گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
تیمی از ستارهشناسان با استفاده از عمیقترین مشاهدات تاکنون، بزرگترین کهکشان شناختهشده در جهان را با وسعتی معادل ۱٫۷ میلیون سال نوری تأیید کردند که همچنان در حال رشد است.
همواره کیهان پدیدههایی با ابعاد شگفتانگیز را به نمایش میگذارد، از سیاهچالههای غولپیکر گرفته تا دیوارههای وسیع کهکشانی. اکنون، ستارهشناسان با بررسی دقیقتر کهکشانی به نام IC 1101 در خوشه کهکشانی Abell 2029، مرزهای این ساختار عظیم را به وضوح شناسایی کردهاند. این کهکشان به دلیل وسعت ۱٫۷ میلیون سال نوری خود، رکورددار بزرگترین کهکشان جهان است و یافتههای جدید نشان میدهد که این غول کیهانی هنوز در حال بلعیدن مواد و افزایش جرم خود است.
بررسی ابعاد کهکشان IC 1101: بزرگترین ساختار ستارهای شناختهشده
کهکشان IC 1101 در مرکز خوشه کهکشانی Abell 2029 قرار دارد و مدتهاست که بهعنوان یک کهکشان بسیار بزرگ شناخته میشود. تیم ستارهشناسان به رهبری اخترفیزیکدان کارلوس ماررو د لا روزا (Carlos Marrero de la Rosa) از موسسه اخترفیزیک جزایر قناری اسپانیا، با استفاده از تلسکوپ ۲٫۵ متری آیزاک نیوتن در رصدخانه Roque de los Muchachos، عمیقترین تصاویر تاکنون را از IC 1101 ثبت کردند.
تعیین دقیق مرز این کهکشان همواره چالشبرانگیز بوده است، زیرا ستارهها در بخشهای بیرونی آن با نور منتشر شده از خوشه اطراف ترکیب میشوند. محققان با حذف دقیق نور پراکنده شده از ستارههای پیشزمینه و نور متمرکز از مرکز IC 1101، موفق شدند تغییرات همزمان در چندین ویژگی کهکشان را مشاهده کنند. در فاصلهای حدود ۲۶۰ کیلوپارسک (تقریباً ۸۴۸ هزار سال نوری) از مرکز، توزیع نور، رنگ ستاره، میزان جرم ستارهای و حتی شکل و جهتگیری کهکشان بهطور همزمان تغییر یافت.
این تغییرات همزمان در چندین جهت، بهعنوان مرز اصلی ستارهای IC 1101 تفسیر شد. این مرز نشان میدهد که بزرگترین کهکشان شناختهشده، وسعتی برابر با ۵۲۰ کیلوپارسک یا ۱٫۷ میلیون سال نوری دارد که آن را به پهناورترین کهکشان کشفشده تا به امروز تبدیل میکند.
- تلسکوپ هابل کهکشانی را پیدا کرد که دانشمندان تصور میکردند یافتنش غیر ممکن است
- دانشمندان یک سیاهچاله را پیدا کردند که قوانین اخترفیزیک را زیر پا میگذارد
- انرژی برخورد سیاهچالهها چقدر است؟ رقص مرگبار غولهای کیهانی
چگونه IC 1101 به این ابعاد عظیم دست یافت؟
یافتههای این مطالعه نشان داد که فراتر از مرز اصلی کهکشان IC 1101، ساختارهای بسیار کمنور دیگری نیز وجود دارند. این ساختارها نامتقارن، رشتهایشکل و شبیه به پَر هستند که نشاندهنده رویدادهای برافزایشی گذشته یا تعامل با کهکشانهای کوچکتر در اطراف IC 1101 هستند. این مشاهدات تأیید میکنند که کهکشان IC 1101 همچنان در حال جمعآوری مواد در نواحی بیرونی خود است و به رشد خود ادامه میدهد.
این ساختارها توضیح میدهند که چرا این کهکشان میتواند یک مرز مشخص داشته باشد و در عین حال به رشد خود ادامه دهد؛ مرزی که بخش اعظم ستارههای کهکشان در آن قرار دارند. علاوه بر این، مشاهدات نشان میدهند که برخی از این ساختارهای بیرونی با اختلالات وسیعی در انتشار پرتو ایکس اطراف IC 1101 همخوانی دارند. این انتشار پرتو ایکس که ردیاب گاز داغ است، میتواند نشانهای از ادغام نامتقارن با یک خوشه کهکشانی کوچکتر در میلیاردها سال پیش باشد.
- برخی میکروبها میتوانند روی ماه زنده بمانند؛ نگرانی جدید ناسا برای آلودگی قمری
- ماموریت ناسا برای نجات تلسکوپ فضایی سوئیفت شکست خورد
- جیمز وب لکههای قرمز رنگ عجیبی را در جهان اولیه دید!
این کشفیات بینشی کلیدی درباره چگونگی رسیدن کهکشانهای غولپیکری مانند IC 1101 به ابعاد شگفتانگیزشان ارائه میدهد و نشان میدهد که سازوکار ایجاد چنین غولهایی همچنان در کیهان فعال است. ستارهشناسان قصد دارند با استفاده از این تکنیکها، به جستجوی سایر کهکشانهای غولپیکر بپردازند تا دریابند آیا IC 1101 یک نمونه استثنایی است یا بخشی از جمعیتی از اجرام مشابه است که تاکنون شناسایی نشدهاند. این کهکشان به نوعی میتواند تصویری از آینده کهکشانهای پرجرمتر را به ما نشان دهد.