ترفند معروف گیمرهای قدیمی اشتباه بود؛ فوت کردن کارتریج بازی مشکل را حل نمی‌کرد

0 ارسال شده توسط: مریم موسوی 18 مرداد 1405 ساعت 09:17

ترفند معروف فوت کردن کارتریج بازی که در میان گیمرهای قدیمی نینتندو رایج بود، در واقع مشکل بازی‌ها را برطرف نمی‌کرد و می‌توانست به سخت‌افزار کنسول آسیب برساند.

نینتندو NES با طراحی نوآورانه‌اش، چالش‌های خاصی در مشکلات کارتریج داشت که به شکل‌گیری یک باور عمومی اشتباه میان بازیکنان منجر شد.

دلیل ناکارآمدی ترفند فوت کردن کارتریج بازی

طراحی جلوبارگذاری کارتریج در نینتندو ان‌ای‌اس (Nintendo Entertainment System – NES) با هدف جلب اعتماد بازار آمریکای شمالی، اتصالات را پنهان می‌کرد. این سیستم ۷۲ پین اتصالی، اصطکاک کمی ایجاد کرده و کثیفی‌ها را پاک نمی‌کرد. همچنین، فنرهای اتصالی می‌توانستند فشار خود را از دست داده یا ترازشان به هم بخورد که منجر به اتصالات معیوب می‌شد. سیستم قفل 10NES نیز در صورت عدم برقراری ارتباط موفق، کنسول را ریست می‌کرد.

در واقع، بیرون آوردن و دوباره جا انداختن کارتریج بود که مشکل را برطرف می‌کرد. این عمل می‌توانست کارتریج را با زاویه‌ای متفاوت جا بیندازد یا فشار لازم را برای ارتباط صحیح بازگرداند. عمل فوت کردن کارتریج بازی تنها به این دلیل اعتبار یافت که بین دو تلاش برای جا انداختن انجام می‌شد.

چرا رطوبت و دمیدن به کارتریج به قطعات آسیب می‌زد؟

هوای بازدم، حاوی رطوبت و آلاینده‌های میکروسکوپی است. رسوب این مواد روی اتصالات فلزی به مرور زمان باعث خوردگی یا اکسید شدن آن‌ها می‌شود، به‌خصوص در نقاطی که آبکاری محافظتی آسیب دیده است. نینتندو نیز در دستورالعمل‌های خود به صراحت هشدار داده بود که نباید روی کانکتورهای کارتریج فوت کرد، زیرا به آن‌ها آسیب می‌زند.

اگرچه همه خوردگی‌ها ناشی از فوت کردن نبودند، اما دمیدن رطوبت گرم به اتصالات، قطعا وضعیت آن‌ها را بدتر می‌کرد. این عادت می‌توانست خودتقویت‌کننده باشد؛ با هر بار موفقیت، باور به آن تقویت می‌شد، در حالی که رطوبت باقی‌مانده احتمال مشکلات آتی را افزایش می‌داد.

گسترش افسانه فوت کردن کارتریج بازی به نسل‌های بعدی

نینتندو به‌جای توصیه به روش ابداعی بازیکنان، با عرضه کیت تمیزکننده رسمی NES Cleaning Kit و بازطراحی NES-101 (با شیار کارتریج بالابارگذاری مانند فامیکام ژاپن Famicom) به مشکل اتصالات پرداخت. این مدل جدید، آسیب‌پذیرترین بخش سیستم اصلی را حذف کرد.

با این حال، فوت کردن کارتریج بازی به یک خرافه فراتر از NES تبدیل شد و به نسل‌های بعدی کنسول‌های نینتندو نیز سرایت کرد. کنسول‌هایی مانند گیم بوی (Game Boy) در سال ۱۹۸۹، سوپر نینتندو (Super Nintendo – SNES) در سال ۱۹۹۱ و نینتندو ۶۴ (Nintendo 64 – N64) در سال ۱۹۹۶، همگی از شیارهای کارتریج مستقیم استفاده می‌کردند.

این سیستم‌های بعدی نیز می‌توانستند با اتصالات معیوب مواجه شوند و بیرون آوردن و دوباره جا انداختن کارتریج می‌توانست بازی را در تلاش دوم اجرا کند. تفاوت در این بود که آن‌ها مکانیزم بارگذاری مشکل‌ساز NES را نداشتند، اما بازیکنان همچنان به کارتریج‌ها فوت می‌کردند و این عادت از مشکل سخت‌افزاری اصلی آن جدا شده بود.

راهکارهای واقعی برای تعمیر و نگهداری کارتریج‌های قدیمی

برای راه‌اندازی ایمن یک کنسول رترو، آن را از نظر گرد و غبار، خوردگی و آسیب بررسی کنید. برای نینتندو NES که چراغ آن چشمک می‌زند، کنسول را خاموش کرده و کارتریج را خارج کنید. متخصصان برای تمیز کردن آلودگی‌های سرسخت از اتصالات کارتریج، از سواب بدون پرز مرطوب با الکل ایزوپروپیل با خلوص بالا استفاده می‌کنند و پس از خشک شدن کامل آزمایش می‌کنند.

بیشتر بخوانید

اگر کارتریج‌های تمیز کار نکردند، کانکتور کنسول ممکن است نیاز به تمیزکاری عمیق‌تر یا تعویض داشته باشد. این روش به علل واقعی مشکلات می‌پردازد؛ خود عمل فوت کردن هرگز راه حل نبوده، بلکه تنها هیجان‌انگیزترین بخش از تلاش مجدد بود.