمی‌ترین ناو هواپیمابر نیروی دریایی آمریکا همچنان در خدمت باقی خواهد ماند، اما برنامه آن از این پس بر آموزش و غیرفعال‌سازی متمرکز خواهد بود. آخرین استقرار رزمی این ناو در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵ (۲۶ آذر ۱۴۰۴) در برمرتون به پایان رسید. در طول ۹ ماه، نیمیتز در مناطق ناوگان‌های سوم، پنجم و هفتم عملیات کرد و بال هوایی آن بیش از ۸۵۰۰ سورتی پرواز و ۱۷۰۰۰ ساعت پرواز، از جمله ماموریت‌های رزمی علیه داعش در سومالی، انجام داد.

در مارس ۲۰۲۶ (اسفند ۱۴۰۴)، نیمیتز برای ماموریت «دریاهای جنوبی» (Southern Seas) مجدداً به دریا رفت و پیش از انتقال به نورفولک، از دماغه هورن عبور کرد. این سفر با هدف تمرین با نیروهای منطقه‌ای و بازدید از بنادر آمریکای جنوبی صورت گرفت و به معنای بازگشت به چرخه استقرارهای رزمی نبود. نیروی دریایی آمریکا خدمت Nimitz را ۱۰ ماه (از مه ۲۰۲۶ به مارس ۲۰۲۷) تمدید کرد تا تأخیر در تحویل ناو آینده USS John F. Kennedy را پوشش دهد و نیروی ۱۱ فروندی ناوگان هواپیمابر را حفظ کند.

ناو هواپیمابر Nimitz؛ پیشگام استانداردهای مدرن

کشتی‌سازی «نیوپورت نیوز» در ۲۲ ژوئن ۱۹۶۸ (۱ تیر ۱۳۴۷) عملیات ساخت این ناو را آغاز کرد. این ناو در سال ۱۹۷۲ (۱۳۵۱) نام‌گذاری و در ۳ مه ۱۹۷۵ (۱۳ اردیبهشت ۱۳۵۴) به خدمت گرفته شد. رئیس جمهور وقت، جرالد فورد، در مراسم نورفولک سخنرانی کرد. Nimitz به افتخار دریابد چستر دبلیو. نیمیتز، فرمانده نیروهای آمریکایی در سراسر اقیانوس آرام در جنگ جهانی دوم، نام‌گذاری شد. طراحی آن، ناو هواپیمابر هسته‌ای را به یک برنامه قابل تکرار در ناوگان تبدیل کرد. در حالی که USS Enterprise به هشت رآکتور نیاز داشت، Nimitz از دو رآکتور A4W برای به حرکت درآوردن چهار محور استفاده می‌کرد و استقامت هسته‌ای خود را حفظ نمود.

با طول ۳۳۳ متر و وزنی حدود ۹۷۰۰۰ تن در حالت بار کامل، این ناو پایه و اساس کلاسی ۱۰ فروندی از ناوها شد که تولید آن‌ها تا سال ۲۰۰۹ ادامه یافت. این ناو می‌توانست با سرعتی بیش از ۳۰ گره حرکت کرده و بیش از ۶۵ هواپیما را حمل کند. طراحی مشترک، استانداردی بادوام برای سوپرناوها به نیروی دریایی بخشید: چهار کاتاپولت، یک منطقه فرود زاویه‌دار، آسانسورهای کناری عرشه، و پشتیبانی هوانوردی کافی برای نگهداری یک بال هوایی بزرگ. Nimitz اولین استقرار خود در مدیترانه را در ژوئیه ۱۹۷۶ (تیر ۱۳۵۵) با هواپیماهای F-4 Phantom، A-6 Intruder، A-7 Corsair II و E-2 Hawkeye آغاز کرد.

بیشتر بخوانید

نقش ناو Nimitz در بحران‌ها و درگیری‌های اولیه

پس از آنکه سفارت آمریکا در تهران در نوامبر ۱۹۷۹ (آبان ۱۳۵۸) تصرف شد، Nimitz به اقیانوس هند منتقل شد و بیش از ۱۴۰ روز متوالی در دریا باقی ماند. در ۲۴ آوریل ۱۹۸۰ (۴ اردیبهشت ۱۳۵۹)، هلیکوپترهای RH-53D از عرشه پرواز آن برای عملیات «عقاب چنگال» (Operation Eagle Claw)، تلاش ناموفق برای نجات آمریکایی‌های گروگان‌گرفته‌شده در تهران، به پرواز درآمدند. نیمیتز سال بعد به مدیترانه بازگشت. در ۱۹ اوت ۱۹۸۱ (۲۸ مرداد ۱۳۶۰)، دو فروند F-14 Tomcat آن، دو جنگنده Su-22 لیبیایی را بر فراز خلیج سدره پس از شلیک موشک توسط یک هواپیمای لیبیایی سرنگون کردند. این درگیری نمایشی زودهنگام از ماموریت دفاع هوایی ناوگان F-14 بود.

در همین استقرار، یکی از بدترین حوادث این ناو نیز رخ داد. در ۲۶ مه ۱۹۸۱ (۵ خرداد ۱۳۶۰)، یک هواپیمای EA-6B Prowler بر روی عرشه پرواز سقوط کرد و با هواپیماهای پارک‌شده برخورد نمود و باعث آتش‌سوزی شد. در این حادثه ۱۴ ملوان و تفنگدار دریایی کشته و ۴۵ نفر زخمی شدند.

خدمات گسترده Nimitz در دوران پس از جنگ سرد

ناو هواپیمابر Nimitz در سال ۱۹۸۸ (۱۳۶۷) تانکرهای نفتی را در عملیات «ارنست ویل» (Operation Earnest Will) اسکورت کرد، پس از جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ (۱۳۷۰) در خلیج فارس فعالیت داشت و در سال ۱۹۹۳ (۱۳۷۲) از عملیات «دیده‌بانی جنوبی» (Operation Southern Watch) بر فراز عراق حمایت کرد. ماموریت‌ها از بازدارندگی نیروهای شوروی به حفاظت از کشتیرانی و اجرای محدودیت‌های پس از جنگ تغییر یافتند. این ناو همچنین وارد بحران تنگه تایوان شد. گروه رزمی آن در دسامبر ۱۹۹۵ (آذر ۱۳۷۴) از تنگه عبور کرد و در مارس ۱۹۹۶ (اسفند ۱۳۷۴) با انجام دور دیگری از رزمایش‌های نظامی چین، به منطقه بازگشت.

این استقرار نشان داد که چگونه یک ناو هواپیمابر می‌تواند عزم آمریکا را بدون شلیک گلوله نشان دهد. یک سفر جهانی در سال ۱۹۹۷ (۱۳۷۶) به نیوپورت نیوز انجامید، جایی که Nimitz تنها عملیات سوخت‌گیری و تعمیرات اساسی پیچیده خود را آغاز کرد. این کار از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ (۱۳۷۷ تا ۱۳۸۰) به طول انجامید، رآکتورها را سوخت‌گیری مجدد و ناو را برای یک ربع قرن خدمت دیگر مدرن‌سازی کرد. این بازسازی نقطه میانی برنامه‌ریزی‌شده عمر ۵۰ ساله طراحی ناو بود. پس از آن، Nimitz به سواحل اقیانوس آرام منتقل شد.

Nimitz در نبردهای پس از ۱۱ سپتامبر و نوآوری‌ها

Nimitz در مارس ۲۰۰۳ (اسفند ۱۳۸۱) برای عملیات در عراق و افغانستان مستقر شد. این سفر شامل یکی از اولین استقرارهای عملیاتی F/A-18E/F Super Hornet بود. استقرارهای بیشتری در خاورمیانه انجام شد زیرا نیروی دریایی در طول دهه بعدی، عملیات‌های خود را در عراق و افغانستان حفظ کرد. در ۳ نوامبر ۲۰۱۴ (۱۲ آبان ۱۳۹۳)، یک فروند F-35C اولین فرود مهارشده خود را بر روی عرشه Nimitz در سواحل کالیفرنیا انجام داد.

این رویداد، یک کشتی طراحی‌شده در دوران جنگ ویتنام را با جنگنده رادارگریزی که انتظار می‌رود تا قرن حاضر بر روی ناوها خدمت کند، پیوند داد. استقرار این ناو در سال‌های ۲۰۲۰-۲۰۲۱ (۱۳۹۹-۱۴۰۰) تقریباً ۱۱ ماه به طول انجامید، زیرا نیروی دریایی بازدید از بنادر را در طول همه‌گیری کووید-۱۹ محدود کرده بود. Nimitz در اقیانوس آرام غربی، اقیانوس هند و خاورمیانه فعالیت می‌کرد.

رکوردشکنی و چالش‌های کهولت سن Nimitz

در ۲۲ آوریل ۲۰۲۳ (۲ اردیبهشت ۱۴۰۲)، یو‌اس‌اس نیمیتز سیصد و پنجاهمین هزارمین فرود مهارشده خود را ثبت کرد و به اولین ناو هواپیمابر فعال آمریکا تبدیل شد که به این رقم دست می‌یابد. این عدد نشان‌دهنده پنج دهه کار خدمه عرشه پرواز، نگهداری‌کنندگان، کنترل‌کننده‌های ترافیک هوایی و خلبانانی است که یکی از سخت‌ترین عملیات‌های هوانوردی را تکرار می‌کردند. سن، نیاز به نگهداری بالاتری را به همراه داشت. ناوگان کلاس Nimitz حتی با استفاده از کشتی‌های قدیمی‌تر برای پوشش تأخیرهای کلاس Ford، نیاز به نگهداری‌های پیچیده‌تری دارد.

فعال نگه داشتن این ناو تا سال ۲۰۲۶ (۱۴۰۵) نیاز به پشتیبانی از تجهیزاتی داشت که زنجیره‌های تأمین اصلی آن‌ها ناپدید شده بودند. استقرار عملیاتی نهایی در سال ۲۰۲۵ (۱۴۰۴) باز هم Nimitz را در سه منطقه ناوگان به پرواز درآورد. گروه رزمی آن در مجموع ۸۲۰۰۰ مایل دریایی سفر کرد و ۵۰ عملیات سوخت‌گیری در دریا را به اتمام رساند. در مارس ۲۰۲۶ (اسفند ۱۴۰۴)، این ناو برای آخرین بار برمرتون را ترک کرد و در راه نورفولک، آمریکای جنوبی را دور زد.

روند بازنشستگی طولانی‌تر از ماموریت نهایی Nimitz

تاریخ غیرفعال‌سازی این ناو در مارس ۲۰۲۷ (اسفند ۱۴۰۵) بازتاب‌دهنده تأخیری است که بر USS John F. Kennedy تأثیر گذاشته است. انتظار می‌رود دومین ناو کلاس Ford در زمانی وارد ناوگان شود که Nimitz آن را ترک می‌کند. این جابجایی اهمیت دارد زیرا نیروی ناو هواپیمابر نسبت به تقاضاهای جهانی کم است. غیرفعال‌سازی نیاز به این دارد که کارگران مهمات و تجهیزات قابل استفاده مجدد را خارج کنند، سیستم‌ها را تخلیه کرده، هر دو رآکتور را سوخت‌زدایی نموده و بدنه را برای برچیدن آماده سازند. مرحله از کار انداختن صدها میلیون دلار هزینه پیش‌بینی‌شده دارد، در حالی که برچیدن یک سوپرناو هسته‌ای سال‌ها پس از مراسم بازنشستگی آن به طول می‌انجامد. انتظار می‌رود برای ماه‌های باقی‌مانده، Nimitz به عنوان یک ناو آموزشی در نورفولک خدمت کند، از جمله برای صلاحیت‌بخشی خلبانان ناوگان. برنامه منتشرشده نیروی دریایی هیچ استقرار عملیاتی دیگری را پیش از غیرفعال‌سازی در مارس ۲۰۲۷ (اسفند ۱۴۰۵) شامل نمی‌شود.