گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
شاسیبلندهای ۲ در، اگرچه هرگز محبوبیت زیادی کسب نکردند، اما برخی از مدلهایشان با طراحی عجیب و خاص، همچنان در خاطرهها ماندهاند. در این مقاله به معرفی ۵ نمونه از عجیبترین شاسیبلندهای ۲ در که در طول تاریخ خودروسازی تولید شدهاند، میپردازیم که هر یک به نوعی منحصربهفرد و متفاوت بودهاند.
امروزه بسیاری از خودروها از طراحیهای مشابهی پیروی میکنند، اما در گذشته برخی از تولیدکنندگان به سراغ طرحهای جسورانهای رفتند که حاصل آن خودروهایی بهیادماندنی است. شاسیبلندهای ۲ در هرگز به جریان اصلی تبدیل نشدند، اما مدلهایی مانند فورد برانکو اسپرت و جیپ رانگلر بازار آنها را زنده نگه داشتهاند. در ادامه نگاهی داریم به پنج مورد از عجیبترین و خاصترین شاسیبلندهای ۲ در تاریخ خودروسازی که شاید تنها گاهی بتوانید نمونهای از آنها را در جادهها ببینید.
برتون فریکلایمر (Bertone Freeclimber)
معمولا خرید خودروهای سفارشی یا با بدنه دستساز رواج چندانی ندارد، بهخصوص اگر صحبت از یک شاسیبلند باشد. برتون فریکلایمر، یک نمونه عالی از خودروهای با بدنه دستساز است که بدنه سفارشی را با پیشرانه و شاسی استاندارد یک خودروساز بزرگ ترکیب میکند. این شاسیبلند که توسط بدنهساز ایتالیایی برتون در سال ۱۹۸۹ معرفی شد، ریشههای ژاپنی و آلمانی نیز دارد.
در زمانی که بازار شاسیبلندها تازه در حال رشد بود، برتون از شاسیبلند کامپکت روگر (Rugger) شرکت ژاپنی دایهاتسو (Daihatsu) الهام گرفت. برتون بهجای موتورهای تویوتا، سه گزینه موتور شش سیلندر از BMW، شامل دو موتور بنزینی و یک موتور دیزلی را در این خودرو قرار داد. طراحی بدنه و سیستم چهار چرخ محرک روگر دستنخورده باقی ماند، اما جلوپنجره با چهار چراغ جلو بازطراحی شد. داخل کابین نیز صندلیهای چرمی و نمایشگرهای شرکت ایتالیایی وجلیا (Veglia) به آن اضافه شد. تنها حدود ۲,۸۰۰ دستگاه فریکلایمر ساخته شد و امروزه مدلهای آن با میانگین قیمت ۶,۷۲۰ دلار به فروش میرسند.
کیا اسپورتیج کانورتیبل (Kia Sportage Convertible)
کیا اسپورتیج در سال ۱۹۹۳ معرفی شد و در سال ۱۹۹۵ وارد بازار آمریکای شمالی گردید. نسل اول این خودرو در دو مدل بدنه عرضه شد: یک شاسیبلند چهار در و یک مدل عجیب دو در کانورتیبل. این مدل با سقف نرم که روی صندلیهای عقب قرار میگرفت، تا سال ۲۰۰۲ در آمریکا عرضه شد، اما فروش خوبی نداشت و به همین دلیل کمتر کسی آن را در جاده دیده است.
اسپورتیج اولیه دارای شاسی بدنهرویفریم بود و طراحی جعبهای و حجیمی داشت که برای ماجراجوییهای آفرود مناسب بود. خریداران میتوانستند بین دیفرانسیل عقب یا چهار چرخ محرک یکی را انتخاب کنند. پیشرانههای این خودرو از مزدا (Mazda) تامین میشد و شامل یک موتور چهار سیلندر ۲.۰ لیتری و یک موتور ۲.۰ لیتری توربودیزل بود. اولین نسل اسپورتیج تغییرات طراحی متعددی را تجربه کرد و اولین خودرویی بود که کیسههوای زانو را در سال ۱۹۹۷ ارائه کرد. استقبال خریداران از این مدل ضعیف بود و در نهایت تولید آن متوقف شد. دو سال بعد، کیا نسل دوم اسپورتیج را با امکانات مدرنتر و بدون مدل دو در کانورتیبل عرضه کرد.
نیسان مورانو کراسکابریولت (Nissan Murano CrossCabriolet)
نیسان مورانو یک شاسیبلند محبوب است. اما شاید ندانید که نیسان در سال ۲۰۱۱، مدل کراسکابریولت را با سقف نرم تاشو عرضه کرد. کراسکابریولت مورانو یک کانورتیبل معمولی نبود؛ نیسان بهسادگی سقف شاسیبلند استاندارد مورانو را برداشت و تغییرات کمی در آن اعمال کرد. تنها یک تیپ از این خودرو با موتور قدرتمند ۳.۵ لیتری V6 با ۲۶۵ اسب بخار قدرت در دسترس بود. این خودرو بیشتر شبیه یک شاسیبلند رفتار میکرد تا یک کانورتیبل.
کراسکابریولت مورانو تا سال ۲۰۱۴ تولید شد. این خودرو نمایشگر لمسی را مدتها قبل از اینکه به یک استاندارد تبدیل شود، ارائه داد و سقف تاشو آن شامل یک شیشه عقب بود تا راننده بتواند هنگام بسته بودن سقف دید داشته باشد. این نیسان تنها دو در داشت اما فضای کافی برای چهار سرنشین را فراهم میکرد و فضای بار مناسبی نیز داشت. قیمت آن در سال ۲۰۱۱ بیش از ۴۷,۰۰۰ دلار بود و هرگز رکورد فروش را ثبت نکرد. امروزه میتوانید یک نمونه از آن را با قیمتی بین ۵,۰۰۰ تا ۲۰,۰۰۰ دلار بسته به وضعیت آن خریداری کنید.
ایسوزو وهیکراس (Isuzu VehiCross)
ایسوزو وهیکراس، یک شاسیبلند کوچک با ظاهری خاص، از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ در آمریکا فروخته شد. در اوایل رونق بازار شاسیبلندها، در حالی که طراحیهای جعبهای هنوز مد روز بودند، وهیکراس با خطوط صاف و مدرن خود از این ترند فاصله گرفت. این شاسیبلند دو در بدنهای کوتاه با ارتفاع زیاد از سطح زمین و روکشهای پلاستیکی ضخیم در قسمت پایین خودرو داشت. یک روکش لاستیک زاپاس نیز به طور یکپارچه در درب عقب تعبیه شده بود. جلوپنجره کوچک با دو خط عمودی دندانهمانند در جلو با دو چراغ جلوی باریک شبیه چشم مار تکمیل میشد.
زیر کاپوت، وهیکراس مجهز به یک موتور ۳.۵ لیتری V6 با قدرت ۲۱۵ اسب بخار بود که بسیار قابلاحترام است. این شاسیبلند در کلاس خود در رالی پاریس-داکار ۱۹۹۸ و رالی سافاری استرالیا ۱۹۹۹ به پیروزی دست یافت. وهیکراس همچنین دارای سیستم چهار چرخ محرک با دنده کم و زیاد و یک سیستم گشتاور مستقل بود که با استفاده از سنسورها، قدرت را به هر چرخ ارسال میکرد. فضای داخلی نیز به اندازه نمای بیرونی چشمگیر بود، با صندلیهای چرمی دو رنگ مشکی و قرمز و پنلهای درب قرمز. قیمت وهیکراس در زمان عرضه ۲۸,۹۰۰ دلار بود. تنها حدود ۴,۰۰۰ دستگاه از این خودرو در آمریکا و حدود ۶,۰۰۰ دستگاه در مجموع ساخته شد، بنابراین امروزه دیدن آنها بسیار نادر است.
- آخرین شاسیبلندهای دنده دستی در بازار آمریکا؛ فقط دو انتخاب باقی مانده است
- 12 شاسی بلند محبوب که برای آفرود ساخته نشدهاند
- این ۵ شاسیبلند در سال ۲۰۲۶ بیشترین مصرف سوخت را دارند
- 8 تا از بهترین شاسی بلندهای کیا به گفته JD Power
مینی پیسمن (MINI Paceman)
مینیها شاید در آمریکا محبوبیت گستردهای نداشته باشند، اما قطعا آنها را در جادهها دیدهاید. آنها بهراحتی با چراغهای گرد نمادین، شکل جمع و جور، رنگهای روشن و سقفهای با رنگ متضاد قابل تشخیص هستند. با این حال، ممکن است ندانید که مینی یک شاسیبلند کراساوور سابکامپکت به نام پیسمن را نیز به فروش میرساند. این خودرو شبیه به مدل محبوب کانتریمن این خودروساز بود، اما بهجای چهار در، دو در داشت و بدنهای جعبهای شکل داشت. این خودرو که از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ تولید شد، برای یافتن جایگاه خود مشکل داشت و در نهایت به دلیل فروش ضعیف، تولید آن متوقف شد.
مدل پایه پیسمن دارای یک موتور ۱.۶ لیتری و دیفرانسیل جلو بود. مدل چهار چرخ محرک نیز دارای یک موتور چهار سیلندر توربوشارژ با ۱۸۱ اسب بخار قدرت بود. فضای داخلی آن شامل نمایشگر دایرهای شکل، گیجها و دریچههای تهویه نمادین مینی بود، بههمراه چهار صندلی. مدل پایه ۲۳,۵۵۰ دلار قیمت داشت که گرانتر از کانتریمن بود. در نهایت، بسیاری از مشتریان مینی آن را حجیم میدانستند و در مقایسه با کانتریمن چهار در، غیرکاربردی بهنظر میرسید. با این حال، اگر این شاسیبلند مینی برای شما جذاب است، میتوانید امروز یک نمونه از آن را با قیمتی کمتر از ۱۰,۰۰۰ دلار خریداری کنید.